(۱۰۰)، (درصد)

دانلود پایان نامه

پا
دارند
۳۷(۳/۲۰)
۱۴۵(۷/۷۹)
۱۸۲(۱۰۰)
۰۲/۰
۹۵/۱
۱
۵۲۰/۳-۰۸۳/۱

ندارند
۲۰(۶/۱۱)
۱۵۳(۴/۸۸)
۱۷۳(۱۰۰)

با توجه به اطلاعات جدول فوق، ۲۷۰ نفر از واحدهای مورد پژوهش پوست خشک و بدون تعریق، ۱۳۱ نفر(۹/۳۶?) رنگ پریدگی، ۵۰ نفر(۱/۱۴?) فیشر، ۴۸ نفر(۵/۱۳?) ادم و ۱۸۲ نفر(۳/۵۱?) اختلال در رشد ناخن های پا داشتند.
بر اساس آزمون کای اسکویر، بین زخم پا و پوست خشک و بدون تعریق، فیشر و اختلال در رشد ناخن های پا ارتباط معناداری وجود داشت که به ترتیب دارای سطح معناداری۰۱/۰، ۰۰۴/۰ و ۰۲/۰ بودند. احتمال ایجاد زخم پا در افراد دارای پوست خشک و بدون تعریق ۰۶۶/۳ برابر، در افراد دارای فیشر ۶۸۴/۲ برابر و در افراد دارای اختلال در رشد ناخنهای پا، ۹۵۲/۱برابر بیشتر است. اما میان زخم پا و رنگ پریدگی وادم ارتباط معناداری وجود نداشت.

جدول شماره ۱۲: تعیین ارتباط بین ناهنجاری های ساختاری و زخم پا در افراد مبتلا به دیابت
زخم پا
ناهنجاریهای ساختاری پا
زخم دارند
زخم ندارند
جمع کل
سطح معنا داری
نسبتشانس
فاصله اطمینان ۹۵%

تعداد (درصد)
تعداد (درصد)
تعداد (درصد)

کالوس
دارند
۵۲ (۸/۱۵)
۲۷۷ (۲/۸۴)
۳۲۹ (۱۰۰)
۶۵/۰
۷۹/۰
۱
۱۶۴/۱-۲۸۵/۰

ندارند
۵ (۲/۱۹)
۲۱ (۸/۸۰)
۲۶ (۱۰۰)

تاول
دارند
۴ (۵۰)
۴ (۵۰)
۸ (۱۰۰)
۰۰۸/۰
۵۵/۵
۱
۸۶۸/۲۲-۳۴۶/۱

ندارند
۵۳ (۳/۱۵)
۲۹۴ (۷/۸۴)
۳۴۷ (۱۰۰)

انگشت چکشی
دارند
۱۸ (۴/۲۳)
۵۹ (۶/۷۶)
۷۷ (۱۰۰)
۰۵/۰
۸۷/۱
۱
۵/۳-۹۹۹/۰

ندارند
۳۹ (۱۴)
۲۳۹ (۸۶)
۲۷۸ (۱۰۰)

انگشت چنگالی
دارند
۱۳ (۸/۴۴)
۱۶ (۲/۵۵)
۲۹ (۱۰۰)
۰۰۱/۰
۲۱/۵
۱
۵۶۴/۱۱-۳۴۵/۲

ندارند
۴۴ (۵/۱۳)
۲۸۲ (۵/۸۶)
۳۲۶ (۱۰۰)

هالوکس والگوس
دارند
۱۰ (۷/۲۱)
۳۶ (۳/۷۸)
۴۶ (۱۰۰)
۲۶/۰
۵۵/۱
۱
۳۳۲/۳-۷۲۰/۰

ندارند
۴۷ (۲/۱۵)
۲۶۲ (۸/۸۴)
۳۰۹ (۱۰۰)

مفصل شارکوت
دارند
۸ (۳/۳۳)
۱۶ (۷/۶۶)
۲۴ (۱۰۰)
۰۲/۰
۸۸/۲
۱
۰۸۷/۷-۱۶۸/۱

ندارند
۴۹ (۸/۱۴)
۲۸۲ (۲/۸۵)
۳۳۱ (۱۰۰)

محدودیت در حرکات مفاصل
دارند
۱۳ (۳/۱۸)
۵۸ (۷/۸۱)
۷۱ (۱۰۰)
۵۶/۰
۲۲/۱
۱
۴۱۸/۲-۶۱۸/۰

ندارند
۴۴ (۵/۱۵)
۲۴۰ (۵/۸۴)
۲۸۴ (۱۰۰)

اطلاعات جدول فوق بیانگر آن است که ۳۲۹ نفر(۷/۹۲?) از واحدهای مورد پژوهش کالوس، ۸ نفر(۳/۲?) تاول، ۷۷ نفر(۷/۲۱?) انگشت چکشی، ۲۹ نفر(۲/۸?) انگشت چنگالی، ۴۶ نفر(۱۳?) هالوکس والگوس، ۲۴ نفر(۸/۶?) مفصل شارکوت و ۷۱ نفر(۲۰?) محدودیت حرکات مفاصل داشتند. بر اساس آزمون کای اسکویر، میان زخم پا و تاول، انگشت چکشی و چنگالی و مفصل شارکوت ارتباط معناداری وجود دارد که به ترتیب دارای سطح معناداری ۰۰۸/۰، ۰۵/۰، ۰۰۱/۰ و ۰۲/۰ بودند. احتمال ایجاد زخم پا در افراد دارای تاول ۵۵/۵ برابر، در افراد دارای انگشت چکشی ۸۷/۱ برابر، در افراد دارای انگشت چنگالی۲۱/۵ برابر و در افراد دارای مفصل شارکوت ۸۸/۲ برابر بیشتر است. اما میان زخم پا و کالوس، هالوکس والگوس و محدودیت در حرکت مفاصل ارتباط معناداری وجود ندارد.

جدول شماره ۱۳ : تعیین ارتباط بین نوروپاتی حسی- حرکتی و زخم پا در افراد مبتلا به دیابت
زخم پا
نوروپاتی حسی- حرکتی
زخم دارند
زخم ندارند
جمع کل
سطح معنا داری
نسبتشانس
فاصله اطمینان ۹۵%

تعداد (درصد)
تعداد (درصد)
تعداد (درصد)

حس سوزن سوزن شدن در پاها
دارند
۳۸ (۸/۱۶)
۱۸۸ (۲/۸۳)
۲۲۶(۱۰۰)
۶۰/۰
۱۷/۱
۱
۱۳۰/۲-۶۴۳/۰

ندارند
۱۹ (۷/۱۴)
۱۱۰ (۳/۸۵)
۱۲۹ (۱۰۰)

مطلب مرتبط :   und، die

درد ساق پا در حالت بی حرکتی
دارند
۲۶ (۶/۱۷)
۱۲۲ (۴/۸۲)
۱۴۸ (۱۰۰)
۵۱/۰
۲۱/۱
۱
۱۴۰/۲-۶۸۴/۰

ندارند
۳۱ (۱۵)
۱۷۶ (۸۵)
۲۰۷ (۱۰۰)

درد ساق پا در حین راه رفتن
دارند
۲۱ (۴/۱۵)
۱۱۵ (۶/۸۴)
۱۳۶ (۱۰۰)
۸۰/۰
۹۳/۰
۱
۶۶۹/۱-۵۱۶/۰

ندارند
۳۶ (۴/۱۶)
۱۸۳ (۶/۸۳)
۲۱۹ (۱۰۰)

درد ساق پا هنگام فعالیت زیاد و بهبود آن بعد از ۱۰ دقیقه
دارند
۱۶ (۷/۱۵)
۸۶ (۳/۸۴)
۱۰۲ (۱۰۰)
۹۰/۰
۹۶/۰
۱
۸۰۶/۱-۵۱۲/۰

ندارند
۴۱ (۲/۱۶)
۲۱۲ (۸/۸۳)
۲۵۳ (۱۰۰)

رفلکس پاشنه پا- زانو
غیرطبیعی
۴۴ (۵/۱۸)
۱۹۴ (۵/۸۱)
۲۳۸ (۱۰۰)
۰۷۵/۰
۸۱/۱
۱
۵۲۱/۳- ۹۳۵/۰

طبیعی
۱۳ (۱/۱۱)
۱۰۴ (۹/۸۸)
۱۱۷ (۱۰۰)

حس درد سطحی با سنجاق
غیرطبیعی
۴۰ (۲/۲۵)
۱۱۹ (۸/۷۴)
۱۵۹ (۱۰۰)
۰۰۱/۰
۵۴/۳
۱
۵۳۳/۶- ۹۱۷/۱

طبیعی
۱۷ (۷/۸)
۱۷۹ (۳/۹۱)
۱۹۶ (۱۰۰)

حس ارتعاش با دیاپازون
غیرطبیعی
۴۵ (۹/۲۳)
۱۴۳ (۱/۷۶)
۱۸۸ (۱۰۰)
۰۰۱/۰
۰۶۵/۴
۱
۹۹۲/۷- ۰۶۷/۲

طبیعی
۱۲ (۲/۷)
۱۵۵ (۸/۹۲)
۱۶۷ (۱۰۰)

اطلاعات جدول فوق نشان می دهد که ۲۲۶ نفر(۷/۶۳?) از واحدهای مورد پژوهش، حس سوزن سوزن شدن در پاها، ۱۴۸ نفر(۷/۴۱?) درد ساق پا در حالت بی حرکتی، ۱۳۶ نفر(۳/۳۸?) درد ساق پا در حین راه رفتن و ۱۰۲ نفر(۷/۲۸?) درد ساق پا هنگام فعالیت زیاد و بهبود آن بعد از ۱۰ دقیقه را داشتند. همچنین ۲۳۸ نفر(۶۷?) از واحدهای مورد پژوهش، رفلکس پاشنه پا- زانو غیر طبیعی، ۱۵۹ نفر(۸/۴۴?) حس درد سط
حی غیرطبیعی و ۱۸۸ نفر(۵۳?) حس ارتعاش غیرطبیعی داشتند.
بر اساس آزمون کای اسکویر، بین زخم پا و حس درد سطحی و حس ارتعاش با دیاپازون، ارتباط معناداری وجود دارد و سطح معناداری هر دو این متغیرها ۰۰۱/۰ است و احتمال ایجاد زخم پا در افراد بدون حس درد سطحی، ۵۳۹/۳ برابر بیشتر و در افراد بدون درک حس ارتعاش، ۰۶۵/۴ برابر بیشتر است. بر اساس آزمون کای اسکویر بین زخم پا و سایر متغیر های این جدول ارتباط معنادار وجود ندارد.
جدول شماره ۱۴: تعیین ارتباط بین وضعیت نبض های پای راست و چپ و زخم پا در افراد مبتلا به دیابت
زخم پا
وضعیت نبض های پا
زخم دارند
زخم ندارند
جمع کل
آزمون و قضاوت

تعداد (درصد)
تعداد (درصد)
تعداد (درصد)

پشت پا راست
طبیعی
۱۹ (۴/۸)
۲۰۷ (۶/۹۱)
۲۲۶ (۱۰۰)
P= ۰۰۱/۰
X2 = 22/27
df= 2

کاهش یافته
۲۲ (۲/۲۸)
۵۶ (۸/۷۱)
۷۸ (۱۰۰)

فقدان
۱۶(۴/۳۱)
۳۵ (۶/۶۸)
۵۱ (۱۰۰)

تیبیای خلفی راست
طبیعی
۱۸ (۸)
۲۰۸ (۹۲)
۲۲۶ (۱۰۰)
P= ۰۰۱/۰
X2 = 29/30
df= 2

کاهش یافته
۲۳(۵/۲۹)
۵۵ (۵/۷۰)
۷۸ (۱۰۰)

فقدان
۱۶ (۴/۳۱)
۳۵ (۶/۶۸)
۵۱ (۱۰۰)

پشت پا چپ
طبیعی
۱۸ (۹/۷)
۲۱۱ (۱/۹۲)
۲۲۹ (۱۰۰)
P= ۰۰۱/۰
X2 = 30/33
df= 2

کاهش یافته
۲۲ (۲/۲۸)
۵۶ (۸/۷۱)

۷۸ (۱۰۰)

فقدان
۱۷ (۴/۳۵)
۳۱ (۶/۶۴)
۴۸ (۱۰۰)

تیبیای خلفی چپ
طبیعی
۱۷ (۴/۷)
۲۱۲ (۶/۹۲)
۲۲۹ (۱۰۰)
P= ۰۰۱/۰
X2 = 45/36
df= 2

کاهش یافته
۲۳ (۵/۲۹)
۵۵ (۵/۷۰)
۷۸ (۱۰۰)

فقدان
۱۷ (۴/۳۵)
۳۱ (۶/۶۴)
۴۸ (۱۰۰)

اطلاعات جدول فوق بیانگر آن است که از میان واحدهای مورد پژوهش، ۲۲۶ نفر در پای راست نبض پشت پای طبیعی داشتند که از میان آنها ۴/۸ درصد دارای زخم پا و ۶/۹۱ درصد بدون زخم پا بودند. همچنین از میان اکثر نمونههای(۲۲۶ نفر) مورد بررسی که نبض تیبیای خلفی پای راست آنها طبیعی بود، ۸ درصد دارای زخم پا بودند.
در ارتباط با نبض های پای چپ، اکثر واحدهای مورد مطالعه(۲۲۹ نفر) نبض پشت پای طبیعی داشتند که از میان آنها ۹/۷ درصد دارای زخم پا بودند؛ همچنین اکثر بیماران(۲۲۹ نفر) نبض تیبیای خلفی طبیعی داشتند که از میان آنان ۴/۷ درصد دارای زخم پا بودند. همچنین بر اساس آزمون کای اسکویر، میان زخم پا و نبض های پشت پایی و تیبیای خلفی هر دو پا، ارتباط معنادار وجود دارد و سطح معناداری هر یک از آنها ۰۰۱/۰ است.
شایان ذکر است که نبض های رانی و پشت زانویی پای راست و چپ در همه واحدهای مورد پژوهش طبیعی بود.

مطلب مرتبط :   جمع آوری اطلاعات، به کارگیری دانش

جدول شماره ۱۵: تعیین ارتباط بین زخم پا و جوشگاه ناشی از زخم قبلی در افراد مبتلا به دیابت

زخم پا
جوشگاه زخم قبلی
زخم دارند
زخم ندارند
جمع کل
سطح معنا داری
نسبت شانس
فاصله اطمینان ۹۵%

تعداد(درصد)
تعداد (درصد)
تعداد (درصد)

دارند
۲۲ (۸/۲۷)
۵۷ (۲/۷۲)
۷۹ (۱۰۰)
۰۰۱/۰
۶۶/۲
۱
۸۷۴/۴- ۴۴۹/۱

ندارند
۳۵ (۷/۱۲)
۲۴۱ (۳/۸۷)
۲۷۶ (۱۰۰)

جدول فوق نشان می دهد که ۲۷۶ نفر(۷۵/۷۷?) از واحدهای مورد پژوهش جوشگاه زخم قبلی را نداشتند اما بر اساس آزمون کای اسکویر، بین زخم پا و جوشگاه ناشی از زخم قبلی ارتباط معناداری(۰۰۱/۰P= ) وجود دارد و احتمال ایجاد زخم پا در افرادی که دارای جوشگاه ناشی از زخم قبلی هستند، ۶۶/۲ برابر بیشتر است.

جدول شماره ۱۶: تعیین ارتباط بین مشخصات دموگرافیک و وجود یا عدموجود زخمپا در افراد مبتلا به دیابت
زخم پا
مشخصات دموگرافیک
زخم دارند
زخم ندارند
جمع کل
آزمون و قضاوت

تعداد(درصد)
تعداد (درصد)
تعداد (درصد)

P=364/0
X2 = 65/7 df=7

سن

کمتر از ۲۰ سال
۰ (۰)
۱ (۱۰۰)
۱ (۱۰۰)

۳۰-۲۰ سال
۰ (۰)
۶ (۱۰۰)
۶ (۱۰۰)

۴۰-۳۰ سال
۲ (۱/۹)
۲۰ (۹/۹۰)
۲۲ (۱۰۰)

۵۰-۴۰ سال
۱۳(۲۱)
۴۹ (۷۹)
۶۲ (۱۰۰)

۶۰-۵۰ سال
۲۲ (۸/۱۹)
۸۹ (۲/۸۰)
۱۱۱ (۱۰۰)

۷۰-۶۰ سال
۱۶ (۱۶)
۸۴ (۸۴)
۱۰۰ (۱۰۰)

۸۰-۷۰ سال
۴ (۹/۸)
۴۱ (۱/۹۱)
۴۵ (۱۰۰)

۹۰-۸۰ سال
۰ (۰)
۸ (۱۰۰)
۸ (۱۰۰)

جنس
زن
۳۲ (۱۴)
۱۹۶ (۸۶)
۲۲۸ (۱۰۰)
P=16/0
X2 =93/1 df=1

مرد
۲۵ (۷/۱۹)
۱۰۲ (۳/۸۰)
۱۲۷ (۱۰۰)

محل سکونت
شهر
۴۳ (۱۶)
۲۲۵ (۸۴)
۲۶۸ (۱۰۰)
P=99/0
X2 = 001/0 df=1

روستا
۱۴ (۱/۱۶)
۷۳ (۹/۸۳)
۸۷ (۱۰۰)

شغل
بی کار
۴ (۸/۳۰)
۹ (۲/۶۹)
۱۳ (۱۰۰)
P=57/0
X2 = 80/4 df=6

آزاد
۸ (۷/۱۵)
۴۳ (۳/۸۴)
۵۱ (۱۰۰)

بازنشسته
۱۰ (۲/۱۹)
۴۲ (۸/۸۰)
۵۲ (۱۰۰)

کارمند
۱ (۹/۵)
۱۶ (۱/۹۴)
۱۷ (۱۰۰)

کشاورز
۶ (۱۲)
۴۴ (۸۸)
۵۰ (۱۰۰)

خانه دار
۲۸ (۵/۱۶)
۱۴۲ (۵/۸۳)
۱۷۰ (۱۰۰)

دانشجو
۰ (۰)
۲ (۱۰۰)
۲ (۱۰۰)

سطح تحصیلات
بی سواد
۳۲ (۳/۱۹)
۱۳۴ (۷/۸۰)
۱۶۶ (۱۰۰)
P=26/0

دیدگاهتان را بنویسید