۵ فناوری پیشرفته در آینده صنعت خودرو

در دنیای فناوری، جدیدترین پیشرفتا تنها تا یه وقتی محدود خوب هستن. صنعت خودرو هم که مرتبا فناوریای جدیدی رو عرضه می کنه از این قانون مستثنی نیس و فرقی نداره که تکنولوژی ارائه شده در اون به ایمنی مربوط باشه یا سرگرمی.

اما خیلی از فناوریای نوین در بخش خودرو یا فقط واسه ایمنی ساخته شدن یا دست کم از بعضی جهات روی این بحث تمرکز دارن.

بعضی از جدیدترین نوآوریای ماشینی که تا به امروز ارائه شدن شامل فناوریای هیجان انگیزی هستن که نتنها صنعت خودرو بلکه حمل و نقل آدم رو هم دچار تغییر می کنن.

روشن نیس که در آینده، چه نوع فناوریایی واسه صنعت خودرو ارائه می شه اما میشه حدس زد که کدوم امکانات در آخر به خودروهای تولیدی سراسر دنیا اضافه می شه. در ادامه می خوایم شما رو با پنج فناوری نوین در بخش اتومبیل آشنا کنیم. با ما همراه باشین.

خودروسازان دنیا و دولت آمریکا به جدیت تحقیقات خود رو دور و بر دو فناوری مهم دنبال می کنن که می تونن ایجاد رابطه بین خودروها و وسایل دور و برشون رو ممکن کنن.

فناوری V2V

تصور کنین که به یه تقاطع نزدیک میشین و همزمان خودروی دیگری چراغ قرمز رو رد می کنه. شما در مرحله اول نمی تونین اون ماشین رو ببنید اما خودروی تون سیگنالی رو از اتومبیل دیگه دریافت می کنه که نشون میده در راه شما قرار داره و نسبت به بروز تصادف احتمالی اخطار میده یا حتی به صورت خودکار ترمز میگیره تا مانع از بروز حادثه شه.

تازگیا فناوری جدیدی به نام رابطه خودرو با خودرو یا (V-2-V (Vehicle-to-Vehicle در دست پیشرفته و خودروسازان مطرحی چون فورد هم به عنوان روشی که می تونه مانع از افزایش آمار تصادفات شه، مشغول بررسی اون هستن.

در این فناوری، اطلاعات مربوط به موقعیت، سرعت و جهت حرکت ماشینا از راه سیگنالای وایرلس واسه اتومبیلای دیگه دریافت یا از اونا فرستاده میشه.

بعد، خودروها با به کار گیری اطلاعات دریافتی خود، فاصله ایمن از همدیگه رو تشخیص میدن تا از بروز تصادف جلوگیری کنن. مهندسان دانشگاه MIT الان مشغول کار روی الگوریتمای فناوری V2V هستن که در واقع اطلاعات خودروهای دیگه رو محاسبه کرده و مشخص می کنه که در صورت قرار گرفتن اتومبیل دیگه در راه اون باید چه اقدامات پیشگیرانه واسه برخورد نکردن با اتومبیل مجاور بکنه.

براساس مطالعه ای که به وسیله اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراه ها در سال ۲۰۱۰ میلادی انجام شد، این فناوری از پتانسیل لازم واسه کاهش ۷۹ درصد از سوانح جاده ای برخورداره.

اما محققان فقط فناوری ارتباطی V2V رو مورد توجه قرار ندارن و رابطه خودرو با زیرساخت یا V2I (Vehicle-to-infrastructure) هم در حال بررسیه. به لطف این فناوری، اتومبیلا می تونن با مواردی مثل تابلوهای سطح جاده ها یا علائم ترافیکی رابطه برقرار کرده و اطلاعاتی رو دور و بر مسائل ایمنی دریافت کنن.

در این روش هم اینکه اطلاعات ترافیکی از یه سیستم مدیریت عبور و مرور دریافت شده و خودرو به بهترین مسیرهای حرکت دسترسی پیدا می کنه.

گزارشات منتشر شده از طرف اداره ملی ایمنی عبور و مرور در بزرگراه های آمریکا نشون میده که قرار دادن این فناوری در خودروها و هم اینکه سیستم V2V در آخر می تونه تا ۸۱ درصد از میزات سوانح رانندگی کم کنه.

این فناوریا میتونه روش رانندگی ما رو از این رو به اون رو کرده و ایمنی خودروها رو به اندازه قابل توجه ای زیاد کنه و خبر خوب اینکه، خودروسازان بزرگ دنیا سخت در تلاشند تا فناوری یاد شده رو به حقیقت بدل کنن.

اتومبیلای خودران

ایده ساخت یه اتومبیل خودران مدت هاست که مطرح شده و تازگی زیادی نداره. در خیلی از برنامه های تلویزیونی و فیلمای سینمایی این نوع خودروها به نمایش در اومده ان و الان هم ماشینایی که می تونن عملیات پارک کردن رو به صورت خودکار بکنن در سطح جاده ها مشاهده می شن.

اما یه اتومبیل خودران واقعی قابلیتای زیادی داره و علاوه بر پارک، می تونه به صورت خودکار هم حرکت کنه و باید بگیم که ساخته شدن اونا بسیار به واقعیت نزدیکه.

در کالیفرنیا و نوادا، مهندسان گوگل تازگیا اتومبیلای خودران این شرکت رو در جاده ها و بزرگراه های عمومی آمریکا مورد آزمایش قرار داده که این خودروها در جریان آزمایش یاد شده مسافتی بالغ بر ۳۲۱۸۶۹ کیلومتر رو گذروندن.

اتومبیلای گوگل علاوه بر اینکه عکسایی رو از جاده های زیر پای خود می گیرن، مجهز به نقشه های کامپیوتری هستن که علائم سطح جاده ها رو مشاهده کرده و مسیرهای جانشین رو یافته و قبل اینکه چشم آدم قادر به رؤیت چراغای راهنمایی باشه اونا رو تشخیص میدن.

این اتومبیلا از راه لیزر، رادار و دوربینای جور واجور می تونن سریع تر از آدم اطلاعات مربوط به محیطای دور و بر رو تحلیل و آزمایش کنن.

جالبه بدونین که آمریکاییا به صورت میانگین ۱۰۰ ساعت در سال رو در ترافیک می گذرونن و از همین رو اتومبیلای خودران شاید توانایی حرکت لاک پشتی پشت سر هم رو در ترافیکای سنگین دارن.

بعضی افراد باور دارن که این نوع حرکت می تونه اندازه سوانح رانندگی سطح جاده ها رو کم کنه چون در این صورت اتومبیلا میتونن که با همدیگه رابطه برقرار کرده و با هماهنگی کامل با هم عمل کنن.

در بعضی از تستای گوگل، اتومبیلا خودران چندین بار یه راه رو گذروندن و از این روش اطلاعات و جزئیات کامل راه رو فرا گرفتن و اینطوری وقتی که نوبت به حرکت خودکار اونا شد، این ماشینا می تونستن تشخیص بدن که عابران از چه نقاطی عبور می کنن، پس قف می شدن تا اونا عبور کنن.

اتومبیلای خودران می تونن با از بین بر داشتن دلیل بیشتر از ۹۵ درصد از سوانح امروزی یعنی خطای انسانی، حمل و نقل رو واسه بشر ایمن تر کنن.

شاید ساخت ماشینای گفته شده به این زودیا محقق نشه اما جنرال موتورز تازگیا مراحل تست این خودروها رو تموم کرده و بسیاری عقیده دارن که تا یه دهه آینده، پای این نوع ماشینا به نمایشگاه های اتومبیل باز می شه.

داشبوردهای بهره مند از واقعیت مجازی

جی پی اس و دیگه نمایشگرهای داخل اتومبیل واسه رفتن از نقطه ای به نقطه ای دیگه بسیار به درد بخور واقع می شن و باید اضافه کنیم که بعضی از اتومبیلای پیشرفته حتی دارای نمایشگر روی شیشه مقابل به راننده هستن.

اما در آینده نه خیلی دور، اتومبیلا می تونن وسایل خارجی موجود در راه رو تشخیص داده و اطلاعات مربوط به اونا رو روی شیشه جلویی نمایش بدن.

در فیلم ترمیناتور یا دیگه داستانای علمی و تخیلی بارها تماشاگر به نمایش در اومدن رباتا بوده ایم؛ رباتایی که به آدم یا وسیله روبرو خود نگاه می کنن و به صورت خودکار اطلاعات مربوط به اونا رو نمایش میدن و حتی می تونن تشخیص بدن که اونا که یا چه هستن.

داشبوردهای واقعیت مجازی یا به طور خلاصه AR عملکردی مشابه به این رباتا دارن. شرکت BMW تازگیا نمایشگرهای مجازی شیشه جلو رو به بعضی از خودروهای تولیدی اش اضافه کرده که در واقع اطلاعات ابتدائی لازم راننده رو نمایش میدن.

اما این شرکت هم اینکه مشغول ساخت داشبوردهای جدیدی همراه با این فناوریه که می تونه وسایل رو در مقابل یه اتومبیل تشخیص داده و به راننده بگه که چقدر تا اون شی فاصله داره.

نمایشگرهای بهره مند از این فناوری اطلاعات رو بالاتر از محدوده ای نمایش میدن که یه راننده در زندگی حقیقی خود می بینه. اینطوری اگه با سرعت بالایی به یه خودرو نزدیک شید، یه کادر قرمز رنگ روی اون نشون داده می شه و از راه تعدادی فلش به شما اعلام می شه که چیجوری واسه جلوگیری از بروز تصادف لاین خود رو عوض کنین.

یه سیستم GPS براساس واقعیت مجازی می تونه لاینی که باید در اون قرار داشته باشین رو مشخص کنه و به شما بگه که چه وقتی مسیرتون رو عوض کنین.

شرکت BMW هم اینکه در حال تحقیق دور و بر کاربرده های این فناوری واسه مکانیک هاست. اونا ویدئویی رو تولید کردن که در اون یه تکنسین خودرو از عینکای بهره مند از این فناوری واسه بررسی موتور و تشخیص قطعات معیوبی که باید تعویض شن استفاده می کنه و بعد مراحل تعویض قطعه رو به صورت قدم به قدم واسه اون فرد نمایش میده.

اما این فناوری واسه مسافران هم در حال بررسیه. شرکت تویوتا مدلای مفهومی از سیستم واقعیت مجازی خود رو تولید کرده که به مسافر امکان میدن وسایل خارج از اتومبیل رو بزرگنمایی کنه، اونا رو انتخاب کرده یا تشخیص بدن و هم اینکه از راه پنجره تاچ خودرو فاصله خود تا وسیله مورد نظر رو محاسبه کنن.

واقعیت مجازی شاید به این زودیا در خودروهای تولیدی به خدمت گرفته نشه اما اگه این خودروسازان بازم به تحقیقاتشون ادامه دیری نمی پاید که تماشاگر به کار گیری فناوری یاد شده در اتومبیلا باشیم.

ایربگایی که باعث توقف ماشین می شن

از وقتی که ایربگ یا کیسه هوا به بخشی از امکانات ایمنی خودروها اضافه شد، مرتبا جاش رو در فضای داخلی عوض کرد. امروز تماشاگر به کار گیری ایربگای پرده ای، شکلای جور واجور جانبی، کمربندی و حتی مدلایی هستیم که درست در قسمت تحتانی ماشین جای گذاری می شن.

شاید اتومبیل هممون، مجهز به این نوع ایربگا نباشه اما باید بگیم که نوع آخر به زودی عرضه می شه. باید اعلام کنیم که مرسدس یکی از شرکت هاییه که روی روشی تازه واسه استفاده ایربگا کار می کنه که این وسیله ها رو از یه جور تدبیر واکنشی واسه حفظ ایمنی به بخشی از یه سیستم فعال بدل می کنه.

شرکت یاد شده در حال بررسی ایربگ هاییه که در قسمت تحتانی خودرو کار گذاشته می شن و قبل از بروز تصادف ماشین رو نگه می دارن.

این ایربگا همونطور که گفته شد، بخشی از سیستم ایمنی فعال خودرو هستن و به محض تشخیص حسگرها وارد عمل می شن.

این کیسه ها دارای یه جور پوشش سایشی هستن که می تونن سرعت خودرو رو کم کرده و قدرت ماشن در بین توقف رو دو برابر کنن.

کیسه های مورد بحث هم اینکه می تونن ماشین رو تا ۸ سانتی متر بالا ببرن و در نتیجه مانع از سر خوردن ماشین در بین ترمزهای شدید شن. این ساختار هم اینکه از شدت برخوردهای سپر به سپر کم می کنه و در جریان تصادف، مانع از سر خوردن مسافرین به زیر کمربند می شه.

اما چیزی که پتانسل لازم واسه کاربرد این ایربگا رو در خودروهای آینده بالا می بره اون هستش که در بین کارکرد از همون سیستم ایمنی خودرو بهره می گیرن.

شرکت مرسدس سال هاست که روی این فناوری کار می کنه با این حال، به این زودیا روی خودروهای تولیدی اون استفاده کرده نمیشه.

پنلای ذخیره سازی انرژی

شرکت Exxon Mobile پیش بینی کرده که تا سال ۲۰۴۰ میلادی، نصف خودروهای تولیدی شرکتا از نوع هیبریدی هستن. این خبر واسه محیط زیست فوق العاده س اما یکی از مشکلاتی که در مورد این نوع اتومبیلا مطرح می شه اون هستش که باتریاشون فضای زیادی رو اشغال می کنن و بسیار سنگین هستن.

بر خلاف پیشرفتای حاصله در مورد ساخت باتریای لیتیومی- یونی این باتریا بازم بیشتر از اندازه سنگین هستن. در اروپا، گروهی شامل ۹ خودروساز مشغول تحقیق و بررسی پنلایی هستن که روی بدنه کار گذاشته می شن و می تونن انرژی رو ذخیره کرده و سریع تر از باتریای امروزی شارژ شن.

این صفحات از یه جور فیبر پلیمری و رزین کربنی ساخته شدن و از استواری کافی واسه نصب روی بدنه و انعطاف لازم واسه جوش خوردن بهره مند هستن.

جالبه بدونین که پنلای یاد شده می تونن وزن یه اتومبیل رو تا ۱۵ درصد کم کنن. این صفحات انرژی تولید شده از راه تکنولوژیایی مثل ترمزهای احیاکننده رو دریافت می کنن و یا وقتی که خودرو به منابع شارژ وصل می شه انرژی رو در خود ذخیره کرده و در زمان نیاز مورد استفاده قرار میدن.

تویوتا هم بررسی پنلای سبک ذخیره سازی انرژی رو در دستور کار خود داره اما این شرکت پای رو کمی بالاتر نهاده و درصدد به کار گیری صفحاتیه که می تونن انرژی خورشیدی رو جذب کنن.

اینکه پنلای آینده توانایی جذب انرژی رو داشته باشن یا ذخیره سازی اون، در هر حال، خودروسازان دنیا به دنبال راهی واسه ساخت خودروهای مقرون به صرفه تر و سبک تر هستن.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *