پایان نامه درمورد نقش پلیس:جلوگيري از فرار متهم

جلوگيري از فرار، مخفي شدن ویا تباني متهم

يكي از مهم ترين اقدامات پليس در حمايت از بزه ديده و كاهش آسيب هاي ناشي از جرم، جلوگيري از فرار، مخفي شدن و يا تباني متهم است كه عمدتاً از طريق دستگيري و بازداشت او صورت مي گيرد. در جرائم مشهود،پليس حق دستگيري و بازدداشت متهم را دارد[1] ولي در جرائم غيرمشهود بايد با اجازه مخصوص مقام قضايي باشد، هرچند اجراي تحقيقات به طوركلي از طرف مقام قضايي به پليس ارجاع شده باشد.[2] قانون نيروي انتظامي نيز دستگيري متهمان و مجرمان و جلوگيري از فرار واختفاي آن ها را يكي از وظايف پليس برمي شمارد.[3]

هنگامي كه متهم حاضر باشد، پليس با برگ جلبي كه مقام قضايي به او تحويل داده، متهم را دستگير مي كند، اما در مواقعي كه متهم غايب باشد، اصطلاحاً برگ جلب سيار صادر مي شود كه معمولاً يك ماه اعتبار دارد.

برگ جلب سيار در اختيار پليس قرار مي گيرد تا هر جا متهم را يافتند دستگير و تحويل مقام قضايي كنند. البته در صورت ضرورت قاضي مي تواند برگ جلب را در اختيار شاكي قرار دهد تا به معرفي او، پليس متهم را جلب و تحويل مرجع قضايي كند. در اين موارد لازم است در جهت حمايت از بزه ديده ،

هر وقت شاكي از حضور متهم در محل مطلع شده و به پليس خبر داد، سريعاً اقدام لازم به منظور جلب و تحويل او به مرجع قضايي توسط پليس صورت گيرد.

در جهت حمايت از بزه ديده، مهم ترين نكاتي كه توسط پليس در دستگيري متهم بايد مورد توجه قرار گيرد، عبارتند از:

  1. 1. آشنايي پليس با اصول و فنون دستگيري و بازداشت؛
  2. 2. اقدام سريع در جهت دستگيري متهم غايب، به هنگام اعلام حضور او در محل خاص توسط بزه ديده و شاكي؛
  3. 3. شناخت دقيق هويت متهم يا متهمان قبل از اقدام به دستگيري؛
  4. 4. كسب اطلاعات لازم در زمينه شناسايي محل اختفاي متهم يا متهمان؛
  5. 5. رعايت اصل غافل گيري، يعني پليس به هنگام دستگيري متهم به گونه اي عمل كند تا از درگيري، خودكشي، خودزني، گروگان گيري افراد و از بين بردن آثار و دلايل مدارك جرم توسط متهم يا عوامل او جلوگيري شود؛
  6. 6. رعايت اصل احتياط، يعني پليس عمل دستگيري را نبايد ساده فرض كند و لازم است تمام جوانب امر براي جلوگيري از فرار متهم را در نظر بگيرد؛
  7. 7. رعايت اصل سرعت عمل، يعني عمليات دستگيري بايد با سرعتي اجرا شود كه هرگونه عكس العمل براي فرار، حمله و امحاي آثار و دلايل جرم را از متهمان سلب كند. عمليات بايد با روحيه قوي، تهاجمي و تكنيكي و فني انجام شود تا ابتكار عمل ازمتهمان گرفته شود.[4]

پس از دستگيري متهم نيز پليس بايد بر ملاقات هاي متهم كنترل و نظارت كافي به عمل آورد تا متهم فراري داده نشده و نيز آلات، ادله و مدارك جرم از بين نرود. همچنين  به هنگام بدرقه متهم نيز، مأموران پليس بايد كاملاً مراقب باشند تا متهم موفق به فرار نشود.

 

 

بند چهارم : اقدامات ناظر به تحقيق، بازجويي ، جمع آوري ادله واعلام گزارش جرم به مراجع قضایی

در اين بند اقدامات پليس در كاهش آسيب هاي ناشي از جرم و حمايت از بزه ديده كه ناظر به تحقيق، تفتيش ، بازجويي واعلام گزارش به مراجع قضایی است مورد بررسي قرار مي گيرد.

 

2 ماده 18ق.آ.د.د.ع.ا.

3 ذيل ماده 24ق.آ.د.د.ع.ا.

4  قسمت»ح « بند 8 از ماده 4 قانون نيروي انتظامي مصوب  27/4/1369.

1 قسمت »ح « بند 8 از ماده 4 قانون نيروي انتظامي مصوب 27 /4 /1369.

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسی نقش پلیس در پیشگیری از جرم