پایان نامه تعارضات زناشویی:راهبردهای حل تعارض

راهبردهای حل تعارض[1]

محققان 5 راهبرد مستقل را برای مدیریت تعارض تشخیص داده اند: رقابتی[2]، مشارکتی[3]، انطباقی[4]، اجتنابی[5] و مصالحه ای[6].

اگر چه تحقیقات قابل ملاحظه ای درباره این راهبردها در بافت های رابطه ای (فیتس پاتریک[7] و وینکه[8]، 1979؛ کلاین[9] و جانسون[10]، 1997؛ سیلارز[11]، 1980) و سازمانی (بلیک[12] و مونتون[13]، 1964؛ پوتنام[14] و ویلسون[15]، 1982؛ رحیم، 1986؛ رحیم و بونوما[16]، 1979) انجام گرفته است، رفتارهای غیر کلامی اختصاصی مربوط به هر راهبرد بسیار کم شناسایی شده اند. همانگونه که کاناری و همکاران (1995) مشاهده نموده اند، “برای شناسایی دقق رفتارهای تعارضی غیر کلامی بطور میکروسکوبی ” تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. با این حال، تحقیق درباره راهبردهای تعارضی اطلاعات ارزشمندی را درباره شواهد و قراین و درک رفتارهای غیرکلامی مورد استفاده در تعامل تعارضی به دست می دهد.

شاید مهمترین ویژگی مدیریت تعارض به سازنده بودن یا ویرانگری آن مربوط است (دیوتش[17]، 1973). تعارض سازنده به تشریک مساعی و همکاری، اجتماعی، و ماهیت حفظ رابطه دارد. رفتارهای سازنده حال و هوای هیجانی نسبتاً مثبت دارند. تعارض ویرانگر رقابتی، ضداجتماعی، و ماهیت مخرب رابطه دارد. رفتارهای مخرب حالت منفی بودن، ناسازگاری، و برخی اوقات خصومت را نشان می دهد. تحقیقات نشان داده است که رفتارهای تعارضی مخرب و سازنده به کیفیت و پایداری ازدواج مرتبط است. این ارتباط احتمالاً معکوس است. رفتارهای تعارضی هم بر رضایت رابطه ای تأثیر می گذارد و هم از آن تأثیر می پذیرد (فلچر[18] و توماس[19]، 2000).

روشهای روبرو شدن یا اجتناب از تعارض بر دامنه رضایت زوجین در ازدواج تأثیر می گذارد، و در نهایت بر احتمال جدایی و طلاق مؤثر است. در عین حال، میزان شادکامی یا بدبختی زوجین در یک ازدواج بر نحوه ارتباط آنها در خلال تعارض تأثیر می گذارد. حجم وسیعی از تحقیقات نشان داده اند که رفتارهای تعارضی بطور مؤثری بین زوجهای راضی و ناراضی تمیز قائل شده است. زوجهای ناراضی آنهایی هستند که گزارش دادند در ازدواجشان ناشاد هستند. بعلاوه، آنها عموماً در جستجوی مشاوره زناشویی بوده اند. یافته ها از این تحقیق سه نتیجه نیرومند بدست داده اند (گاتمن[20]، 1994؛ اسکاپ[21]، بانک[22]، و کرکسترا[23]، 1988). اول، زوجین ناراضی در خلال تعامل تعارضی گرفتار منفی بافی بیشتری هستند. منفی بافی شامل پرتوقعی، تهدید، حمله، انتقاد، تحقیر، کج خلقی، اهانت، طرد، حالت دفاعی گرفتن، و خصومت می شود. دوم، ازدواج های همراه با پریشانی مثبت گرایی کمتری دارند، مانند تأیید کردن یکدیگر، شوخی، استفاده از عبارتهایی که همسر و رابطه را تصدیق می کند، و تلاش برای درک دیدگاه همسر. در حقیقت جان گاتمن (1994) گزارش نمود که در ازدواج های پایدار 5 برابر رفتارهای مثبت بیشتر از رفتارهای منفی در تعارض نشان داده می شود. سوم، رفتارهای منفی در ازدواج های محنت زا به احتمال بیشتری متقابل هستند و برای زوجین جالب و جذاب می شوند. زوج ناراضی به احتمال بیشتری در زنجیره ای طولانی از رفتارهای منفی گرفتار می شوند که خارج شدن از آن دشوار است. چنین زنجیره ای برای مثال زمانیکه یکی از زوجین از زوج دیگر شاکی می شود اتفاق می  افتد و زوج دیگر با شکایت متقابل پاسخ می دهد؛ یا یکی از زوجین حمله می کند و زوج دیگر دفاع می کند؛ یا یکی حمله می کند و دیگری کناره گیری می کند. در مقایسه باز زوج های ناراضی، زوج های راضی به احتمال بیشتری الگوهای سازگاری را نشان می دهند (راسبولت[24]، 1991). سازگاری زمانی که یکی از زوجین گرایش دارد به رفتار تعارضی مخرب شریک زندگی خود بطور دوستانه و یا جنسی پاسخ دهد اتفاق می افتد. به عبارت دیگر ، در مقابل زنجیره ای از رویدادهای منفی، یکی از زوجین مسئولیت بازگشت به مذاکره بصورت سازنده را به عهده می گیرد. بنابراین، اگر چه زوج های خوشبخت هم ممکن است از خود رفتارهای منفی نشان دهند، اما کمتر مایل هستند در زنجیره اعمال منفی متقابل گرفتار شوند. گاتمن (1994) بر اساس بیش از دو دهه مشاهده وسیع تعامل زوجی نظریه ای پیشنهاد نمود که بر اساس الگوهای رفتاری طلاق را پیش بینی می کند. رفتارهایی که در خلال تعارض نشان داده می شوند باعث از بین رفتن رضایت از ازدواج می شود همچنین پایداری ازدواج را به خطر می اندازند. گاتمن به مهمترین این رفتارها بعنوان مکاشفه 4 مانع سوارکاران اشاره نموده است.  زوجینی که در خطر بالای طلاق هستند به کرات در حال شکایت و انتقاد از شریک زندگی خود هستند، که به تحقیر و اهانت ختم می شود، و باعث ایجاد حالت دفاعی می شود و سبب کارشکنی می شود. شکایت به زوجین اجازه می دهد عدم رضایت یا ناخشنودی خود را نشان دهند. به عبارت دیگر، زمانیکه  یکی از طرفین با شکایت، شکلی از حمله شخصی را از خود نشان می دهد، پیام عدم رضایت از خصوصیات فرد یا شخصیت شنونده را انتقال می دهد، فرد این را بعنوان عیبجویی در نظر می گیرد. بدلیل اینکه عیبجویی رابطه را تضعیف می کند، معمولاً برای شنونده آزاردهنده است (لیری[25] و همکاران، 1998). انتقاد و عیبجویی معمولاً به همراه اهانت بیان می شود، و می تواند تحقیر و اهانت را از فرد مورد انتقاد برانگیزد. پیام هایی که اهانت و تحقیر را انتقال می دهند بی احترامی به همراه دارند، همچنین اهانت و تمسخر تحقیر آمیزی را به همراه دارند. همانگونه که هر کسی در تلاش است از علائق خود حفاظت کند حالت دفاعی داشتن نیز در تعارض رایج است. طبیعی است کسی که چنین پیام های اهانت آمیزی را دریافت می کند عصبانی خواهد شد. پاسخ های دفاعی عبارتند از عدم پذیرش مسئولیت اعمال سرزنش آمیز ، بهانه تراشی برای رفتار نامطلوب ، و پاسخ به شکایت ها با شکایت متقابل از فرد. نالیدن اغلب با اظهارات دفاعی همراه می شود. کارشکنی خود را در در تعامل تعارض با عقب نشینی احساسی نشان می دهد. فرد کارشکن سکوت می کند، بازخورد کلامی و غیر کلامی را سرکوب می کند، و عموماً تلاش می کند بیانگری را کاملاً متوقف کند. مطابق دیدگاه گاتمن (1994) اگر چه اشخاصی که کارشکنی می کنند ادعا می کنند نمایش آرامش ، عقلانیت، و بی طرفی بسادگی امکان پذیر است، اما اعمال آنها در واقع از خود راضی بودن ، عدم رضایت و فاصله گیری بسیار سرد را انتقال می دهد.

[1] – Conflict Resolution Strategies

[2] – competing

[3] – collaborating

[4] – accommodating

[5] – avoiding

[6] – compromising

[7] – Fitzpatrick

[8] – Winke

[9] – Klein

[10] – Johnson

[11] – Sillars

[12] – Blake

[13] – Mouton

[14] – Putnam

[15] – Wilson

[16] – Bonoma

[17] – Deutsch

[18] – Fletcher

[19] – Thomas

[20] – Gottman

[21] – Schaap

[22] – Buunk

[23] – Kerkstra

[24] – Rusbult

[25] – Leary

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

مقایسه تعارضات زناشویی و سبک های حل تعارض در  زوجین دارای رضامندی و عدم رضامندی از ازدواج