مقایسه خودکارآمدی تمرین دانش آموزان پسر ورزشکار ۹ تا ۱۲ سال رشته های مختلف ورزشی شاهین شهر۹۳- قسمت ۸- قسمت 2

مقایسه خودکارآمدی تمرین دانش آموزان پسر ورزشکار ۹ تا ۱۲ سال رشته های مختلف ورزشی شاهین شهر۹۳- قسمت ۸- قسمت 2

همبستگی بین گروهی 

 

مقدار آماره 

 

درجه آزادی 

 

سطح معناداری 

 

 

۲٫۹۹۲ 

 

۳ 

 

۰٫۰۳۶ 

 

فصل پنجم
خلاصه، بحث، نتیجه گیری و پیشنهادها
۵-۱٫ مقدمه
در این فصل ابتدا خلاصه ای از تحقیق مطرح شده و در ادامه در قسمت بحث و نتیجه گیری یافته های تحقیق بررسی شده و نتایج آن ارائه خواهد شد. در قسمت پایانی فصل نیز پیشنهادهای منتج از یافته های تحقیق خواهد آمد که شامل پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده و پیشنهادهای کاربردی است.
۵-۲٫ خلاصه تحقیق
همانطور که می دانیم دوران کودکی و نوجوانی زمان مهمی برای شناخت استعدادها و توانایی های جسمانی، روانی و عقلانی توسط خود دانش آموزان و دیگر اطرافیان آن هاست. از این رو مدارس به عنوان یکی از مهم ترین بنیادهای تأثیرگذار، می تواند نقش اساسی در گسترش فعالیت های تربیت بدنی و ورزش داشته باشد. بنابراین مهم است که بتوانیم مؤلفه های مؤثر در افزایش سطوح خودکارآمدی ورزشی دانش آموزان را شناخته تا بتوانیم از عواقب نا مطلوب شرکت دانش آموزان در مسابقات ورزشی پیشگیری کرده و در آخر سطح اجرای ورزشکاران را ارتقاء بخشیم.
مفهوم خودکارآمدی از مفاهیم مهم روانشناختی بوده و آن را شکل ویژه «اعتماد به نفس» می انگارند (فلتز، ۱۹۸۸). باندورا (۱۹۹۷) خودکارآمدی را با رویکرد تأثیر بر فعالیت های انتخاب شده فردی، تلاشی که آن ها در چنین فعالیت هایی صرف می کنند و مقدار آمادگی که آن ها در مواجهه با شکست یا احساس آزار دهنده نشان می دهند، نظریه پردازی کرد.
نظریه خودکارآمدی، کارآمدی مورد انتظار را تحت تأثیر چهار منبع اطلاعاتی می داند:
ـ تکمیل عملکرد یا دستاورد اجرا
ـ مقایسه اجتماعی یا تجارب مشاهده ای
 تصویر درباره جامعه شناسی و علوم اجتماعی
ـ ترغیب کلامی
ـ پاسخ های فیزیولوژیکی، روانی و تأثیرگذار ادراک شده.
باندورا (۱۹۸۶) به منظور تکمیل نظریه خودکارآمدی و تشریح اختیارات، تلاش و پایداری در گروه مفهوم کارآمدی گروهی را مطرح نمود. کارآمدی گروهی یا تیمی در دو سطح فردی و گروهی ارزیابی می شود، به مانند فوتبالیستی که ممکن است از مهارت های فردی خود اطمینان زیادی نداشته باشد، اما اطمینان دارد که هم تیمی هایش در اجرای تاکتیک های گروهی می توانند درست عمل کنند و تیم را به موفقیت برسانند .
هدف از انجام تحقیق بررسی سازه کارآمدی در ورزشکاران رشته های انفرادی و تیمی است. بدین منظور پرسشنامه خودکارآمدی تمرین و کارآمدی گروهی بین دانش آموزان تقسیم شد. نمونه را ۷۷ دانش آموز ۹ تا ۱۲ سال ساکن شاهین شهر تشکیل می دادند که در قالب کانون ها یا انجمن های ورزشی در یکی از رشته های تنیس روی میز، شنا، فوتبال و بسکتبال به تمرین می پرداختند. به دلیل تعداد نفرات محدود در برخی رشته ها، به منظور گزینش نمونه ها از روش نمونه گیری هدفمند (انتخابی) استفاده شد. پس از جمع آوری اطلاعات از روش های آمار توصیفی جهت دسته بندی و خلاصه کردن داده ها و از آمار استنباطی به منظور آزمودن فرضیه های تحقیق استفاده کردیم. نتایج تحلیل های همبستگی نشان می دهد که تفاوت معناداری بین متغیر خودکارآمدی در رشته های انفرادی و رشته های تیمی وجود دارد.
۵-۳٫ نتایج تحقیق

 

 

    1. میانگین سنی ورزشکاران رشته شنا کمتر از ورزشکاران سایر رشته هاست.

 

    1. میانگین متغیرهای سابقه و تعداد مقام های ورزشی در ورزشکاران رشته شنا بیش از رشته تنیس روی میز و دیگر رشته های تیمی است.

 

    1. ورزشکاران رشته شنا نسبت به ورزشکاران رشته تنیس روی میز از خودکارآمدی تمرین بالاتری برخوردارند.

 

    1. ورزشکاران فوتبالیست نسبت به بسکتبالیست ها از کارآمدی گروهی بالاتری برخوردارند.

 

    1. ورزشکاران رشته فوتبال نسبت به بسکتبالیست ها میانگین بالاتری در متغیرهای سابقه و تعداد مقام های ورزشی دارند.

 

  1. فوتبالیست ها نسبت به بسکتبالیست ها از خودکارآمدی و کارآمدی گروهی بالاتری برخوردارند.

 

۵-۴٫ بحث و نتیجه گیری
 

جهت دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت jemo.ir مراجعه نمایید.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *