قلدری در مدرسه و راههای جلوگیری از آن

Bullying at school,قلدری در مدرسه

به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ «پارسای ۹ ساله، امروز موقع برگشتن از مدرسه با گریه از مادر خود خواست که اجازه بده مدرسه نره. وقتی مادر از دلیل نرفتنش پرسید، پارسا فقط گفت که مدرسه رو دوست نداره و دیگه نمی خواهد بره. مادر پارسا موقع آویزون کردن لباس های پارسا متوجه پارگی کوچیکی در اون ها شد.

خط کشی هم که خیلی دوست داشت در میان وسایلش نبود، ولی پارسا دلیل اون رو فقط با نمی دانم جواب داد. روزای بعد هم پارسا با نبود تمایل و با بهونه جویی به مدرسه رفت.» شاید شمام با این مشکل مواجه شده باشین و وقتی رد اون رو از مدرسه گرفته اید با یه بچه قلدر مواجه شده اید که با بچتون درگیر شده. این جور وقت ها چیکار باید کرد؟

قلدری یه جور رفتار خشن است که به قصد آزار و آسیب بقیه و از راه تهدید یا زورگویی صورت می گیرد. این موضوع در بین کودکان بسیار شایعه و می تونه بسیار داغون کننده هم باشه. یادتون باشه که همه ی بچه ها سلامت روان کامل ندارن.

اون ها ممکنه خشونت رو از خونواده آموخته باشن، ممکنه واسه جلب توجه خشونت کنن یا ممکنه از خشونت به عنوان راه حل موضوع انتخاب کنن. مثلا ممکنه قلدری کنن تا مشق های شون رو یه نفر دیگه بنویسه یا غذای یه نفر دیگه رو بخورند. بعضی وقتا هم قلدری، گونه ای از اعتماد به نفس کاذبه.

ممکنه علم آموزی فقط به خاطر فیزیک بزرگ تر یا قدرت رهبری گروه حس کنه که مختاره هر کاری از دستش برمی آید از جمله سو به کار گیری فیزیک بدنی یا قدرت رهبری رو انجام بده. در هر صورت بچه ما باید بدونه که با قلدرهای مدرسه چیجوری برخورد کنه.

قلدری فقط پسرانه نیس

قلدری شکل های مختلفی داره، مانند لقب یا اسم گذاشتن روی بقیه، مسخره کردن اون ها یا با بی انصافی پشت سرشون داستان یا شایعه های بیریخت پخش کردن. این مدل از قلدری در دختران شایع تره.

قلدری می تونه جسمی هم باشه، مثلا هل دادن، لگد یا کتک زدن، پیغام های بیریخت یا توهین آمیز فرستادن، مسخره کردن مردم هم نمونه هایی از قلدری هستن که در بین پسران شایع تره.

البته خیلی از کودکان بعضی وقتا با هم دعوای شون می شه و کتک کاری می کنن یا به هم حرف های بیریخت می زنند یا همدیگه رو مسخره می کنن، اما این کار ضمن سرگرمی و بازی اتفاق می افتد.

کودکان ضعیف

وقتی این رفتار ها حالت دائمی، همیشگی و تهدیدآمیز پیدا کنه، معمولا متوجه کودکانی می شه که نمی تونن از حق خودشون دفاع کنن. معمولا در کنار هر علم آموز خشونت یه علم آموز پشیمون هم هست.

حتی وقتی قلدری در مورد کودکانی اتفاق می افتد که ممکنه بتونن حق خود رو بگیرن، تبدیل به مشکلی می شه که واسه همه اهمیت پیدا می کنه.

با قلدری در مدرسه فرزندمون چه کنیم؟

مشکل برخورد با بچه قلدر ها در مدرسه مشکل پیچیده ای ست اما بدون راه حل هم نیس. با رعایت کردن پیشنهاد های زیر هم از قلدری دوباره تا حدی پیشگیری می شه و هم دستتون میاد موقع شنیدن از قلدری چیکار باید بکنین.

  1. رابطه تون رو بهتر کنین

ارتباطتونرو با بچتون بهتر کنین و ساعات بیشتری رو واسه بودن با اون بذارین. در بیشتر وقتا بچه ها در مورد زورگویی هایی که در مدرسه به اون شده با والدین صحبت نمی کنن، مگه این که با پدر و مادرشون رابطه خوبی داشته باشن. یادتون باشه این مشکل معمولا مایه ی شرمساری بچه هاست و حرف زدن در مورد اون واسه بچه ها خیلی سخته.

  1. هیچوقت سرزنش نکنین

هیچ وقت کودکتون رو مورد سرزنش و تحقیر قرار ندین. مثلا نگید «خیلی بی عرضه و بی دست وپایی که بهت زور گفتن». وقتی کودکتون اینجور جمله ای می شنود، انگار دوبار آسیب دیده؛ یه بار از طرف بچه ی قلدر و یه بار از طرف شما.

از اون پشتیبانی کنین و به اون اطمینان بدید که کنارش می مونین تا مشکل حل شه. وقتی شما کودکتون رو سرزنش می کنین اون هیچوقت دوباره درمورد این مشکل و مشکلات پیچیده تر و شدید تر مثل سو استفاده ی جنسی با شما حرف نمی زنه.

  1. به مدرسه خبر بدید

سریع تر به مدرسه اطلاع بدید و بخواین که مشکل رو پیگیری و حل کنن. خودتون هم تا حل شدن موضوع پیگیری تون رو ادامه بدید و هیچ وقت اجازه ندین موضوع ول شده و فراموش شه.

این طور هم از کودکتون پشتیبانی می کنین و هم الگویی واسه بچتون می شید که در مواقع بی پناهی چه طور به منبع قدرتی که می تونه موضوع رو حل کنه، مراجعه کنین.

  1. یادش بدین جربزه داشته باشه

جراتمندی رو به بچه خود آموزش بدید. جراتمندی برابر خشونت نیس، بلکه مهارتیه که بوسیله اون بدون این که به طرف زورگوینده آسیب ای وارد کنه یا با اون درگیر شده یا توهینی به اون بکنه، اجازه نده با اون بدرفتاری شه. مثلا به اون بگید «اگه خواست اذیتت کنه، محکم جلوی اون بایست و با صدای بلند به اون بگو اجازه نمی دهی این دفعه زور بگه».

به کودک یاد بدید بدون این دست اون دست کردن به ناظم مدرسه یا معلمان اطلاع دهد و در کنار دوستانش باشه تا فرد قلدر جربزه آزاررساندن به اون رو پیدا نکنه. البته بعضی وقتا جراتمند نبودن کودکتون می تونه پیام هایی واسه خود شما داشته باشه. به اندازه ی کافی در خونه به کودکتون اعتمادبه نفس داده اید؟ اجازه داده اید اعلام نظر کنه و نه بگه.

توانایی هاش رو تایید کرده اید؟ نیاز هاش رو محترم شمرده اید؟ خودتون الگوی خوبی از جراتمندی بوده اید؟ خودتون درخواست ها و جواب درخواست ها رو خیلی با احترام و قاطعانه گفته اید؟!

  1. خشونت رو پیشنهاد نکنین

بدیش اینه بعضی از والدین این باور رو دارن که چون خشونت در جامعه رایجه باید خشن مقابله به مثل کرد. غافل از این که جامعه از همه ی ما تشکیل شده. اگه ما هم به جمع پرخاشگران ملحق شیم، نه تنها حال جامعه خوب نمی شه، بلکه داریم به خشونت بیشتر و بیشتر دامن می زنیم. پس هیچوقت از کودکتون نخواهید که مقابله به مثل کنه.

هیچوقت به اون نگید «دفعه ی بعد اگه تورو زد توئم اون رو بزن». با پیشنهاد به مقابله به مثل هم به کودکمون یاد می بدیم به جای جراتمند بودن بداخلاق باشه.

هم مراجع قدرت در مدرسه مثل ناظم، معلم و مدیر رو ندیده می گیریم و پرونده انظباطی کودکمون رو سنگین می کنیم. هم اگر فرزندمون حرفمون رو گوش دهد و بخواد مقابله به مثل کنه و نتونه غیرمستقیم اعتمادبه نفسش رو کم می کنیم و خشم های فروخورده اش رو زیاد.

چیجوری با فرزندان خود رفتار کنیم؟

اشتباهات مالی خونواده های ایرونی

تربیت بچه سپیده دانایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *