قدرت شگفت‌انگیز انتظار کشیدن!

صبر کردن Waiting

بیشتر مردم عقیده دارن، منتظر موندن، وقت تلف کردنه و بهتره این زمان رو با چیزی پُر کنن…هرچیزی. چه در صف فروشگاه باشیم، چه در اتاق انتظار مطب دکتر، و چه پشت چراغ قرمز، مغز تمایل داره این زمان رو پر کنه. امروزه، خیلی از ما، گوشی های مون رو درمیاوریم و شروع می کنیم به بررسی پیام های جورواجور، خوندن فایل ها، یا چرخ در اینترنت.

با این وجود، این عقیده که منتظر بودن ارزشی نداره و مهم نیس، غلطه. واقعا، راز معنی کنترل شخصی، رضایت کلی از زندگی و حتی موفقیت، در یادگیری چیجوری استفاده کردن از زمان انتظار و رسیدن به آرامش نهفتهه. هممون این گفته معروف رو شنیده ایم که، بردباری و صبر فضیلته یا گر صبر کنی زغوره حلوا سازی. گفتنش راحت تر از انجامشه، به چه دلیل؟

ما صاحب اختیار مغزمون نیستیم

چون در تجربه انتظار غیرقابل تحمل، کمی اضطراب همراه با ترس هست. این اضطراب تحت نرم افزار قدیمی کار می کنه که می گوید اگه شما تنها هستین یعنی بوسیله دور و بری ها تون پشتیبانی نمی شید و این یه تهدید واسه امنیت شماس. در این لحظات کوچیک منتظر بودن، این اضطراب، کنترل مغزتون رو به دست گرفته و دنبال چیزی می شه که با اون سرگرم باشه، پس دیگه تنها نیستین.

به عبارتی دیگه، اضطراب، صاحب اختیاره نه شما. تحقیقات نشون میدن که کمبود حس کنترل موجب استرس منفی، اضطراب و افسردگی می شه. هم اینکه هرچه بیشتر به اضطراب اجازه بدیم که در مغزمون جولان دهد، قوی تر می شه، یا به گفته محقق کانادایی دونالد هب، نرون هایی که باهم برانگیخته می شن، به هم متصلند.

از انتظار، بهره ببرین

چه می شه اگه در لحظات انتظار، گوش بزنگ و مراقب بمونین؟ در این لحظات، به جای گشتن دنبال چیزی واسه پُرکردن زمان، می تونید به اون مانند فرصتی واسه فقط کنارآمدن با انتظار نگاه کنین بدون این که مشکلی با اون داشته باشین. می تونید عضلات بدن تون رو که به دلیل عکس العمل های تنش زا، شرایط پرواز، و یا سرما زدگی در فشار بوده ان، شل کرده و فقط امنیت و سلامت تون رو مورد توجه بذارین.

چیزی که ما در زندگی رویش تمرین می کنیم و تکرارش می کنیم، ناخودآگاه تر می شه. اگه درمورد منتظر بودن هم این نکته رو تکرار کنین، شروع به تحتِ کنترل گرفتن ذهن تون می کنین و واسه تون راحت تر می شه.

فرصت های زیادی واسه تمرین هست. می تونید این کار رو وقتی منتظر تُست شدن نون هستین انجام بدین، وقتی که منتظرید کسی دوش گرفتنش رو تموم کنه، منتظر رسیدن گزارشی خاص در محل کارتون هستین، انتظار واسه لود شدن فیلم، منتظرید همسرتون ظرف ها رو تمیز کنه، انتظار پشت تلفن، و حتی وقتی منتظرید نوزادتون آروم بگیره و شمام به عنوان پدر یا مادر تموم تلاش تون رو واسه آروم کردنش می کنین.

با انجام این کار، خودکنترلی تون تقویت می شه، به خودتون اعتماد می کنین، تنش کمتری واسه پُرکردن این زمان دارید و در زندگی بیشتر احساس آرامش می کنین. خودتون رو از توهم فوریت و شتاب زدگی رها کرده، این نیاز رو با میل و تمایل قبول کرده و حسی از آرامش، رضایت و اعتماد بنفس رو ایجاد می کنین.

این تمرین بسیار ساده رو از همین امروز شروع کنین و به ان ادامه بدید. ببینین کجاها می تونید منتظر بمونین. وقتی انتظار رو درک و حس کردین، بدن تون رو شل کنین، بفهمین که در امنیت هستین و فقط واسه تجربه انتظار کنجکاو بمونین. همون طور که می می گن، حلوای تنتنانی، تا نخوری ندونی! به تجربه من، کلید طلایی همینه.

هدف از زندگی چیه و واسه چه هدفی باید زندگی کنین؟

چیجوری ترس از نا امید کردن بقیه رو از بین ببریم؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *