سیر سیر اختلال اضطراب فراگیر در DSM اضطراب فراگیر در DSM

  • وجود سه یا چهار دست از علایم (تنش حرکتی (مثل گرفتگی عضلانی ، بی قراری)، بیش فعالیتی اتونومیک (مثل سرگیجه ، افزایش ضربان قلب ، عرق) ، انتظار بیمناکی(مثل اضطراب ، نگرانی و ترس)، گوش به زنگی (مثل مشکل در تمرکز))
  • با این وجود ، دلایل بعدی (بارلو و نیناردو[۲] ، ۱۹۹۱  ؛ به نقل از براون و همکاران ،۲۰۰۱) نشون داد تنش و اضطرابی که از نگرانی ناشی می شن به بقیه مشکلات هیجانی ربطی ندارن.

    به خاطر همین در DSM-III-R ، تغییرای مهمی در ملاکای تشخیصی به وجود اومد.

    در DSM-III-R ، این ملاکا واسه تشخیص GAD دید گردید.

    • نگرانی افراطی و غیر واقعی درباره یه یا دو مسئله ( این نگرانی ربطی به بقیه مشکلات محور I نداره).
    • مشکلات

    • دست کم ۶ علامت از ۱۸ علامت ( این علائم در ۳ بحث تنش حرکتی ، بیش فعالیت اتونومیک و گوش به زنگی تقسسیم بندی می شن.)
    • مدت زمان ۱ تا ۶ ماه .

    در DSM-IV و DSM-IV-TR ملاکای خاصی واسه تشخیص GAD در نظر گرفتن .

    A   اضطراب و نگرانی افراطی (انتظار بیمناکی) که درزمان مدت ۶ ماه در بیشتر روزا اتفاق می افته و این نگرانی درباره بعضی از وقایع یا فعالیتها (مثل کارکرد شغلی یا تحصیلی) است.B     کنترل نگرانی خود با مشکل دست به گریبانه.

    اضطراب

    C    اضطراب و نگرانی با سه مورد (یا بیشتر) از علایم زیرهمراهه (دست کم بعضی از این علایم درزمان ۶ ماه گذاشته در بیشتر روزا وجود داشتن).  توجه: در کودکان وجود تنها یه علامت کافیه.

    ۱-      بی قراری یا احساس تحریک یا بی صبری

    ۲-      خیلی راحت خسته شدن

    ۳-     مشکل در تمرکز یا خالی شدن ذهن

    ۴-     تحریک پذیری

    ۵-       تنش عضلانی

    ۶-      پریشونی در خواب (اشکال در خواب رفتن یا در خواب موندن، بیقراری نشون دهنده خواب نارضایت بخش)

    D     کانون نگرانی و اضطراب به ویژگیهای مشکل محور I محدود نمی­شه.

    E     اضطراب، نگرانی یا علایم جسمی باعث ناراحتی رو یا تخریب عملکردهای اجتماعی شغل و بقیه زمینه-های عملکردی می­شن.

    F       این مشکل نتیجه مستقیم اثرات فیزیولوژیک یه ماده (مثل سوء مصرف مواد) یا یه مریضی طبی عمومی (مثل پرکاری تیروئید) نیس و منحصرا درزمان یه مشکل روانپریشی یا مشکل نافذ رشد رخ نمی­دهد.

     جدول۲-۴: ملاک­های تشخیصی GAD  (آمریکا، ۲۰۰۰٫ ص ۵۷۰)

     

     

     

    سیر و پیش آگهی

    به نظر می رسه در دو مرحله زندگی ، آدما به GAD گرفتار می شن. تقریبا دو سوم افراد گرفتار به GAD  اولین بار در سنین ۱۲ تا ۲۰ سالگی به این مشکل دچار شدن . با این حال گروه کمی از افراد گرفتار به GAD هم در اواسط بزرگسالی ، این مشکل گریبان اونا رو میگیره ( مثل بورک ، هوگز، جورج[۳] ، ۱۹۸۷؛ براون، بارلو و  لبوتیز[۴]، ۱۹۹۴) تحقیقات همه گیرشناسی(مثل بورک،بورک،رائی و ریگر[۵]،۱۹۹۱ ؛کندلر،رسیدن،کسلر،هلت و ایوز[۶]،۱۹۹۴) و تحقیقات انجام شده ر روی جمعیت مرضی ( مثل بارلو ، بلانچارد، ورمیلا، و نیناردو[۷]  ، ۱۹۸۶) نشون میده که GAD معمولا بین اواخر نوجوونی تا اواخر ۲۰ سالگی اتفاق می افته.

    ابتلای زود رس آدما به این مشکل ، سیر طولانی و مقاومت اون در برابر تغییر ، محققان رو بران داشته که GAD  رو شکل اساسی و بنیادی بقیه مشکلات اضطلری تلقی کنن (براون ، بارلوو لبووتیز، ۱۹۹۴) و به خاطر همین روئمر ، اوسیلو[۸] و بارلو (۲۰۰۲) GAD رو یه مشکل اضطراب ریشه ای معنی سازی می کنن . بدون دخالت جدی و فعالانه ، پیش آگهی GAD خیلی مطلوب نیس . یافته های مطالعه طولی که یانکز ، وارشاو ، ماسیون وکلر[۹] (۱۹۹۶) انجام دونه نشون داد که احتمال بهبودی بدون دخالت بعد از یه سال ، تنها پونزده صدم درصد ، در دو سال بیست و  پنج صدم درصد بوده . حتی درمانای دارویی واسه مشکل آسیگی وGAD یافته های متفاوتی در بر داره . پیگیری پنج ساله نشون داد که تنها ۱۸ درصد افراد مبتلابه مشکل آسیمگی ، ۴۵ درصد بود . (وردمن ، نویز، بلاک ، اسکلوسرو یاگلار[۱۰] ، ۱۹۹۹).

    GAD معمولا مشکل طولانی و بدون بهبودی خود به خودی در نظر گرفته می شه . علاوه بر این ، در سیر زمان ، تغییرات زیادی در شدت این مشکل ایجاد میشه و همراه با استرسای زندگی ، شدت این مشکل زیاد می شه . طبق بعضی از گزارشا (کسلر ، کلر  و ویتچن،[۱۱] ۲۰۰۱؛ استین[۱۲] ، ۲۰۰۴) دوره های این مشکل معمولا ۱۰ سال طول می­کشد. رپی (۱۹۹۱) باور داره خیلی از افراد گرفتار به GAD قبل از مراجعه به درمان ، بیشتر از ۲۵ سال به این مشکل گرفتار بودن.

    علائم GAD  با احتمال خیلی کم خود  به خود بهبود پیدا می کنن . مطالعه بزرگی که به وسیله مرکز پژوهشای اضطراری هاروارد – براون (یانکز ، وارشاور و کلر ، ۱۹۹۶) انجام شد نشون دهنده این بود که ۱۵ درصد از افراد بعد از یکسال، ۲۵ درصد بعد از دو سال و ۳۸ درصد بعد از ۵ سال به بهبوی کامل دست پیدا میکنن . اگه ملاک بهبودی رو نداشتن علائم درزمان هشت هفته متوالی در نظر بگیریم به این نتیجه می رسیم که علائم GAD  افت و خیز زیادی دارن. بنابرین این درصدها تخمین واقعی اندازه بهبودی به حساب نمی رن . اندازه برگشت و برگشت GAD بسیار بالاست و اگر افراد گرفتار به GAD درمان مناسب نگیرن ، در بیشتر مواقع زندگی خود درگیر این مشکل هستن (داگاس و چاود ،۲۰۰۷).

    نکته دیگری که باید در بحث سیر و پیش آگهی GAD روش زوم بشه ، نسبت جنسیتی اندازه دچار شدن به GADه . بیشتر پژوهشها (لوینسون و همکاران[۱۳] ، ۱۹۹۸ ؛ استاوسکی[۱۴] و بورکروک ، ۱۹۹۸ ؛ رابی چاود، داگاس، کانوی[۱۵]،۲۰۰۳) نشون دادن که GAD در زنان گسترش بیشتری داره.

    همبودی GAD باسایر مشکلات روانی

    GAD   بیشتر به عنوان اختلالی می شناسن که به همبودی زیادی با بقیه مشکلات روانشناختی داره (منین، هیمبرگ و تورک ، ۲۰۰۴) بعضی می گن که ۶۰ تا ۹۰ درصد از افراد گرفتار به GAD همزمان ملاکای تشخیصی دیگری رو هم دارن (براون، بارلو و لبوویتز، ۱۹۹۴)

    شایع ترین مشکل همراه با GAD ، ترس اجتماعیه (ساندرسون، نیناردو ، رپی و بارلو، ۱۹۹۰ ؛ ترنر ، بیدل ، بوردن ، استانلی و ژاکوب[۱۶] ،۱۹۹۱) . بعضی پژوهشای اولیه به این نتیجه رسیدن  که مشکل آسیمگی (۱۱ تا ۲۷ درصد) ، مشکل وسواسی – اجباری (۱ تا ۱۱ درصد) ، دوره های افسردگی اساسی (۴۲ درصد) ، دپرس خوبی(۶۵ درصد) در GAD به عنوان اختلالای همراه مطرح می شن ( به نقل از منین ، هیمبرگ و تورک ،۲۰۰۴)، داگاس و رابی چاود ،(۲۰۰۷) به آزمایش دو تحقیق بسیار وسیع پرداختن که به آزمایش اندازه همبودی یه ماه س و سک ساله مشکلات رووانی با GAD اختصاص داشت. گسترش مشکلات همبودی با GAD اختصاص داشت .

    1. Barlow&Oleary&Brown
    2. NiNardo

    [۳].Blazer&Hughes&George

    [۴].Liebowitz

    1. Regier&Rae&Burke
    2. Blanchard&Ninardo&Vermilyea&Barlow

    [۸].Orsillo

    [۹].Yonkers&Warshaw&Massion&Keller

    [۱۰].Woodman&Noyes&Black&Schkosser&Yagla

    [۱۱].Wittchen

     

    [۱۲].Stein

    [۱۳].Lewinson et al

    [۱۴].Stavosky

    [۱۵].Conway

    [۱۶].Turner&Borden&Stanly&Jacob