سامانه پژوهشی – 
بخش بندی کاربران بانکداری بر اساس فناوری های جدید (موبایل بانک) بر مبنای  …

سامانه پژوهشی – بخش بندی کاربران بانکداری بر اساس فناوری های جدید (موبایل بانک) بر مبنای …

نمونه ها

سلسله مراتبی

مانند: ward، روشاتصال متوسط، روش اتصال کامل

غیر سلسله مراتبی

مانند: آستانه موازی، آستانه متوالی، بهینه کردن، K-Means

دومرحله ای ( ترکیبی)

ابتدا از روش سلسله مراتبی مانند ward استفاده می شود و سپس از یک روش غیر سلسله مراتبی مانند K-Means استفاده می شود.

منبع: پژوهشگر
ارزیابی خوشه ها
در نهایت برای ارزیابی و انتخاب خوشه های بهینه از معیار هایی استفاده می شود که عبارتند از:

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  fumi.ir  مراجعه نمایید.

  1. تراکم: یعنی داده های متعلق به یک خوشه بایستی تا حد امکان به یکدیگر نزدیک باشند. معیار رایج برای تعیین میزان تراکم، واریانس داده ها است.
  2. جدایی: یعنی خوشه ها خود بایستی به اندازه کافی از یکدیگر جدا باشند(Halkidi et al, 2004 ).

۶٫۱٫۲- تاریخچه بانکداری
نام بانک از کلمه ی ایتالیایی “بانکو”[۲۰] گرفته شده است که در دورهی رنسانس برای بانکداران فلورنتینا استفاده می شد، آنها معمولاً معاملاتشان را پشت میزی با رویه ی سبز انجام می دادند. البته رد فعالیتهای بانکی را در دوران باستان نیز می توان جستجو کرد. منشأ این کلمه به دوران امپراتوری روم باستان برمی گردد که در آن زمان اتاقک های وام دهندگان پول در محوطه ای به نام “ماسلا”[۲۱] قرار داشت و از میزهای بلندی استفاده می کردند که بانکو نام داشت و از آنجا کلمه بانک شکل گرفت (Tenguh & Achou, 2008, pp 10).
استفاده از بانک به عنوان محل حفظ و حراست اشیای قیمتی ریشه ی دینی دارد. در یونان باستان ثروتمندان جواهرات و سایر اشیای قیمتی خویش را با پرداخت کارمزدی به امانت به محلهای امن یعنی معابد می سپردند و معابد بخشی از این سپرده ها را برای مدت معینی در قبال دریافت مازاد به افراد نیازمند قرض می دادند. کلیساهای رومیان نیز در قرون وسطی مانند معابد یونان عمل میکردند، اما عده ای معتقد بودند که باید به نقش بانکی کلیساها خاتمه داده شود زیرا کلیسا محل پرستش خداوند است. فیلیپ چهارم، شاه فرانسه، به نقش بانکی کلیسا خاتمه داد و بدین سان در اروپا عصر بانکداری دینی خاتمه یافت.
در خصوص تحول بانکداری باید از ایتالیای قرن دوازدهم میلادی یاد کرد. در این تحول خانواده ی ایتالیایی لومباردها جایگاه ویژه ای دارند؛ آنها فعالیت بانکی را از ایتالیا به پاریس و لندن گسترش دادند. پس از لومباردها می توان از زرگرهای لندن یاد کرد که در مورد تحول بانکداری نقش برجسته ای ایفا نمودند. ابتدا تجار ثروتمند لندن شمشهای طلا و نقره ی خود را برای حفاظت به دژ شاهی یعنی برج لندن می سپردند. در سال ۱۶۴۰ میلادی با اقدام چارلز اول پادشاه انگلستان نسبت به ضبط نقود موجود در برج لندن ضربه ی سنگینی به تجار وارد آمد، از این رو آنها تصمیم گرفتند نقود خویش را در قبال اخذ سند به زرگرها بسپارند و زرگرها در برابر این نقود سندهایی را صادر می کردند. در این اسناد زرگرهای صادرکننده، مبلغ مندرج در سند عندالمطالبه را به سپرده گذار یا آورنده ی سند پرداخت می کردند. بدین ترتیب حجم بالایی از این اسناد وارد جریان داد و ستد شد و شیوه ی بانکداری پیشرفت کرد. زرگرها بعد از مدتی به سپرده های تجار نزد خود بهره پرداختند و بر اساس آنها اسنادی صادر کردند و از آن سپرده ها وام پرداخت کردند. بعد از بحران مالی که برای زرگرها پیش آمد، نیاز به تأسیس بانک برای اقتصادهای در حال رشد از جمله انگلستان ضروری نمود و در محافل بازرگانی و سیاسی آن زمان بحث تأسیس مؤسسه مالی شدت گرفت. سرانجام در سال ۱۶۹۴ میلادی بانک انگلستان تأسیس شد. در ادامه ی تأسیس بانک انگلستان، کشورهای مختلف نظیر هلند، سوئد و آلمان نیز به تأسیس بانکها و موسسات مالی اقدام نمودند. در دوره های بعدی پیشرفت هم، بانکها به بانکهای تجاری و تخصصی تبدیل شدند و هر یک با توجه به حیطه ی نفوذ و عملکرد خود، وظایفی را برای گردش جریان وجوه بر عهده گرفتند (عباسی نژاد، ۱۳۸۸، ص ۱۱).
می توان گفت که امروزه مسیر رشد و توسعه ی بانکها، به شکل گیری شبکه های ارتباطی بین بانکهای داخلی و خارجی منتهی شده است، و بانک در مفهوم نظام بانکی مورد بحث قرار می گیرد. به علاوه با گسترش روشهای جدید مبادلات و پرداختها، سیستمهای بانکی نیز پیشرفت چشمگیری داشتند؛ به طوری که انقلاب الکترونیکی این بخش مهم اقتصاد را نیز خالی از تأثیر نگذاشت و باعث شکل گیری نظام بانکی الکترونیکی شد. در بخشهای دیگر در مورد این تحول بحث خواهد شد. در خصوص وظایف و فعالیتهای سیستم بانکی در دنیای کنونی کارکردهای مختلفی متصور است که در اینجا به مهمترین موارد آن اشاره می کنیم:
بانکها عاملین پرداخت هستند که فعالیتهایی نظیر باز کردن انواع مختلف حسابها برای مشتریان، پرداخت چکهای مشتریان عهده ی بانک به اشخاص و نقد کردن چکهایی که به حساب جاری مشتریان گذاشته شده است را انجام می دهند. از دیگر نقشهای تجاری بانک می توان به مواردی نظیر صدور اوراق بهادار، انجام دادن فرآیند پرداختها با شیوه هایی مثل انتقال تلگرافی، تلفنی، اینترنتی و…، صدور چکهای بانکی و حوالجات و بروات، پذیرش سپرده های مدت دار، وام و اعتباردهی، انجام مبادلات ارزی و ارائه ی انواع ضمانت نامه ها و تعهدات اشاره کرد (حسنی و همکاران، ۱۳۸۷، ص ۴۱۷).
۱٫۶٫۱٫۲- تاریخچه بانکداری الکترونیک
صنعت بانکداری امروزه به سرعت در حال تغییر است . با توسعه اقتصاد بین المللی و رقابتی شدن بازارها، بانکها نیز تحت تاثیر قرار گرفته اند، نیروی اصلی در این محیط تکنولوژی است که موجب شکستن موانع قانونی، جغرافیایی و صنعتی شده و محصولات و خدمات جدیدی ایجاد کرده است. بانکداری الکترونیک شامل کلیه کانال های الکترونیکی است که مشتریان برای دسترسی به حسابهای خود و نقل و انتقال وجوه بین حسابها و یا پرداخت صورت حسابهای خود از آن استفاده می کنند. این کانال ها شامل اینترنت، موبایل ، تلفن، تلویزیون دیجیتال و دستگاههای خودپرداز است . در این تحقیق تاکید بر بانکداری موبایلی است. توجه روزافزون بانکهای بزرگ در کشورهای توسعه ی افته و درحال توسعه به ارائه خدمات بانکی از طریق کانال های الکترونیکی و توسعه بانکها و موسسات مالی مجازی موجب افزایش رقابت در صنعت بانکداری شده است . به طوری که سایر بانکها نیز در صدد توسعه رویکردهای مختلف بانکداری الکترونیک برآمده اند (سیدجوادین، ١٣٨۴ ،ص ۴۶ ).
آغاز نوآوری های الکترونیکی در صنعت بانکداری را می توان به دهه ۱۹۷۰ ارجاع داد، یعنی زمانی که کامپیوتری شدن موسسات مالی شروع شد. با این حال آغاز بانکداری الکترونیکی را می توان سال ۱۹۸۱ دانست، یعنی زمانی که ماشین های خود پرداز برای ارائه خدمات بانکداری الکترونیکی به مشتریان معرفی شد. از آن زمان، خلاقیت ها در صنعت بانکداری شروع به رشد نمود که همراه با توسعه های فناوری در صنعت ارتباطات و فناوری اطلاعات بود. پس از آن اوایل دهه ۱۹۹۰ ارائه خدمتی جدید با استفاده از فناوری [۲۲]AVR بود که خدمات تلفنی بانکداری به مشتریان بود. با پیشرفت فناوری، بانکها قادر به ارائه خدمات جدیدتر از طریق کامپیوتر های شخصی و نرم افزارهای مربوطه از طریق اینترنت به افراد شدند. هر چند که بیشتر شرکت ها استفاده کننده از این خدمات بودند تا مشتریان حقیقی.(Shanmugham & Sohail, 2003)
بانک SFNB (ازجمله بانک های بزرگ آمریکا) اولین بانک اینترنتی واقعی بود که در ۱۸ اکتبر ۱۹۹۵ به منظور انجام دادن امور تجاری افتتاح شد. این بانک در واقع هموارکننده ی مسیر توسعه ی بانکداری الکترونیکی بوده است. عقیده بر آن است که بانکداری الکترونیکی رقابت بزرگی را در روابط بانکی ایجاد کرده است و همچنین فرصت بزرگی برای محکم کردن روابط بانک ها با مشتریان فراهم آورده که تنها دید سودآوری را مدنظر قرار نداده است. این دیدگاه ها آینده ی توسعه ی بانکداری الکترونیکی را تضمین کرد. در واقع اینترنت برای بانک ها راهی به سوی فرصت های جدید بود تا میدان دید و مشتری مداریشان را توسعه دهند و از این طریق دامنه ی انتخاب را برای مشتریان خود برای استفاده از نظام بانکی افزایش دهند.
این بدین مفهوم است که مشتریان در نظام بانکداری جدید حق انتخاب زیادی دارند در حالیکه در بانک های عادی این حق انتخاب به مشتریان داده نشده است و مشتریان به خاطر حق انتخاب حاصل از این شیوه ی بانکداری، انگیزه ی زیادی برای استفاده از رایانه و اینترنت و سایر وسایل الکترونیکی در دریافت خدمات و محصولات بانک ها دارند؛ از طرف دیگر فشار وارد بر بانک های عادی در مسیر تغییر در شیوه های ارائه ی خدمات و محصولات باعث می شود آنها نیز در راستای هدف اصلی مشتری مدار ی خود، دچار تغییر و تحولات اساسی شوند که حداقل آن خودکار شدن عملیات بانکی و فراهم آمدن امکان تبادل اطلاعات و داده های بین بانک ها است (عباسینژاد، ۱۳۸۸، ص۳۵).
۲٫۶٫۱٫۲- بانکداری الکترونیک
از بانکداری الکترونیکی، تعاریف گوناگونی ارائه شده است، براساس گزارش “کمیته باسل”[۲۳] در سال ۱۹۹۸ بانکداری الکترونیکی شامل خدمات مالی با حجم ارزشی پائین و خرد از طریق کانالهای الکترونیکی مختلف از قبیل دستگاههای خودپرداز الکترونیکی کارت های اعتباری، تلفن، تلویزیون و … است (محمدی، ۱۳۷۷). بانکداری الکترونیکی دارای سطوح مختلفی است و به تناسب هر کدام می توان تعریف خاصی ارائه نمود. آنچه که در تمامی سطوح می توان مشاهده نمود، استفاده از سیستم های نرم افزار و سخت افزار رایانه ای است. هر چقدر به سطوح بالاتر، یعنی بانکداری الکترونیکی حرکت کنیم، عملیات دستی کمتر، سیستم های رایانه ای متمرکزتر، شبکه قابل دسترس گسترده تر، محدودیت زمانی و مکانی کمتر و در نهایت امنیت اطلاعات بانکی با استفاده از واسطه های ایمن و بدون حضور فیزیکی اطلاق می شود. بنابر تعریفی دیگر، بانکداری الکترونیکی به ایجاد محصولات و خدمات با بهای کم از طریق کانال های الکترونیکی اطلاق می شود که این محصولات و خدمات پرداخت های الکترونیکی همانند “پول الکترونیکی”[۲۴] می باشند. برخلاف بانکهای قرون وسطی که تنها، وظیفه نگه داری اجناس و کالاهای با ارزش در جعبه ای محکم و بزرگ را برعهده داشتند، بانکهای امروزی تبدیل به فروشگاه های عرضه کننده انواع متنوعی از خدمات شده اند، و در واقع بانکداری در حال حاضر به صنعت خدمات پردازش اطلاعات تبدیل شده است.
تعاریف مختلفی برای بانکداری الکترونیکی مطرح شده است که در اینجا به برخی از آنها اشاره می کنیم: بر اساس تعریف “کمیسیون تجارت فدرال”[۲۵] بانکداری الکترونیک چندین شیوه مبادلاتی را شامل می شود. اول اینکه مشتری ان می توانند از “انتقال الکترونیک وجوه”[۲۶] استفاده کنند که به آنها این امکان را می دهد که انتقالاتشان را به صورت برخط انجام دهند. به علاوه آنها می توانند با کارت اعتباری و “کد شناسایی شخصی”[۲۷] از دستگاههای خودپرداز و یا باجه های ۲۴ساعته استفاده کنند تا از حساب خود پول برداشت کنند، پول واریز کنند و یا بین حسابهایشان انتقال وجه کنند. دوم اینکه مشتریان می توانند از سیستمهای تلفن بانک استفاده کنند که این امکان را به آنها می دهد تا با دستورالعملهایی به بانک اجازه ی پرداخت صورت حسابهایشان را بدهند و یا بین حسابهایشان انتقال وجه کنند. شیوه ی سوم نیز شیوه ی بانکداری از طریق رایانه های شخصی است که به مشتریان این امکان را می دهد که بسیاری از مبادلات بانکی را از طریق کامپیوتر شخصی شان انجام دهند .(Steinhagen & Kerrebroeck, 2006, pp 5)
از دیدگاهی دیگر، واژه بانکداری الکترونیکی به دو صورت تعریف می شود؛ یکی، ارائه خدمات بانکی با استفاده از سیستم الکترونیکی و دیگری ارائه خدمات الکترونیکی بانکی. اگر تعریف اول را در نظر بگیریم، بحث قدیمی را پیگیری می کنیم، مثل استفاده از تلتکس و تلگرام که از قبل در بانک بود و دارا بودن آن برای بانک ها مزیتی به شمار نمی آیند. اما در تعریف دوم، در بانکداری الکترونیکی، خدمات الکترونیکی ارائه می شود، یعنی اگر قرار باشد که رایانه در شعب فقط کار حساب جبری کارمند شعبه را انجام دهد به بانکداری الکترونیکی دست نیافته ایم .در واقع بانکداری الکترونیکی شامل کلیه کانالهای الکترونیکی است که مشتریان برای دسترسی به حساب هایشان و انتقال پول یا پرداخت صورتحساب هایشان از آن استفاده می کنند. این کانال ها عبارتند از تلفن، اینترنت، موبایل و تلویزیون دیجیتال (کیمیائی، ۱۳۸۱، ص ۹۴).
براساس نظرات پژوهشگران، بانکداری الکترونیکی به عنوان یک ارتباط الکترونیکی بین بانک و مشتری به منظور آماده سازی، مدیریت و کنترل مبادلات مالی بیان می شود. در بسیاری موارد بانکداری الکترونیکی را بانکداری مجازی نیز می نامند و این به خاطر انجام امور بانکی به صورت مجازی و دور از شعب بانکی است. با توجه به آمار رو به رشد گرایش مردم جهان به تجارت مبتنی بر شبکه، وجود مولفه ی مکمل و مهمی همچون بانکداری الکترونیکی به عنوان یک ضرورت انکار ناپذیر مورد تأکید قرار می گیرد. امروزه انقلاب بانکداری الکترونیک صنعت بانکداری دنیا را دستخوش تغییر و تحول کرده است و فرصتها و تهدیدهایی را برای بانکها ایجاد کرده است. در چند دهه ی اخیر با گسترش ابزارهای ارتباطی و اطلاعاتی حجم تجارت الکترونیکی در رقابت با تجارت به شیوه ی سنتی از رشد و تحول مناسبی برخوردار بوده است. در پژوهشی که موسسه ی فارستر انجام داده است، در فاصله ی سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ به طور متوسط هر سال ۵ درصد به مبادلا ت تجاری از طریق بسترهای الکترونیکی افزوده شده است و مبلغ آن از ۲۲۹۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۲ به بیش از ۱۲۸۳۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ رسیده است (حسنی و همکاران، ۱۳۸۷، ص ۹).
امروزه صنعت بانکداری تنها در ارائه ی خدمات پشت باجه خلاصه نمی شود بلکه بانکها خود در سیستم مبادلات الکترونیکی به عنوان یکی از سرمایه گذاران عمده در بازار مبادلات وارد شده و در رقابت با سایر بانکها نقشی اساسی در تأمین مالی و پولی و رفاه اقتصادی جامعه ایفا می کنند. در یک جمله می توان گفت که امروزه صنعت بانکداری دامنه ی وسیعی از فعالیتهای اقتصادی را شامل می شود و بدون آن و بدون تحول و دگرگونی در این صنعت، بزرگترین بخش محرک اقتصادی جامعه فلج می شود. درمورد تعریف کلی بانکداری الکترونیکی می توان گفت: بانکداری الکترونیکی عبارت است از به کارگیری ابزار و وسایل الکترونیکی از جمله اینترنت، “شبکههای ارتباطی بی سیم”[۲۸]، دستگاههای خودپرداز، تلفن و تلفن همراه، در ارائه ی خدمات و محصولات بانکی که این محصولات و خدمات بخشی از تأمین های مالی در سیستم پولی و مالی کشور است (عباسینژاد، ۱۳۸۸).
نگاهی به روند صنعت بانکداری ایران نشان می دهد که این صنعت در کمتر از یک دهه گذشته از یک صنعت انحصاری و کنترل شده در حال تبدیل شدن به یک صنعت شدیداً رقابتی است. براساس آماری بانک مرکزی تعداد بانک های جدید در راه تاسیس از کل تعداد بانک ها و موسسات مالی اصلی فعال در کشور بیشتر است. معنای این واقعیت رقابتی تر شدن بیش از پیش بازار خدمات بانکی و سخت تر شدن جذب و حفظ مشتری توسط بانک ها است. بدیهی است که در این فضا بانک ها و موسساتی موفق تر خواهند بود که از رویکرد های سنتی و تجربه شده جذب و حفظ مشتری که بیشتر مبتنی بر اصول بازاریابی غیر تفکیکی یا بازاریابی انبوه استوار هستند به رویکرد های جدیدتری که مبتنی بر اصول بازاریابی هدف و تفکیکی هستند، تغییر گرایش دهند.

این مطلب را هم بخوانید :
بررسی نقش دوره های آموزش ضمن خدمت بر عملکرد دبیران مقطع متوسطه(دوره ...