ایران در اسناد بین المللی،پایان نامه درمورد اقلیت های دینی

عضویت ایران در اسناد بین المللی

دولت ايران نيز برخي از اين اسناد بين المللي را كه به نحوي به حقوق اقليت ها و عدم اعمال تبعيض در مورد آنها پرداخته اند، مورد تصويب قرار داده است و به اجراي مفاد آنها متعهد است، از جمله مي توان اسناد زير را برشمرد:

1- منشور ملل متحد مصوب سال 1324،

2- «ميثاق بين المللي حقوق مدني و سياسي» و «حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي» مصوب سال 1354،

3- كنوانسيون بين المللي منع و مجازات ژنوسايد مصوب سال 1334،

4- كنوانسيون بين المللي رفع تبعيض نژادي مصوب سال 1347،

5- كنوانسيون حقوق كودك مصوب سال 1372،

6- مقاوله نامه شماره 111 سازمان بين المللي كار مصوب سال 1346

7- كنوانسيون رفع تبعيض در امر تعليمات (يونسكو) مصوب سال 1346،

البته اعلاميه جهاني حقوق بشر نيز هر چند اعلاميه است و جنبه تعهدآور معاهده را ندارد، ولي نقش و نفوذ عميق آن در جنبه هاي مختلف مربوط به حقوق بشر و در تنظيم كنوانسيون هاي الزام آور قابل انكار نيست و دولت ايران از امضاء كنندگان و راي دهندگان مثبت آن بوده است.

نژاد و تأثير آن در تشديد، تخفيف يا عدم مجازات صريح ترين مفهوم تساوی در برابر قانون، آن است که هيچ فردي به خاطر رنگ يا نژاد مجازات شديدتري متحمل نشود. نژادپرستي به عنوان يک تفکر که دلالت بر فرض وجود سلسله مراتب نژادي دارد، توجيهي براي محروم کردن گروهي يا افرادي از دستيابي به استفاده از منابع، مزايا و امکانات مساوي است. نژادپرستي ممکن است به طور آگاهانه يا ناآگاهانه در سطوح فردي يا گروهي و در سطح خرده فرهنگ ها به رسميت شناخته شده و به تبعيض منجر شود و به شکل پيش داوري شخصي يا رسمي در مراحل دادرسي کيفري به اجرا درآيد و وارد سياست هاي کيفري گردد, به رغم آن‌كه، در قوانين ايران و انگلستان به صراحت، تعيين مجازات بر اساس نژاد قرباني جرم يا مجرم منع شده است، همواره اين احتمال وجود دارد كه در عمل و رويه، به طور آگاهانه يا ناخوداگاه، تبعيض نژادي در تعيين مجازات موثر واقع شود[1]. نظام حقوقي انگلستان نخستين تحقيق مهمي كه در نظام عدالت کيفري انگلستان در خصوص تأثير نژاد افراد در تشديد، تخفيف و يا عدم مجازات صورت گرفت، به سال 1982میلادی باز ميگردد؛ که حكايت از آن داشت كه در جرايم مشابه در تعيين مجازات، میان مجرمان سياهپوست و سفيدپوست، تفاوت معناداري ديده نشده است با اين وجود، مطالعات بعدي در سال 2000 ميلادي نشان داد که دادگاههاي جزايي اين کشور، براي مجرماني که از اتباع کشورهاي آسيايي يا رنگين پوست بوده و جرايمي عليه سفيدپوستان مرتکب شده بودند، به نسبت مجرمان سفيدپوست، به مجازات شديدتري حكم داده و براي آنان کمتر از مجرمان سفيدپوست، دستورات مراقبتي به عنوان يک مجازات خفيف صادر نموده اند. همچنين بازداشت، ايست و بازرسي از سوي پليس و نهاد دادستاني و ارسال پرونده ي اين افراد به دادگاه، نسبت به سفیدپوستان بيشتر بوده است. افزون بر اين، چنين افرادي کمتر مورد اغماض نهادهاي رسمي عدالت کيفري واقع شده اند. اين تحقيقات بيانگر آن است که بررسي موضوع تبعيض نژادي را بايد در فرآيند دادرسي جستجو نمود بتوان گفت معروفترين و جنجالي ترين پرونده در زمينه ي تأثير نژاد  مربوط به پرونده ي قتل »استفن قرباني جرم در تعيين مجازات در انگلستان، گزارش 2 جوان نوزده ساله ي سياهپوست است که توسط پنج نفر سفيدپوست و لورنس با انگيزه ي نژادي در سال 1993 با ضربات چاقو به قتل رسيد؛ به رغم دستگيري متهمان، دادگاه آنان را محکوم ننمود. با پيگيري خانواده ي مقتول و تحقيقات و ادله ي به دست آمده، اعالم گرديد که به جهت سياهپوست بودن قرباني جرم، پليس و نهادهاي عدالت کيفري اقدامات الزم را به عمل نياورده [2]و بر اين اساس متهمان تبرئه شدهاند[3].در اين گزارش آمده است که »بدين دليل كه پليس به طور بنيادي و سازماني، نژادپرست است و به جهت اينکه قرباني جرم سياهپوست بوده، در کسب ادله ي جرم، دستگيري متهمان و ارائه ي کمک هاي اوليه در صحنه ي جرم قصور شده و موجبات تبرئه ي مرتکبان جرم فراهم آمده است. آمارها و مطالعات انجام گرفته در انگلستان در سال هاي 1998 تا 2000 میلادی  حکايت از آن دارد که شمار افراد سياهپوست بازداشت شده نسبت به كل جمعيت آنان در اين كشور، چهار برابر بيش از افراد سفيدپوست بوده است. به نحوي‌كه، از هر هزار نفر جمعيت سياهپوست، يكصد و سيزده نفر بازداشت شدهاند؛ اين در حالي است كه رقم مذكور براي سفيدپوستان بيست و شش نفر بوده است. بر اساس آمارهاي رسمي سال 2001 ميلادي در اين كشور، برخورد نژادپرستانه ي پليس تنها به قربانيان جرم محدود نبوده، بلکه نسبت به مجرمان محسوس تر بوده است. به گونه اي که، اقليتهاي نژادي، بيست و يك درصد کل جمعيت زنداني مرد و بيست و شش درصد کل زندانيان زن را در زندانهاي انگلستان و ولز به خود اختصاص داده اند، سياهپوستان نسبت به سفيدپوستان به مجازاتهاي حبس طولانی تري محكوم شده ند؛ ميزان ايست و بازرسي، تعقيب و تصميمات مربوط به قرار تأمين اقليتهاي نژادي نسبت به ساير متهمان بيشتر بوده است؛ به نحوي‌كه سياهپوستان هشت برابر سفيد پوستان مورد ايست و بازرسي قرار گرفته اند؛ اين امر، حاصل تصميماتي است كه در مراحل عدالت کيفري اتخاذ ميشود.

[1] وهاب پور،حمیدرضا،جایگاه اقلیت های دیدنی مذهبی در حقوق کیفری ایران ، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران ،شماره 1385،13،ص14

[2] همان.ص15

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

تحلیل سیاست کیفری ایران در قبال جرایم علیه تمامیت جسمانی اقلیت های دینی