B.، bassiana، بیمارگری، کنیدی

ارت دیگرجوانه¬زنی به تنهایی نمی¬تواند برای پیش¬بینی بیماری¬زایی استفاده شود.
در جدایه¬های DEBI007،LRC107 و LRC137 کمترین درصد جوانه¬زنی کنیدی در محیطKCL و بیشترین LT50 علیه سوسک چهارنقطه¬ای حبوبات را نیز در این محیط داشته است. این رابطه¬ی بین درصد جوانه¬زنی و مقدار LT50 با یافته¬های صفوی و همکاران (2007) مطابقت دارد. این نتیجه¬گیری نشان¬دهنده¬ی این مطلب است که بیماری¬زایی ماده تلقیح وابسته به درصد جوانه¬زنی در این جدایه¬ها است. هال (1984) گزارش کرد که درصد جوانه¬زنی مشخصه¬ای است که در بیشتر موارد با شدّت بیمارگری قارچ V. lecanni روی شته¬ها و سفید بالک¬ها در ارتباط است. جکسون و شیسلر (1992) جوانه¬زنی کنیدی را به محتوای نسبتاً بالای پروتئین ماده تلقیحی نسبت دادند. از آنجایی که قارچ B. bassiana به عنوان یک عامل بیمارگر دارای طیف میزبانی وسیع است، بسیاری از کارهای تحقیقاتی طیف میزبانی جدایه¬های مختلف را بر اساس بیمارگری آنها مشخص کرده است. بنابراین، بسیاری از اطلاعات به بررسی اثرات اجزای مختلف میزبان روی چسبیدن و جوانه¬زنی کنیدی مربوط می¬شود. با این وجود، ممکن است جوانه¬زنی کنیدی روی کوتیکول میزبان به خاطر محدود بودن رطوبت آزاد کمتر باشد (یوژین و همکاران، 2005). همچنین جوانه¬زنی کنیدی B. bassiana در حضور مواد شیمیایی گیاهی روی برگ سیب¬زمینی متوقف می¬شود (فرناندز و همکاران، 2001). کوتیکول و عصاره¬های آنها در سوسک برگ خوار سیب¬زمینی هرچند تا اندازه¬ای اجازه چسبیدن کنیدی M. anisopliae var. acridum را می¬دهد، ولی از تندش آنها جلوگیری می¬کند. از این رو، مراحل زیادی در فرآیند آلودگی میزبان وجود دارد که ممکن است توانایی آن را در بروز بیماری تحت تأثیر قرار دهد.
تعداد کنیدی تولید شده در قطعات دایره¬ای شکل تصادفی به قطر پنج میلی¬متر از هر پتری حاکی از اختلاف آماری معنی-دار در بین جدایه¬ها و همچنین محیط¬های متفاوت کشت در هر جدایه غیر از جدایه¬هایDEBI007 و LRC137بود. این دو جدایه از نظر آماری تعداد کنیدی یکسانی را در تمامی محیط کشت¬ها نشان داد که بر عکس رشد قطری کلونی و درصد جوانه¬زنی است. جدایه BEHدر محیط OSMکمترین کنیدیوم¬زایی را داشته است (البته با محیط¬های 2% پپتون و محیط با نسبت کربن: نیتروژن 35: 1 اختلاف معنی¬دار وجود نداشت) این نتیجه مشابه گزارش¬های صفوی و همکاران (2007)، شوکت و همکاران (2009) به ترتیب مبنی بر کمترین کنیدیوم¬زایی جدایه DEBI007وIsaria fumosorosea F32 در محیط OSMبوده است. همچنین مشابه یافته¬های حسین و همکاران (2010) می¬باشد که کمترین کنیدی¬زایی قارچ¬هایB. bassiana و M. anisopliae (406) رادر همین محیط گزارش کردند.
بر عکس بیشترین کنیدی¬زایی جدایه LRC107 در محیط با نسبت کربن: نیتروژن 35: 1به دست آمد که با نتایج حاصل از تحقیقات صفوی و همکاران (2007) در مورد دو جدایه DEBI007 و BEHو گزارش¬های شاه و همکاران (2005) در مورد قارچM. anisopliae در این محیط مطابقت دارد.
شدّت بیمارگری هر چهار جدایه از قارچ B. bassiana روی حشرات کامل سوسک چهارنقطه¬ای حبوبات نیز بطور معنی-داری (001/0P) تحت تأثیر نوع تغذیه¬ی قارچ بیمارگر قرار گرفت. جدول 4-16 نشان داد که شدّت بیمارگری کنیدی حاصل از جدایه¬ها درمحیط¬های مختلف، متنوّع بود. به طوریکه جدایه DEBI007بیشترین شدّت بیمارگری را در کنیدی حاصل از محیط کشت با نسبت کربن: نیتروژن بالا (35: 1)علیه حشرات کامل سوسک چهارنقطه¬ای حبوبات نشان داد که با یافته¬های شوکت و همکاران مبنی بر بیشترین شدّت بیمارگری کنیدیوم¬های حاصل از قارچ Isaria fumosorosea با جدایه¬های F28.2، F32 و F49در همین محیط کشت علیهPlotella xylostella مطابقت دارد. بیشترین شدّت بیمارگری کنیدی حاصل از جدایه LRC137 در محیط کشت 2% پپتون مشاهده شد که با نتایج حاصل از تحقیق صفوی و همکاران (2007) که نشان¬دهنده¬ی بیشترین شدّت بیماری¬گری BEH در همین محیط علیه لاروهای Tenebrio molitor می¬باشد، مطابقت دارد. جدایه¬های LRC107 و LRC137 در محیط کشت دارای فشار اسمزی بالا (KCL) کمترین شدّت بیمارگری را نشان دادند. شوکت و همکاران (2009) بیشترین LT50 را برای قارچ F49 Isaria fumosorosea در محیط با نسبت کربن: نیتروژن10: 1علیه P. xylostella بیان کردند. مشابه این بررسی که نشان دهنده¬ی کمترین بیمارگری جدایه BEH در همین محیط علیه حشرات کامل سوسک چهارنقطه¬ای حبوبات است، می¬باشد. شوکت و همکاران (2009) کمترین شدّت بیمارگری را برای قارچ Isaria fumosorosea با جدایه¬های F28.2 وF32 در کنیدی حاصل از محیط کشت 2% پپتون علیه P. xylostella نشان دادند که مشابه این تحقیق مبنی بر کمترین شدّت بیمارگری DEBI007 در همین محیط مطابقت دارد.
در بین جدایه¬های مورد مطالعه، جدایه¬های LRC137 و DEBI007تکثیر یافته در محیط کشت 2% پپتون به ترتیب کمترین LT50 (بیشترین شدّت بیمارگری) و بیشترین LT50را علیه حشرات کامل سوسک چهارنقطه¬ای حبوبات داشته¬اند.
شاه و همکاران (2005) نسبت کربن: نیتروژن 2/5: 1 را به همراه تعداد دیگری از عوامل به عنوان شاخص بیماری¬زایی برای کنترل کیفیت مادّه تلقیح، در نظر گرفتند که با کاهش آن شدّت بیمارگری قارچ افزایش پیدا می¬کند. در آزمایش¬ها روی چهار جدایه قارچ B. bassiana، جدایه¬های BEH، LRC107و LRC137 کشت یافته در محیط با نسبت کربن: نیتروژن کم (به ترتیب 1% عصاره مخمر، محیط با نسبت کربن: نیتروژن 10: 1 و محیط 2% پپتون) بیشترین شدّت بیمارگری را در مقایسه با کنیدی حاصل از سایر محیط¬های کشت بروز دادند. در این تحقیق این رابطه¬ی کلّی میان نسبت کربن: نیتروژن محیط¬های کشت و بیماری¬زایی ماده تلقیح در جدایه¬های B. bassiana به دست آمد.

مطلب مرتبط :   مسلمان، اسلام، آفریقا، مسلمانان

6- پیشنهادات
1- پیشنهاد می¬شود که مطالعاتی در زمینه کنترل سایر آفات انباری با جدایه¬های قارچ B. bassiana استفاده شده در این تحقیق صورت بگیرد.
2- توصیه می¬شود در بررسی¬های آتی، تلاش برای یافتن ایزوله¬های مؤثرتر از مناطق بومی¬ترصورت بگیرد.
3- پیشنهاد می¬شود تحقیقاتی در جهت یافتن مکانیسم تأثیر جدایه¬های مختلف قارچ¬های بیماری¬زای حشرات انجام بگیرد.
4- به دلیل عدم دسترسی به فرمولاسیون¬های تجاری قارچ¬های بیمارگر حشرات پیشنهاد می¬شود تحقیقاتی در جهت فرمولاسیون¬های جدایه¬های مؤثر صورت بگیرد.

شکل 6-5- محیط 2% پپتون- B. bassiana DEBI007 B. bassiana BEH شکل 6-6- محیط 2% پپتون-

شکل 6-7- محیط 2% پپتون- B. bassiana LRC107شکل 6-8- محیط 2% پپتون- LRC137 B. bassiana

شکل 6-9- محیط کربن: نیتروژن 1:10-B. bassiana DEBI007 شکل 6-10- محیط کربن: نیتروژن 1:10- BEH B. bassiana

شکل 6-11- محیط کربن: نیتروژن 1:10-B. bassiana LRC107 شکل 6-12- محیط کربن: نیتروژن 1:10- LRC137 B. bassiana

شکل 6-13- محیط SDA- B. bassiana DEBI007 شکل 6-14- محیط SDA-BEH B. bassiana

شکل 6-15- محیط SDA- B. bassiana LRC107 شکل6-16- محیط SDA- B. bassiana LRC137

شکل 6-17- محیط کلرید پتاسیم- B. bassiana DEBI007 شکل 6-18- محیط کلرید پتاسیم- B. bassiana BEH

شکل 6-19- محیط کلرید پتاسیم- B. bassiana LRC107 شکل 6-20- محیط کلرید پتاسیم- B. bassiana LRC137

شکل 6-21- حشرات مرده در اثر آلودگی به قارچ B. bassiana

7- منابع

اسماعیلی، م؛ آزمایش فرد، پ؛ میر کریمی، ا. ا: 1378، حشره شناسی کشاورزی (حشره ، کنه ها و جوندگان و نرم¬تنان زیان آور و مبارزه با آنها)، انتشارات دانشگاه تهران، 550 صفحه.

افشاری، م. ر: 1371، روش¬های کاربرد آفت¬کش¬ها، انتشارات مؤسسه تحقیقات آفات و بیماری¬های گیاهی، 463 صفحه.

مطلب مرتبط :   حقوق، عدالت، قربانیان، تخلّف

آهون منش، ع؛ علوی، ا: 1367، کنترل بیولوژیکی عوامل بیماری¬زای گیاهی خاکزاد، انتشارات آموزش کشاورزی.

باقری زنوز، ا؛ زند، م: 1363، روش های مبارزه با آفات انباری و قرنطینه ای، اصول انبار کردن و نگهداری فراورده های انباری، انتشارات ادیب، 252 صفحه.

باقری زنوز، ا: 1375، آفات و فراورده های انباری و روش های مبارزه با آنها، جلد اول سخت بالپوشان زیان آور محصولات غذایی و صنعتی، انتشارات دانشگاه تهران، 359 صفحه.

بهداد، ا: 1381، حشره شناسی مقذماتی و آفات مهم گیاهی ایران، نشر یادبود، 824 صفحه.

سپاسگزاریان، ح: 1357، آفات انباری و طرق مبارزه با آن¬ها، انتشارات دانشگاه تهران، 288 صفحه.

سپیدار، ع. ا: 1364، حشرات خانگی و انباری، شناخت و روش مبارزه با آنها ، شرکت سمیران، 285 صفحه.

سرایلو، م. ح: 1376، سم شناسی حشرات، انتشارات دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، 246 صفحه.

شجاعی، محمود: 1376، حشره¬شناسی (جلد سوم) اتولوژی، زندگی اجتماعی، دشمنان طبیعی (مبارزه بیولوژیک). انتشارات دانشگاه تهران.

شکوهیان، ا: 1351، سیکل زندگی و