ﻣﯽ، اﺻﻞ، ﮐﻪ، ﮐﻮدک

ﭘﺬﯾﺮی: ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﺮﺧﯽ از ﺧﻄﺎﻫﺎی ﮐﻮدک ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮان را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ و در ﺻﻮرت ﻟﺰوم ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ، ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ، ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺖ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﯿﺮﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺧﻄﺎﻫﺎی او را ﺑﻪ او ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺷﻮﯾﺪ.

.6 اﺻﻞ اﻟﮕﻮﭘﺬﯾﺮی و ﺗﻘﻠﯿﺪ: آﮔﺎه ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﮐﻮدک ﻫﻤﻮاره ﻣﺮاﻗﺐ رﻓﺘﺎر و ﮔﻔﺘﺎر ﺑﺰرﮔﺴﺎﻻن اﺳﺖ و از ﻃﺮﯾﻖ ﺗﻘﻠﯿﺪ ﮐﺮدن و اﻟﮕﻮ ﻗﺮار دادن رﻓﺘﺎر و ﮔﻔﺘﺎر آﻧﺎن ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﯿﺮد و رﻓﺘﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

.7 اﺻﻞ اﻫﻤﯿﺖ ﺑﺎزی: ﯾﺎدﺗﺎن ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎزی ﻧﯿﺎز ﮐﻮدک اﺳﺖ و ﮐﻮدک ﺑﺎ ﺑﺎزی ﮐﺮدن رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺑﺰرگ ﻣﯽ ﺷﻮد و اﺣﺴﺎس ﺑﻮدن ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

.8 اﺻﻞ اﯾﺠﺎد اﻣﻨﯿﺖ رواﻧﯽ: ﯾﺎدﺗﺎن ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ رﺷﺪ ﻣﺘﻌﺎدل و ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮ اﺛﺮ اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ رواﻧﯽ ﺗﺤﻘﻖ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ و اﻣﻨﯿﺖ رواﻧﯽ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻧﯿﺎزﻫﺎی ﮐﻮدک و ﻧﻮﺟﻮان در ﮔﺴﺘﺮه ﺣﯿﺎط ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد.

.9 اﺻﻞ ﺑﺮﺧﻮرداری ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﺜﺒﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن: ﻫﻤﻮاره ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺎ ﮐﻮدک ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮان ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﻮﯾﺪ و ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺎ ﻧﮕﺮش ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻫﺎی او را ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار دﻫﯿﺪ.

.10 اﺻﻞ ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط ﻋﺎﻃﻔﯽ و ﮐﻼﻣﯽ: ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺎﯾﯽ را ﺑﺮای ﮔﻮش دادن ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﻓﺮزﻧﺪان در اﺧﺘﯿﺎر او ﺑﮕﺬارﯾﺪ و ﻓﺮزﻧﺪﺗﺎن را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺎ اﺑﺮاز اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ و ارزﯾﺎﺑﯽ رﻓﺘﺎرش رﺷﺪ ﮐﻨﺪ و اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ ﮐﻨﺪ.

97

11. اﺻﻞ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺸﻬﺎی ﮐﻮدک و ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن: اﮔﺮ ﺑﻪ ﺳﺆال ﻫﺎی ﮐﻮدک ﭘﺎﺳﺦ داده ﺷﻮد، ﮐﻮدک ﻓﺮدی ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺑﺎر ﻣﯽ آﯾﺪ و ﮐﻮدﮐﯽ ﮐﻪ ﺳﺆال ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﮐﻮدﮐﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ذﻫﻦ ﭘﻮﯾﺎ و زﻧﺪه دارد و در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ واﻟﺪﯾﻦ اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

21. اﺻﻞ ﭘﺬﯾﺮش و اﺣﺘﺮام ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ: ﮐﻮدک و ﻧﻮﺟﻮان را ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﺪ، ﻧﻪ آن ﻃﻮر ﮐﻪ در رؤﯾﺎﻫﺎی ﺧﻮد ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ و ﺑﺪاﻧﯿﺪ اﮔﺮ ﮐﻮدک ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮان در ﺧﺎﻧﻮاده ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮد و ﻣﻮرد اﺣﺘﺮام ﻗﺮار ﮔﯿﺮد ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ﮐﻪ ﺧﻮد را ﺑﭙﺬﯾﺮد.

31. اﺻﻞ ﭘﺮﻫﯿﺰ از ﺑﺮﭼﺴﺐ زدن و ﭘﯿﺸﺪاوری ﮐﺮدن: ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﮐﻮدک ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮان از ﻟﻘﺒﻬﺎی ﻣﻨﺎﺳﺐ و ﻧﯿﮑﻮ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﺪ و از ﻗﻀﺎوﺗﻬﺎی ﻋﺠﻮﻻﻧﻪ ﺧﻮدداری ﻧﻤﺎﯾﺪ.

41. اﺻﻞ ﭘﺮﻫﯿﺰ از ﺧﺠﺎﻟﺖ دادن و ﺳﺮزﻧﺶ ﮐﺮدن: ﺑﺪاﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﺳﺮزﻧﺶ ﮐﺮدن، ﺧﺠﺎﻟﺖ دادن و ﺗﺤﻘﯿﺮ ﮐﺮدن ﮐﻮدک ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮان ﻣﻮﺟﺐ ﻧﺎاﻣﻨﯽ رواﻧﯽ و آﺷﻔﺘﮕﯽ ﻋﺎﻃﻔﯽ او ﻣﯽ ﮔﺮدد و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺮوز ﻧﺎﻫﻨﺠﺎرﯾﻬﺎی ﻋﺎﻃﻔﯽ
æ رواﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد.

51. اﺻﻞ ﭘﺮﻫﯿﺰ از دﺳﺘﻮردادن و ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﺮدن: ﺑﺪاﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺷﻤﺎ در ﻣﺤﯿﻂ ﺗﻬﺪﯾﺪ آﻣﯿﺰ رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، از رﺷﺪ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮﺧﻮردار ﻧﯿﺴﺖ و در آﯾﻨﺪه ﻗﺎدر ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ دﯾﮕﺮان اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﺪ.

61. اﺻﻞ ﭘﺮﻫﯿﺰ از ﻣﺸﺎﺟﺮه: ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﺮای ﺣﻔﻆ اﻗﺘﺪار واﻟﺪﯾﻦ، رﻋﺎﯾﺖ اﺣﺘﺮام ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ و ﺗﺄﻣﯿﻦ اﻣﻨﯿﺖ روان ﮐﻮدک از ﻣﺸﺎﺟﺮه ﮐﺮدن ﺑﺎ ﻓﺮزﻧﺪﺗﺎن اﺟﺘﻨﺎب ﮐﻨﯿﺪ.

71. اﺻﻞ ﭘﺮﻫﯿﺰ از ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﮐﺮدن: ﻫﺮﮐﻮدﮐﯽ را ﺑﺎ ﮐﻮدک دﯾﮕﺮ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدش و وﺿﻌﯿﺖ ﻗﺒﻠﯽ و ﮐﻨﻮﻧﯽ او ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﮐﻨﯿﺪ.

81. اﺻﻞ ﺗﺸﻮﯾﻖ و ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮدن: ﺗﺸﻮﯾﻖ، ﺗﺄﯾﯿﺪ و ﺗﺤﺴﯿﻦ رﻓﺘﺎرﻫﺎی ﻣﻄﻠﻮب ﮐﻮدک ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮان و ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻧﻘﺎط ﻗﻮت او ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ روش ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﮐﻮدک ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮان اﺳﺖ.

مطلب مرتبط :   شهروندان، منظر، پاسخ‌های، مدیران

91. اﺻﻞ ﺗﻌﺪﯾﻞ اﻧﺘﻈﺎرﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯿﻬﺎی ﮐﻮدک و ﻧﻮﺟﻮان: ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎی ﻧﻮرس را زﯾﺮ ﺑﺎر ﺗﻮﻗﻌﺎت و اﻧﺘﻈﺎرات ﻧﺎﺑﺠﺎ ﻧﺸﮑﻨﯿﺪ و از ﮐﻮدک ﺧﻮد اﻧﺘﻈﺎرﻫﺎی ﻣﻨﻄﻘﯽ، ﻣﻨﺎﺳﺐ و درﺣﺪ ﺗﻮان آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ.

2. اﺻﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎ و ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎی ﻓﺮدی: ﻫﻤﻮاره ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﻪ ﻣﺠﻤﻮع ﻋﻮاﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎی ﻓﺮدی ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﯿﺪ. زﯾﺮا ﮐﻪ ﮐﻮدﮐﺎن ﻣﺤﺼﻮﻻت ﯾﮑﺴﺎن ﯾﮏ ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ واﺣﺪ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ!

12. اﺻﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﯿﺎزﻫﺎی ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﮐﻮدک: ﺷﻨﺎﺧﺖ و ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻧﯿﺎزﻫﺎی ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﮐﻮدک و ﻧﻮﺟﻮان ﻣﻮﺟﺐ رﺷﺪ و اﻣﻨﯿﺖ رواﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد.

98

22. اﺻﻞ ﺛﺒﺎت ﻋﺎﻃﻔﯽ: ﺛﺒﺎت ﻋﺎﻃﻔﯽ واﻟﺪﯾﻦ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﯽ ﮔﺮدد ﮐﻮدک ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮان ارزش ﻫﺎ را دروﻧﯽ ﺳﺎزد و از ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﺳﺎﻟﻢ و ﻣﻨﺴﺠﻢ ﺑﺮﺧﻮردار ﺷﻮد.

32. اﺻﻞ ﺧﻮد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮی و ﻣﺸﺎرﮐﺖ: ﻓﺮزﻧﺪﺗﺎن را در اﻧﺠﺎم ﮐﺎرﻫﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﻮد ﺷﻤﺎ آزاد ﺑﮕﺬارﯾﺪ و اﺟﺎزه دﻫﯿﺪ ﺑﺎ ﻧﻈﺎرت ﺷﻤﺎ ﺧﻮدش ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮد و ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎی ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ را ﺑﭙﺬﯾﺮد.

42. اﺻﻞ ﺧﻮدﺷﻨﺎﺳﯽ: ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯿﻬﺎ، اﺳﺘﻌﺪادﻫﺎ و ﻣﺤﺪودﯾﺘﻬﺎی واﻟﺪﯾﻦ در اﻣﺮ ﺗﻌﻠﯿﻢ و ﺗﺮﺑﯿﺖ ﮐﻮدک، ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ آﻧﻬﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

52. اﺻﻞ ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﻄﻠﻮب و اﺑﺮاز وﺟﻮد: ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ و ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﯾﮏ ﻧﯿﺎز اﺳﺖ و واﻟﺪﯾﻦ وﻇﯿﻔﻪ دارﻧﺪ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺑﻪ روﺷﻬﺎی ﻣﻨﺎﺳﺐ و ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ارﺿﺎی اﯾﻦ ﻧﯿﺎز ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻨﺪ.

62. اﺻﻞ رازداری: آﮔﺎه ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺟﻮﻫﺮه راﺑﻄﻪ اﻧﺴﺎﻧﯽ، ﺑﺮ اﺛﺮ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آﯾﺪ و اﺳﺎس اﻋﺘﻤﺎد ﺑﺎ رﻋﺎﯾﺖ اﺻﻞ رازداری اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﺷﻮد.

72. اﺻﻞ ﺷﻨﺎﺧﺖ و آﮔﺎﻫﯽ: ﻻزﻣﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﻮدن، ﻋﺎﻟﻢ ﺷﺪن اﺳﺖ و ﻣﻘﺪﻣﻪ ﯾﮏ ﻋﻤﻞ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ داﺷﺘﻦ ﻋﻠﻢ و

آﮔﺎﻫﯽ.

82. اﺻﻞ ﺷﮑﯿﺒﺎﯾﯽ و ﺑﺮدﺑﺎری: ﻻزﻣﻪ ﮐﺎر ﺑﺎ ﮐﻮدک و ﻧﻮﺟﻮان داﺷﺘﻦ ﺻﺒﺮ و ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻓﺮاوان اﺳﺖ.

92. اﺻﻞ ﺻﺪاﻗﺖ و اﻋﺘﻤﺎد: ﺟﻮﻫﺮه ﯾﮏ ارﺗﺒﺎط ﺳﺎﻟﻢ و اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺟﻠﺐ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻮدک و زﻣﯿﻨﻪ اﯾﺠﺎد اﻋﺘﻤﺎد رﻋﺎﯾﺖ اﺻﻞ ﺻﺪاﻗﺖ در ﮔﻔﺘﺎر و رﻓﺘﺎر اﺳﺖ.

3. اﺻﻞ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﻮدن و ﻋﻤﻠﮕﺮاﯾﯽ: ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ در ﻋﻤﻞ اﻟﮕﻮﻫﺎی ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ای ﺑﺮای ﻓﺮزﻧﺪﺗﺎن ﺑﺎﺷﯿﺪ و ﺑﺎ آن ﻫﺎ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر رﻓﺘﺎر ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ دوﺳﺖ دارﯾﺪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ رﻓﺘﺎر ﺷﻮد.

13. اﺻﻞ ﻗﺎﻃﻊ و ﺟﺪی ﺑﻮدن: در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻓﺮزﻧﺪان اﺻﻮل ﺧﻮد را ﻣﺸﺨﺺ ﮐﻨﯿﺪ، ﻗﺎﻃﻊ ﺑﺎﺷﯿﺪ و ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ اﻧﺘﻈﺎراﺗﯽ از او دارﯾﺪ.

23. اﺻﻞ ﻣﺤﺒﺖ: اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﮐﻮدک ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﺑﺎ ﻧﺸﺎط و ﺳﺎﻟﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺑﻪ ﻗﺪرﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ

ﮐﻨﯿﺪ.

33. اﺻﻞ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺳﺎزی: ﻫﺪف ﻋﻤﺪه ﺗﻌﻠﯿﻢ و ﺗﺮﺑﯿﺖ ﮐﻮدک و ﻧﻮﺟﻮان، ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺳﺎزی و آﻣﺎده ﺳﺎزی او ﺑﺮای زﻧﺪﮔﯽ در دﻧﯿﺎی واﻗﻌﯽ اﺳﺖ.

43. اﺻﻞ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﭘﺬﯾﺮی: واﻟﺪﯾﻦ ﭼﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ ﻣﺴﺆﻟﯿﺖ ﺧﻄﯿﺮ آﻣﻮزش و ﭘﺮورش ﺑﻪ ﻋﻬﺪه آﻧﻬﺎﺳﺖ و اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﮐﻮدک ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﻣﺴﺆول ﺗﺮﺑﯿﺖ ﮐﻨﯿﺪ، ﺑﺎﯾﺪ واﻟﺪﯾﻨﯽ ﻣﺴﺆول ﺑﺎﺷﯿﺪ.

53. اﺻﻞ ﻣﻬﺎر اﺣﺴﺎﺳﺎت: ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺨﺪوش ﺷﺪن راﺑﻄﻪ واﻟﺪﯾﻦ و ﻓﺮزﻧﺪان، ﺗﺒﻌﯿﺾ ﻗﺎﯾﻞ ﺷﺪن از ﻃﺮف واﻟﺪﯾﻦ اﺳﺖ.

99

.36 اﺻﻞ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻋﺎﻣﻼن ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ: ﻫﻤﺪﻟﯽ، ﻫﻤﻔﮑﺮی، ﻫﻤﮑﺎری و ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻋﺎﻣﻼن ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ ﺑﻪ وﯾﮋه واﻟﺪﯾﻦ اﺳﺎس ﯾﮏ رﺷﺪ ﺳﺎﻟﻢ اﺳﺖ (ﺑﻪ ﭘﮋوه، .(1383

» ﮔﻠﻬﺎ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪارﻧﺪ، ﺑﺎﻋﺒﺎﻧﻬﺎ اﺷﮑﺎل دارﻧﺪ« دﮐﺘﺮ ﺑﻪ ﭘﮋوه

ﺑﮭﺪاﺷﺖ رواﻧﯽ در ﻣﺪرﺳﮫ

ﻣﻄﺎﻟﺐ اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺪﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ آﻏﺎز ﺷﺪ ﮐﻪ ﮐﻮدﮐﺎن از 6 ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽ روﻧﺪ و وﻗﺘﯽ از آﻧﺠﺎ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ آﯾﻨﺪ ﺑﺰرﮔﺴﺎل ﺷﺪه اﻧﺪ. در اﯾﻦ ﻣﺪت ﻃﻮﻻﻧﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ اﻧﻮاع ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎ آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ: ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻫﺎ، ﺑﺎزی ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﻫﺎی دﯾﮕﺮ، ﮐﺎر ﮔﺮوﻫﯽ، ﺷﮑﺴﺖ، ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ، درﮔﯿﺮی ﺑﺎ ﻫﻤﮑﻼﺳﯿﻬﺎ، ﻣﻌﻠﻤﺎن و … ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ، اﻧﺘﻈﺎراﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪرﺳﻪ، ﺑﺮ ﺑﻬﺪاﺷﺖ رواﻧﯽ داﻧﺶ آﻣﻮزان اﺛﺮ ﺑﺴﯿﺎر ﻋﻤﯿﻖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ(ﻣﯿﻼﻧﯽ ﻓﺮ، .(1380

مطلب مرتبط :   مصلحت، حکومت، مصالح، سیاست

ﺑﻪ رﻏﻢ ﺗﻼﺷﻬﺎی ﺧﺎﻧﻮاده، ﻣﺪرﺳﻪ، ﻣﻌﻠﻢ و ﺣﺘﯽ ﺧﻮد ﺷﺎﮔﺮد، ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ اداره ﺷﺪن ﻣﺪرﺳﻪ، ﻣﻔﯿﺪ ﺑﻮدن ﮐﻼس درس ، ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮدن رواﺑﻂ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ و ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﺎ ﻣﺪرﺳﻪ، ﮔﺎﻫﯽ دﺷﻮارﯾﻬﺎی رﻓﺘﺎری دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺑﺪﯾﻦ ﺻﻮرت ﮐﻪ ﮐﻮدﮐﺎن ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﺪرﺳﻪ، آن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ رود، ﺳﺎزﮔﺎر ﺷﻮﻧﺪ. دﻻﯾﻞ اﯾﻦ ﻋﺪم ﺳﺎزﮔﺎری ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد اﺳﺖ. ﺑﺮﺧﯽ از آﻧﻬﺎ از وﺟﻮد ﺧﻮد ﺷﺎﮔﺮد ﻧﺸﺄت ﻣﯽ ﮔﯿﺮد، ﺑﺮﺧﯽ دﯾﮕﺮ رﯾﺸﻪ در ﺧﺎﻧﻮاده و ﻣﺴﺎﺋﻞ اﻗﺘﺼﺎدی و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دارد و ﺑﺎﻻﺧﺮه، ﺑﻌﻀﯽ دﯾﮕﺮ از ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﺎﺷﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد؛ ﻣﺜﻼً، ﻧﺎراﺣﺘﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺷﮑﺴﺖ در اﻣﺘﺤﺎن، رﻗﺎﺑﺖ ﺑﺎ دﯾﮕﺮان و اﺣﺴﺎس ﺗﻨﺶ، ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ در ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﺑﻪ اﻧﺘﻈﺎرﻫﺎی ﻣﻌﻠﻢ و ﻏﯿﺮه، ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪرﺳﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ

ﺷﺎﮔﺮد ﻣﯽ ﮔﺬارد(ﻣﯿﻼﻧﯽ ﻓﺮ، .(1380

ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان، دﺷﻮارﯾﻬﺎی داﻧﺶ آﻣﻮزان را از دﯾﺪ ﻣﻌﻠﻤﺎن ﺗﺤﻘﯿﻖ ﮐﺮده اﻧﺪ. ﺑﺮاﺳﺎس ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎی اﯾﻦ ﻣﺤﻘﻘﺎن، ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ دﺷﻮارﯾﻬﺎی داﻧﺶ آﻣﻮزان از ﻧﮕﺮش ﻣﻨﻔﯽ آﻧﻬﺎ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﯿﺮد. ﻣﻌﻠﻤﺎن، رﯾﺸﻪ اﮐﺜﺮ ﻧﺎراﺣﺘﯿﻬﺎ را در ﺧﺎرج از ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽ داﻧﻨﺪ و ﮔﻔﺘﯿﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﮕﺮش زﯾﺎﻧﺒﺎر اﺳﺖ، ﭼﻮن ﻣﻌﻠﻢ را ﻣﻨﻔﻌﻞ ﺑﺎر ﻣﯽ آورد. ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﻘﺎﯾﺪ ﻣﻌﻠﻤﺎن درﺑﺎره دﺷﻮارﯾﻬﺎی رﻓﺘﺎری داﻧﺶ آﻣﻮزان ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ ﮐﻪ در ﻣﺠﻤﻮع ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ 12 دﺷﻮاری رﻓﺘﺎر اﺷﺎره ﮐﺮد: ﺳﻨﺪرم ﺷﮑﺴﺖ، ﮐﻤﺎل ﮔﺮاﯾﯽ، ﮐﻢ ﺧﻮاﻫﯽ، ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ ذﻫﻨﯽ، دﺷﻤﻨﯽ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮی، دﺷﻤﻨﯽ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ اﻧﻔﻌﺎﻟﯽ، ﺗﺤﺮﯾﮏ ﮐﻨﻨﺪﮔﯽ ، ﺑﯿﺶ ﻓﻌﺎﻟﯽ، ﺑﯽ دﻗﺘﯽ و ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﯽ، ﻧﺎﭘﺨﺘﮕﯽ، ﻣﻄﺮود و ﻣﻨﺰوی ﺑﻮدن(ﻣﯿﻼﻧﯽ ﻓﺮ، .(1380

در اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺪرﺳﻪ در اﯾﺠﺎد دﺷﻮارﯾﻬﺎی رﻓﺘﺎری ﭼﻪ ﻧﻘﺸﯽ دارد و ﭼﻪ ﻋﻮاﻣﻠﯽ اﯾﻦ دﺷﻮارﯾﻬﺎ را در ﮐﻼس ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آورﻧﺪ، ﺑﺎز زﯾﺎد ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺟﻤﻊ ﺑﻨﺪی ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، ﻋﻠﺘﻬﺎی زﯾﺮ را در اﺧﺘﯿﺎر ﻣﻌﻠﻤﺎن ﻣﯽ ﮔﺬارد: ﺑﯽ اﻃﻼﻋﯽ داﻧﺶ آﻣﻮز درﺑﺎره ﮐﺎری ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﮐﻼس اﻧﺠﺎم دﻫﺪ، ﺑﯽ اﻃﻼﻋﯽ او از اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎر ﻣﺤﻮل ﺷﺪه را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ، ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ آن ﮐﺎر ار اﻧﺠﺎم دﻫﺪ، ﮐﺎری ﺑﺮای اﻧﺠﺎم دادن ﻧﺪارد، درس ﺧﯿﻠﯽ دﺷﻮار ﯾﺎ ﺧﯿﻠﯽ آﺳﺎن اﺳﺖ، ﺑﻪ ﻋﻠﻠﯽ از درس ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ، درس ﺟﺎﻟﺐ ﻧﯿﺴﺖ و ﺑﻪ درد ﻧﻤﯽ ﺧﻮرد و ، از ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ، اﯾﻦ ﮐﻪ اﺧﻼﻟﮕﺮی داﻧﺶ آﻣﻮز در ﮐﻼس ﻣﻮﺟﺐ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻌﻠﻢ و ﺷﺎﮔﺮدان دﯾﮕﺮ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد و در واﻗﻊ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺷﻮد.اﺷﺎره ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻤﺎن، ﺑﺮای ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮدن رﻓﺘﺎر اﺧﻼﻟﮕﺮ داﻧﺶ اﻣﻮز، اﻏﻠﺐ ﺑﻪ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﻌﻤﻮﻻ اﺛﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪارد،

100

ﭼﻮن ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮد ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺎری را ﻧﺒﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ، اﻣﺎ ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن ﻧﻤﯽ دﻫﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺎری را ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ، ﺗﻨﺒﯿﻪ اﺛﺮ