پایان نامه درمورد بارنامه دریایی

دانلود پایان نامه

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

اما وضعیت متصدی حمل بصورت جزئی تشریح شده است. در این ماده دو فرض برای شناسائی و تعیین متعصدی حمل پیش بینی شده است:
1- در حالت اول متصدی حمل کسی محسوب شده است که در قرارداد حمل یا اسناد حمل (کتبی یا الکترونیکی) نام او به عنوان متصدی حمل قید شده است یا از جزئیات قرارداد حمل بتوان او را به عنوان متصدی حمل تعیین نمود.
2- حالت دوم مربوط به وقتی است که امکان تعیین متصدی حمل به روش فوق وجود نداشته باشد. کنوانسیون روتردام در این حالت فرض (اماره حقوقی) را بر این قرار داده است که شخصی که طبق مقررات مربوطه، کشتی به نام او ثبت شده است متصدی حمل محسوب خواهد شد مگر اینکه وی اثبات نماید که کشتی تحت قرارداد اجاره در اختیار اجاره کننده بوده است که در این صورت شخص اخیر (مستاجر کشتی) متصدی حمل محسوب خواهد شد مگر اینکه ایشان نیز اثبات نماید که کشتی برای اجاره به شخص دیگری واگذار شده است و هکذا.
نکته جالب توجه که در بند 2 ماده 37 کنوانسیون روتردام وجود دارد اینست که نقل و انتقال کشتی وقتی با اسناد عادی انجام شود فاقد اعتیار می باشد (همچون ماده 22 قانون ثبت ایران در موارد مالکیت اموال غیرمنقول) و شخصی که کشتی به نام وی ثبت می باشد از استناد به این نوع انتقال محروم می باشد.
همچنین در بند 3 ماده 37 کنوانسیون روتردام نوعی ممنوعیت نسبی وضع شده است چرا که مدعی (شاکی) التزامی به اینکه یک شخص معین (که حسب بندهای 1 و 2 ماده 37، متصدی حمل محسوب می شود) را بصورت مطلق به عنوان متصدی حمل بپذیرد ندارد و می تواند خلاف آنرا ثابت نماید یعنی با ارائه دلیل اثبات نماید که شخص دیگری به جز وی متصدی حمل محسوب می شود. در طرف مقابل اما شخصی که طبق بند 1 ماده 3 متصدی حمل محسوب می شود مطلقا از اثبات خلاف آن محروم می باشد و اشخاصی نیز که حسب بند 2 ماده 37 متصدی حمل تلقی می شوند تنها در چهارچوب تعیین شده در این بند و با اثبات اینکه کشتی در اجاره شخص دیگری بوده است می توانند متصدی بودن خود را رد نمایند.
گسترش دامنه شمول “متصدی حمل” و اعطاء اختیار گسترده به مدعی در تعیین متصدی حمل به شرح فوق، بیشتر به خاطر حفظ منافع فرستنده و “دارنده اسناد حمل” می باشد چرا که در حمل و نقل های بین المللی هویت متصدی حمل تاثیر مستقیمی در ارزش و اعتبار بارنامه دریایی و اسناد حمل دارد و منحصر نمودن متصدی حمل به مالک کشتی و اجاره کننده آن در عمل ممکن است فرستنده و دارنده “سند حمل کتبی” را در برابر اشخاص ناخواسته و جبران نشدن خسارات وارده قرار دهد.

مطلب مرتبط :   تحقیق رایگان درباره قراردادهای نفتی

4-1-1-2- وظایف و تعهدات متصدی حمل در کنوانسیون لاهه
در کنوانسیون لاهه به عنوان اولین کنوانسیون بین المللی در زمینه حمل و نقل دریایی، تلاش شده است تا وظایف عرفی متصدی حمل در این کنوانسیون منظور شود. در این کنوانسیون موارد مشروحه ذیل بصورت تصریحی به عنوان وظایف متصدی حمل ذکر شده است:

1- انجام دقیق و مناسب امورات مربوط به: بارگیری، جابجائی، انبارش (انبار کردن)، حمل، محافظت، مواظبت و تخلیه محموله.
2- مراقبت و مواظبت از کالا از زمان تحویل گرفتن تا زمان تحویل دادن آن.
3- قابل دریانوردی نمودن کشتی قبل و در شروع سفر.
4- تهیه و تدارک و بکارگیری کارکنان و خدمه مناسب برای انجام امور کشتی.
5- فراهم نمودن تجهیزات و تدارکات مناسب و مورد نیاز کشتی برای انجام سفر دریایی
6- آماده سازی و مناسب سازی و ایمن سازی انبارها، یخچالها، سردخانه ها و کلیه قسمتهای کشتی که کالا در آن حمل می شود.
7- صدور بارنامه دریایی و قید علائم، تعداد، مقدار و وزن محموله و وضعیت ظاهری (فیزیکال) کالا.
8- قید عبارت “بارگیری شده” روی بارنامه دریایی وقتی کالا در کشتی بارگیری شده باشد.
9- تحویل گرفتن اخطاریه مربوط به کسری (جزئی) یا خسارت کالا ابرازی از سوی فرستنده یا نماینده وی.

10- انجام همکاری لازم با ذینفع جهت رسیدگی و تعیین میزان کسری و خسارت واقعی یا فرضی وارده به کالا.
4-1-1-3- وظایف و تعهدات متصدی حمل در کنوانسیون هامبورگ
در کنوانسیون هامبورگ برخلاف کنواینسون لاهه و علی رغم اینکه بخش دوم این کنوانسیون به “مسئولیت متصدی حمل” اختصاص داده شده است معذلک در هیچ یک از مواد 4 الی 11 کنوانسیون مذکور وظایف و تعهدات متصدی حمل آنگونه که در کنوانسیون های لاهه و روتردام تشریح شده است بصورت جزئی و تشریحی مطلبی قید نشده است و تنها در بند 6 ماده 1 به تعهد متصدی حمل به “حمل” کالا طبق قرارداد حمل اکتفاء شده است. در ماده 14 این کنونسیون نیز صدور بارنامه دریایی با جزئیات مندرج در ماده 15 بصورت تصریحی مورد تاکید نویسندگان کنوانسیون هامبورگ قرار گرفته است.
از طرفی مستفاد از بند 1 ماده 5 کنوانسیون هامبورگ متصدی مکلف است کلیه اقدامات لازم و معقول جهت جلوگیری از وقوع حوادث و وقایعی که منجر به ایجاد خسارت، تلف، کسری و تاخیر در تحویل می شود را انجام دهد و در صورت وقوع حادثه نیز هرگونه اقدام لازم جهت جلوگیری از اثرگذاری و تشدید وقایعی که باعث ایجاد خسارت و تلف و کسری و تاخیر در تحویل می شود می باشد.
دلیل عدم قید جزئیات مربوط به وظایف متصدی حمل ناشی در کنوانسیوان هامبورگ را می توان ناشی این امر دانست که مبنای مسئولیت متصدی حمل “فرض تقصیر” یا “خطای مفروض” گذاشته شده است اگر چه در بعضی موارد این قاعده تغییر کرده است. امری که در بخش پایانی کنوانسیون هامبورگ مورد تاکید نویسندگان و کشورهای عضو این کنوانسیون قرار گرفته است. البته بین حقوقدانان در خصوص اینکه مبنای مسئولیت متصدی حمل در کنوانسیون هامبورگ “فرض تقصیر” است یا “فرض مسئولیت” اختلاف نظر وجود دارد.
تفاوت “فرض مسئولیت” با “فرض تقصیر” در این است که در فرض تقصیر همین که متصدی اثبات نماید که تقصیری از طرف وی رخ نداده است باعث معافیت وی می شود در حالکیه در “فرض مسئولیت” تنها وقتی می تواند از مسئولیت خلاص شود که اثبات نماید حادثه خارجی که دفع آن از عهده وی خارج بوده موجب خسارت شده است و صرف منتسب نبودن خسارت به فعل یا ترک فعل وی باعث معافیت او از مسئولیت نمی شود.

مطلب مرتبط :   دانلود مقاله با موضوع درتعریف

4-1-1-4- وظایف و تعهدات متصدی حمل در کنوانسیون روتردام
در کنوانسیون روتردام تلاش شده است تا وظایف و تعهدات متصدی حمل و اشخاص وابسته به وی و فرستنده و اشخاص وابسته به وی به صورت جزئی و تشریحی و کاملتری نسبت به کنوانسیون لاهه ذکر شده و میزان مسئولیت هر کدام از آنها در کنار دیگری (از نظر تضامنی و اشتراکی یا تساهمی بودن آن) تعیین گردد. در این کنوانسیون تعهدات و وظایفی به شرح ذیل برای متصدی حمل در نظر گرفته شده است:
1- انجام صحیح و دقیق دریافت، بارگیری، جابجائی، چیدمان (صفافی)، حمل، نگهداری، مراقبت، تخلیه و تحویل دادن کالا.
2- صدور “سند حمل کتبی” (غیرقابل انتقال یا قابل انتقال) یا “سند حمل الکترونیکی” (غیرقابل انتقال یا قابل انتقال) بنا به درخواست فرستنده یا فرستنده اسنادی.
3- ذکر جزئیات مربوط به کالا در “سند حمل کتبی” یا “سند حمل الکترونیکی” .
4- امضاء “سند حمل کتبی” یا امضاء الکترونیکی “سند حمل الکترونیکی” توسط متصدی حمل یا اشخاص ذیسمت از طرف ایشان.
5- همکاری در تامین اطلاعات و آموزش های مربوط به محموله.
6- حرکت دادن کشتی در مسیر متعارف و جلوگیری از انحراف از مسیر.

دیدگاهتان را بنویسید