پایان نامه با موضوع روش حداقل مربعات معمولی و حداقل مربعات معمولی

دانلود پایان نامه

انحراف معیار
124/0
711/0
آماره آزمون
921/0
240/1
مقدار احتمال
365/0
062/0
4-3-2- آزمون‌های تشخیصی در تعیین نوع داده‌ها
داده های ترکیبی به یک مجموعه از داده هایی گفته می شود که بر اساس آن مشاهدات به وسیله تعداد زیادی از متغیرهای مقطعی(N) که اغلب به صورت تصادفی انتخاب می شوند، در طول یک دوره زمانی مشخص (T) مورد بررسی قرار گرفته باشند. در این صورت N ×Tداده آماری را داده های ترکیبی یا داده های مقطعی – سری زمانی می نامند. به این دلیل که داده های ترکیبی در برگیرنده هر دو جنبه داده های سری زمانی و داده های مقطعی است، به کارگیری مدل های توضیح دهنده آماری مناسبی که ویژگی های آن متغیرها را توصیف کند، پیچیده تر از مدل های استفاده شده در داده های مقطعی و سری زمانی است. در سال های اخیر از روش ترکیب داده های مقطعی و سری زمانی در تحقیقات کاربردی زیادی استفاده شده است.
الف ) آزمون‌ F لیمر
در ابتدا لازم است مشخص شود که مدل به روش داده‌های تلفیقی یا حداقل مربعات معمولی و یا داده‌های تابلویی (پانل دیتا) برازش شود که به این منظور از آزمون F لیمر استفاده می‌شود. فرضیه صفر (H0 ) آزمون بیان می‌کند که تفاوتی میان ضرایب برآورد شده برای تک تک مقاطع و ضریب برآورده شده جمعی وجود ندارد بدین معنا که لزومی به برآورد مدل با استفاده از داده‌های تابلویی (پانل دیتا) نیست، به عبارت دیگر مدل داده‌های تلفیقی یا حداقل مربعات معمولی به مدل آثار ثابت ارجح است. پس از انجام آزمون F، آماره Fمحاسبه شده با مقدار بحرانی آماره F مقایسه می‌شود. در صورتی که مقدار احتمال آماره Fمحاسبه شده کمتر از مقدار 05/0 باشد فرضیه صفر پذیرفته نمی‌شود و لازم است مدل به روش داده‌های تابلویی (پانل دیتا) برآورد شود. جدول 4-3 نتیجه آزمون F را نشان می‌دهد.
جدول 4-3 نتیجه آزمون F لیمر انجام شده برای انتخاب روش حداقل مربعات معمولی یا پانل دیتا
فرضیه صفر(H0)
نام آزمون
آماره
p- مقدار آزمون
نتیجه
ارجحیت روش حداقل مربعات معمولی
F لیمر
219791/3
12058/0
تایید فرض صفر
با توجه نتایج جدول 4-3 از آزمون لیمر می‌توان دریافت که مقدار آماره به دست آمده از آزمون F لیمر برابر با 219791/3 گردیده و با توجه به مقدار احتمال حاصل از آزمون فرض H0یعنی ارجحیت روش حداقل مربعات معمولی مورد تایید واقع شده و روش حداقل مربعات معمولی پذیرفته می‌شود.
ب) آزمون‌ چاو
برای آزمون معنی‌دار بودن ضرایب می‌توان از آزمون طراحی شده توسط چاو (1960) استفاده نمود. وی آزمونی را معرفی کرده که برای انتخاب بین روش حداقل مربعات معمولی داده‌های ادغام شده تلفیقی و مدل آثار ثابت مورد استفاده قرار می‌گیرد. بر اساس این آزمون، در مواردی که بخواهیم آثار گروهی را به صورت یک‌جا مورد آزمون قرار دهیم، از آزمون F استفاده می‌کنیم. در این حالت در واقع، آزمون می‌کنیم که آیا آثار گروهی متفاوت است (یعنی ها متفاوتند) و یا یکسان هستند (یعنی ها برابرند). بدین ترتیب فرضیه‌های این آزمون به صورت زیر تدوین می‌شود: