پایان نامه ارشد درمورد فناوری اطلاعات، عصر اطلاعات، سازمان ملل

دانلود پایان نامه

شرایط محیطی یاری رسانند.
بالابردن ظرفیت و توانایی‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات تا بدین ترتیب موجب افزایش دسترسی و استفاده از شبکه‌ها و خدمات پستی شود.
بهره‌گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات به منظور افزایش دسترسی به دانش کشاورزی، مبارزه با فقر، و حمایت از محصولات بومی، و دسترسی به دانش مرتبط با کشاورزی بومی.
توسعه و اجرای کاربردهای زمامداری اینترنت بر اساس استانداردهای همگانی در جهت افزایش و ارتقای سیستم‌های زمامداری اینترنت و افزایش کاربردپذیری میان آن‌ها (در تمامی سطوح). که این از یک سو موجب دسترسی بیشتر به اطلاعات و خدمات در مورد زمامداری اینترنت می‌شود و از سوی دیگر به ساخت شبکه‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات و توسعه‌ خدمات یاری می‌رساند که همه جا، در هر زمان و برای هر کس با هر امکانات مهیا باشد.
حمایت از نهادهای آموزشی، علمی و فرهنگی که شامل کتابخانه‌ها، بایگانی‌ها و موزه‌ها است؛ آن هم با توجه به نقش این نهادها در گسترش و فراهم کردن دسترسی برابر و آزاد به مطالب متنوع و گوناگون و نیز حفظ و نگهداری از این مطالب (از جمله مطالب دیجیتالی) که موجب حمایت از آموزش رسمی و غیر رسمی، تحقیقات و نوآوری می‌شود. به ویژه حمایت از کتابخانه‌ها با توجه به نقش خدمات رسانی همگانی آن‌ها در فراهم کردن زمینه‌ی دسترسی آزاد و برابر به اطلاعات و نیز با توجه به نقش آن‌ها در ارتقا سوادآموزی فناوری اطلاعات و ارتباطات و ارتباطات میان جوامع به ویژه جوامعی که بهره‌ اندکی از خدمات‌رسانی دارند.
افزایش توانمندی جوامع در تمامی کشورها به منظور پرورش زبان‌های محلی یا بومی.
تقویت کیفی و محتوایی اینترنت در سطح ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی.
تشویق به استفاده از رسانه‌های سنتی و جدید به منظور افزایش دسترسی جهانی به اطلاعات، فرهنگ و دانش برای تمامی مردم، به ویژه اقشار آسیب پذیر و مردم کشورهای درحال توسعه؛ و از آن جمله تشویق به استفاده از رادیو و تلویزیون به منزله رسانه‌هایی آموزشی.
تاکید مجدد بر استقلال، تنوع رسانه‌ها و آزادی اطلاعات که شامل تدوین و توسعه قانون‌گذاری‌های داخلی (بنابر مقتضیات) می‌شود.
تشویق موکد از موسسات و کارآفرینان فناوری اطلاعات و ارتباطات در توسعه و تدوین فرایندهای تولیدیِ مبتنی بر دوستی با محیط زیست به منظور به حداقل رساندن آثار زیان‌بار استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات و تولیدات آنها و نیز کاستن از ضایعات آن‌ها بر انسان و محیط.
ادغام سیاست‌ها و ضوابط نظارتی، خود نظارتی و دیگر سیاست‌ها و ضوابط مفید در حمایت از کودکان و نوجوانان در برابر سوءاستفاده و استثمار، و ادغام این سیاست‌ها و ضوابط در برنامه‌های عملی ملی و استراتژی‌های اینترنتی.
تشویق به توسعه شبکه‌های پژوهشی پیشرفته در سطوح ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی، به منظور افزایش تشریک مساعی در علم، تکنولوژی و آموزش عالی.
تشویق به انجام خدمات داوطلبانه، در سطح یک جامعه کوچک، به منظور به حداکثر رساندن اثرات توسعه‌ای فناوری اطلاعات و ارتباطات.
تشویق به استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات به منظور افزایش راه‌های کارکردن، از جمله کار از راه دور که منجر به بازدهی بیشتر و اشتغال‌زایی می‌شود.
بهبود سیستم‌های هشدارِ به‌موقع بلایا از طریق همکاری فنی و افزایش ظرفیت و توانمندی کشورها (به ویژه در کشورهای در حال توسعه) در استفاده از ابزارهای فناوری اطلاعات و ارتباطات برای هشدار به‌موقع، مدیریت و ارتباطات اضطراری، و از آن جمله پخش هشدارهای قابل فهم برای افراد در معرض خط است.
در دسترس قراردادن سرویس‌های مشاوره برای کودکان، و ضرورت توجه و نیاز به بسیج منابع مناسب و تدابیر مقتضی. از همین رو شماره تلفن‌هایی باید در نظر گرفته شود که به آسانی به خاطر سپرده می‌شوند، از تمامی تلفن‌ها قابل شماره‌گیری‌ باشند و هزینه‌ای دربر نداشته باشند.
دیجیتالی‌ کردن داده‌های تاریخی و میراث فرهنگی که به نفع نسل‌های آتی‌ است.
2-7 جمع‌بندی
برای کسانی که تحت تأثیرهای برخاسته از تکنولوژی‌های عصر اطلاعات قرار گرفته‌اند این نکته‌ای تردید ناپذیر است که تکنولوژی‌های نوین اطلاعاتی و ارتباطی بر کیفیت زندگی آنان نقشی انکار‌ناپذیر دارند. این تأثیرگذاری با مخاطره و امید همراه است و کاسته شدن از میزان مخاطرات بر امیدها خواهد افزود
مهار نیروهای بازار، تضمین دسترسی به اطلاعات و بهره‌وری بهینه از آن، حفظ تفوق ملی، حفظ تنوع فرهنگی و زبانی و بهره‌وری اقتصادی از جمله مقولاتی است که برخورد درست و توام با برنامه‌ریزی می‌تواند کفه امیدها را در این عرصه‌ها سنگین‌تر کند، و این کفه سنگین‌تر نمی‌شود مگر آنکه یک برنامه اقدام پویا در دست باشد.
به نظر می‌رسد یک نگاه ملی الزاماً یک نگاه سخت‌افزاری نمی‌تواند باشد و به عبارت بهتر صرف تجهیز به تکنولوژیهای عصر اطلاعات جوابگو نیست. آنچه به نام شکاف دیجیتال شهرت یافته ابداً مفهوم محض سخت‌افزاری ندارد. هر ملتی می‌تواند برای جامعه اطلاعاتی دو صورت قائل شود، صورت تولید و صورت مصرف.
سخت‌افزارها هم قابلیت تولید و هم قابلیت مصرف دارند. قابلیت مصرف زمانی بالاتر می‌رود که بینش در عرصه نباشد. مأموریت زدگی و نشاندن مأموریت39 به جای بینش40 بسیار دردسرساز است و تجهیز شدن بدون بینش همان غلبه مأموریت بر بینش است و در واقع م
ثل این است که همه لباس پوشیده و شال و کلاه کرده باشند، اما مشخص نشده باشد که کجا می‌خواهند بروند.
این نکته‌ای بسیار مهم است که “فرهنگ” را “اطلاعات” بدانیم و به عبارت بهتر قدر ارزش فرهنگی اطلاعات را بدانیم و این مهم‌ترین رویکرد در هر نقطه اتصال عرصه ملی به جامعه اطلاعاتی جهانی است. اگر برخورد با اطلاعات به عنوان محور اصلی جامعه اطلاعاتی از زاویه ارزش فرهنگی صورت گیرد، نفع ملی و مصالح ملی برای هر ملتی بیمه خواهد شد. اگر قدر و ارزش فرهنگی اطلاعات دانسته شود و در برنامه‌های ملی مربوط به جامعه اطلاعاتی لحاظ شود، آن وقت نه نیروی انسانی بی‌برنامه خواهد بود ونه فرصت‌های تجارت الکترونیک به مخاطره تبدیل خواهند شد. شاید این عبارات مانوئل کستلز گویاترین صورت این موضوع باشد:
“نبردهای فرهنگی، جنگ‌های قدرت در عصر اطلاعات هستند… فرهنگ به عنوان منبع قدرت و قدرت به مثابه منبع سرمایه، سلسله مراتب اجتماعی نوین عصر اطلاعات را می‌سازند”41
بنابراین، نتیجه‌ای که از این بحث‌ها می‌توان گرفت، این است که اصطلاح “جامعه اطلاعاتی” یا اصطلاحات مشابه آن نظیر “جامعه دانش” نمی‌توانند از لحاظ ایدئولوژیک مفاهیمی خنثی باشند. به عنوان نمونه جامعه اطلاعاتی مورد نظر اروپایی‌‌‌‌ها متمرکز بر ملاحظات بخش خصوصی است و جامعه اطلاعاتی گروه هفت عمدتاً بر سیاست‌های مبتنی بر لیبرالیسم و پاسخ دهی اقتصادی به نیازهای گلوبالیستی‌سرمایه است. عده‌ای حتی معتقد‌ند که نیروی ضربت تکنولوژیهای اطلاعاتی و ارتباطی سازمان ملل هم عاری از بار ایدئولوژیک نیست و ملاحظات اعضای شورای امنیت در آن لحاظ شده است. نکته دیگری که در این زمینه مطرح است موقعیت و نیازهای شرکت‌های فراملی در فرایند نیل به جامعه اطلاعاتی است، آنها هم اصرار دارند تا در هر برنامه‌ای که در این زمینه تدوین می‌شود، منافع خود را در نظر بگیرند.42
پس بنابراین، با دقت در مسائلی مطرح شده، متحمل‌ترین نتیجه می‌تواند این باشد که جامعه اطلاعاتی یک مفهوم واحد همگانی نیست و از هر زاویه ملی متفاوتی که به آن نگریسته شود، مفاهیم متفاوتی را به تصویر خواهد کشید. اگر این برداشت یک برداشت صحیح باشد، نتیجه دوم این است که مفهوم جامعه اطلاعاتی فقط کاربرد و به کارگیری تکنولوژیهای مدرن اطلاعاتی و ارتباطی نیست، بلکه هر کاربردی باید پاسخ‌دهنده به دو نیاز مهم باشد: توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و ارتقای وضعیت انسان‌ها از جنبه حقوق انسانی در فضای ارتباط و توسعه شبکه.
برای تبدیل اطلاعات به دانش و سپس تبدیل دانش به خرد در سطوح ملی، مأموریت نمایندگان کشورها در اجلاس جهانی سران در باره جامعه اطلاعاتی مأموریت آسانی نیست. آنها باید در این تریبون جهانی ریشه‌های فقر و توسعه نیافتگی را در صورت مدرن آن یعنی شکاف دیجیتال تبیین کرده و با ارائه دیدگاه‌ها و برنامه‌های عمیق و عملی، مفهوم جامعه اطلاعاتی را از طریق پرکردن شکاف‌های عمیق دیجیتال معنا کنند.

مطلب مرتبط :   منبع تحقیق درموردنگاشت ادراکی فازی، بوروکراسی، فارغ التحصیلان

فصل سوم: آمادگی الکترونیک

3-1 مقدمه
آمادگی الکترونیک مفهوم نسبتاً جدیدی است که انگیزه ایجاد آن سرعت بالای نفوذ اینترنت در جهان و پیشرفت‌های وسیع در زمینه استفاده از فناوری اطلاعات در کسب و کار و صنعت بوده است.43 مفهوم آمادگی الکترونیک به منظور ایجاد یک چارچوب یکپارچه برای اندازه‌گیری وسعت و عمق شکاف دیجیتالی موجود بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه، در اواخر دهه 1990 ایجاد شد. در طول چند سال گذشته تعداد زیادی مدل ارزیابی آمادگی الکترونیک توسعه داده شده است. به طور سطحی هر کدام از این مدل‌ها میزان آمادگی اقتصاد یا جامعه را برای سود بردن از جامعه اطلاعاتی و تجارت الکترونیکی نشان می‌دهند. اما با یک بررسی دقیق‌تر، مدل‌ها تعاریف، اهداف و استراتژی‌های متفاوتی از آمادگی الکترونیک دارند و از روش‌های مختلفی برای ارزیابی استفاده می کنند.44 اولین تلاش‌ها برای تعریف آمادگی الکترونیک در سال 1998در پروژه‌ای با نام پروژه خط مشی سیستم‌های کامپیوتری45 صورت پذیرفت. که در آن اولین ابزار برآورد و اندازه‌گیری آمادگی الکترونیک با نام راهنمای آمادگی در دنیای شبکه‌ای46 توسعه پیدا کرد.
پس از توسعه اولین ابزار آمادگی الکترونیک، ابزارهای آمادگی الکترونیک دیگری توسط سازمان‌های تحقیقاتی، آکادمی‌ها و شرکت‌ها و اشخاصی که در حوزه کسب و کار و تجارت فعالیت داشتند، ارایه شد. برخی از سازمان‌های پیشرو در این امر عبارتند از47:
سازمان بین المللی مک کانل که یک شرکت مشاوره است با ابزاری به نام “آمادگی؟ شبکه. حرکت48”
مرکز توسعه بین الملل49 دانشگاه هاروارد با ابزاری به نام شاخص آمادگی شبکه‌ای50
واحد هوش‌مداری نشریه اکونومیست51 توسط ابزار رتبه‌بندی آمادگی الکترونیک52
کنفرانس ملل متحد در رابطه با تجارت و توسعه53 با شاخص توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات54
برنامه توسعه سازمان ملل55 با شاخص دستیابی به تکنولوژی56
گروه موزاییک57 با چارچوبی برای اندازه‌گیری و تخمین گسترش اینترنت58
به طور کلی همه ابزارهای آمادگی الکترونیک، بخش‌هایی از پدیده آمادگی الکترونیک را در سطوح مختلف بررسی می‌کنند اما تفاوت اصلی آن‌ها در تعریفی است که از آمادگی الکترونیک ارایه می‌دهند و شاخص‌هایی است که برای اندازه‌گیری آن به کار می‌برند.
برخلاف تفاوت در تعریف آمادگی ا
لکترونیک توسط ابزارهای مختلف، این ابزارها به طور میانگین میزان توسعه زیرساخت، ارتباطات، دسترسی به اینترنت، کاربردها و خدمات، سرعت شبکه، کیفیت دسترسی به شبکه، قوانین فناوری اطلاعات و ارتباطات، برنامه‌های توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات، منابع انسانی، سواد کامپیوتری و سایر موارد مرتبط را اندازه‌گیری می‌کنند.59
برای بررسی مدل‌ها و ابزارهای موجود می‌توان سوالاتی مطرح کرد که با جواب دادن به این سوالات تفاوت میان این مدل‌ها و نقاط تمرکز آن‌ها مشخص می‌شود. این سوالات شامل موارد زیر می‌شوند:
هدف ابزار چیست؟
چه چیزی اندازه‌گیری شده است؟
آمادگی الکترونیک چگونه تعریف شده است؟
اندازه‌گیری چگونه انجام شده است؟
نتیجه به دست آمده چیست؟
آیا این ابزار به طور عملی به کار گرفته شده است؟
چه سازمان، نهاد یا شخصی ابزار را ایجاد کرده است؟
3-2 راهنمای آمادگی برای زندگی در دنیای شبکه‌ای
این راهنما توسط CSPP در سال 1998 ایجاد شده است. این ابزار برای کمک به افراد و مجامع است تا مشخص کنند چقدر برای زندگی و سهیم شدن در دنیای شبکه‌ای آمادگی دارند. این راهنما میزان نفوذ و یکپارچگی فناوری اطلاعات و ارتباطات در خانه‌ها، مدارس، کسب و کارها،

دیدگاهتان را بنویسید