و، درصد، به، در

بر سانتی متر کمترین مقدار هدایت الکتریکی را به خود اختصاص داد، که در بین ژنوتیپ های مورد بررسی بیشترین تحمل به خشکی را دارا بود. با توجه به نتایج مقایسه میانگین اثرات متقابل آبیاری و زئولیت بیشترین ناپایداری غشاء سلولی با میانگین 25/2834 میکروزیمنس بر سانتی متر مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه و مصرف 4 تن زئولیت در هکتار و کمترین ناپایداری غشاء سلولی با میانگین 13/2433 میکروزیمنس بر سانتی متر متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 85 درصد نیاز آبی گیاه به همراه مصرف 8 تن زئولیت در هکتار بود (جدول4-27). در بین اثرات متقابل دوگانهی آبیاری و سالیسیلیک اسید بیشترین ناپایداری غشاء سلولی با میانگین 75/2801 میکروزیمنس بر سانتی متر مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه و عدم مصرف سالیسیلیک اسید و کمترین مقدار آن با میانگین 42/2414 میکروزیمنس بر سانتی متر مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 85 درصد نیاز آبی گیاه به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید بود. همچنین در بین اثرات متقابل دوگانهی زئولیت و سالیسیلیک اسید نیز بیشترین ناپایداری غشاء سلولی با میانگین 50/2653 میکروزیمنس بر سانتی متر مربوط به تیمار مصرف 4 تن زئولیت در هکتار و عدم مصرف سالیسیلیک اسید و کمترین میزان آن با میانگین 17/2401 میکروزیمنس بر سانتی متر متعلق به تیمار مصرف 8 تن زئولیت در هکتار به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید بود (جدول4-27). نتایج جدول مقایسه میانگین های اثرات متقابل سه گانهی صفات نشان داد که بیشترین ناپایداری غشاء سلولی با میانگین 75/2912 میکروزیمنس بر سانتی متر مربوط به تیمار (آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه + مصرف 4 تن زئولیت در هکتار + عدم مصرف سالیسیلیک اسید) بوده و کمترین ناپایداری غشاء سلولی با میانگین 00/2285 میکروزیمنس بر سانتی متر از تیمار (آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه + عدم مصرف زئولیت و سالیسیلیک اسید) بدست آمد (جدول4-28). پورداد و همکاران (1387) در بررسی تحمل به خشکی گلرنگ های بهاره در مناطق مختلف کشور اظهار داشتند که، در شرایط تنش و عدم تنش رطوبتی، پایداری غشاء سلولی ژنوتیپ های مورد بررسی از نظر آماری در سطح یک درصد معنی دار بود. به طوری که ژنوتیپ های S-541 و Kino-76 به ترتیب با میانگین 9734/0 و 5656/0 بیشترین و کمترین پایداری غشاء سلولی را به خود اختصاص دادند.
تغییرات دائمی سطح تورژسانس آب سلول های گیاهی در اثر نوسانات شدید رطوبت خاک، باعث ایجاد اختلال در کار تراوایی غشای سلول ها خواهد شد. به طوریکه اینگونه سلول ها قابلیت کنترلی خود را بر روی محتویات موجود در سلول از دست داده و یا اینکه سطح کنترل بسیار کاهش خواهد یافت و در نتیجه اختلال در فرآیند کنترل غشای سلولی، ما شاهد نشت و برون رفت الکترولیت سلول به فضای خارج سلولی خواهیم بود. بر پایه آزمایش اندازه گیری پایداری غشای سلول، محلول محتوای بافت گیاهی که دارای هدایت الکتریکی بیشتری باشد، در واقع دلالت بر تخریب بیشتر خاصیت تراوایی غشای سلول های آن بافت گیاهی دارد. معمولاً با افزایش شدت تنش کمبود آب، میزان تخریب و ناپایداری غشای سلولی نیز افزایش می یابد. به نظر می رسد که مصرف زئولیت از طریق فراهم نمودن مقادیر بیشتری از آب آبیاری برای ریشه ها، باعث ایجاد شرایط رشد و نمو بهتری برای گیاهان شده و از شدت تخریب غشاء سلول ها می کاهد و مصرف سالیسیلیک اسید نیز با جلوگیری از تبخیر و تعرق بیش از حد در گیاه در این امر مؤثر می باشد.

مطلب مرتبط :   ،دانشگاه، نوین‌(DBA)، مکانیک، آموخته

4-27: درصد آب برگ:
در این آزمایش نتایج جدول تجزیه واریانس نشان داد که درصد آب برگ تحت تأثیر تنش آبی، مقادیر مختلف مصرف زئولیت و مصرف سالیسیلیک اسید قرار گرفت و در سطح آماری یک درصد معنی دار شد ولی اثرات متقابل آن ها اختلاف معنی داری را از لحاظ آماری روی این صفت نشان ندادند (جدول4-25). بر اساس نتایج جدول مقایسه میانگین اثرات اصلی مشاهده شد که با افزایش شدت تنش آبی درصد آب برگ نیز کاهش نشان می دهد به طوری که بیشترین و کمترین درصد آب برگ با میانگین های 60/84 و 06/79 درصد به ترتیب مربوط به تیمارهای آبیاری بر اساس 100 و 70 درصد نیاز آبی گیاه بود. در بین سطوح مختلف مصرف زئولیت نیز با افزایش مقدار مصرف زئولیت درصد آب برگ نیز افزایش پیدا می کند به نحوی که بیشترین درصد آب برگ با میانگین 88/48 درصد متعلق به تیمار مصرف 8 تن زئولیت در هکتار و کمترین مقدار آب برگ با میانگین 43/79 درصد متعلق به تیمار عدم مصرف زئولیت بود. با مصرف سالیسیلیک اسید درصد آب برگ نسبت به تیمار عدم مصرف سالیسیلیک اسید افزایش نشان می دهد (جدول4-26). نتایج مقایسه اثرات متقابل دوگانهی آبیاری و زئولیت نشان داد که بیشترین درصد آب برگ با میانگین 75/86 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه و مصرف 8 تن زئولیت در هکتار و کمترین درصد آب برگ با میانگین 91/76 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه و عدم مصرف زئولیت بود (جدول 4-27). بر اساس نتایج مقایسه میانگین دوگانهی آبیاری و سالیسیلیک اسید بیشترین درصد آب برگ با میانگین 80/85 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید و کمترین مقدار آن با میانگین 38/78 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آب کیاه و عدم مصرف سالیسیلیک اسید بود. همچنین در بین اثرات متقابل دوگانهی زئولیت و سالیسیلیک اسید نیز بیشترین درصد آب برگ با میانگین 76/85 درصد متعلق به تیمار مصرف 8 تن زئولیت در هکتار به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید و کمترین میزان آن با میانگین 05/78 درصد متعلق به تیمار عدم مصرف زئولیت و سالیسیلیک اسید بود (جدول 4-27). نتایج جدول مقایسه میانگین اثرات متقابل سه گانهی صفات نشان داد که بیشترین درصد آب برگ با میانگین 32/88 درصد متعلق به تیمار (آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه + مصرف 8 تن زئولیت در هکتار + مصرف سالیسیلیک اسید) و کمترین درصد آب برگ با میانگین 80/75 درصد مربوط به تیمار (آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه + عدم مصرف زئولیت + سالیسیلیک اسید) بود (جدول4-28).
آب موجود در سلول ها و بافت های گیاهی، متأثر از بیلان آبی گیاه در شرایط آب و هوایی منطقه رشد گیاه می باشد. بدین صورت که اگر مقدار رطوبت موجود در خاک به اندازه ای باشد که جبران خروج آب از گیاه را که عمدتاً از مسیر تعرق (حدود 90 درصد) خارج می شود را بنماید، در این صورت سلول ها و بافت های گیاه همواره در سطح بالایی از تورژسانس قرار خواهند داشت و بدون هیچگونه مشکلی، مراحل رشد و تقسیم سلولی را دنبال خواهند نمود. اما اگر به دلیل کمبود رطوبت در خاک مزرعه، مقدار آب خروجی گیاه به طور صددرصد توسط ریشه ها جبران نشود، درصد آب موجود در بافت های گیاه دچار نقصان خواهد شد و این نقصان اثرات نامطلوبی را بر رشد و عملکرد گیاهان خواهد داشت. با افزایش شدت تنش کمبود آب، شاهد کاهش درصد آب برگ خواهیم بود.

مطلب مرتبط :   بیعت، طریقت، زن، عهد

4-28: محتوای آب اولیه:
در جدول تجزیه واریانس، صفت محتوای آب اولیه تحت تأثیر تنش آبی، مصرف زئولیت و مصرف سالیسیلیک اسید و اثر متقابل آبیاری و زئولیت در سطح آماری یک درصد و تحت تأثیر اثر متقابل زئولیت و سالیسیلیک اسید و همچنین اثر متقابل آبیاری، زئولیت و سالیسیلیک اسید در سطح آماری پنج درصد معنی دار شد. ولی اثر متقابل آبیاری و سالیسیلیک اسید اختلاف معنی داری را از لحاظ آماری روی آن نشان نداد (جدول4-25). در جدول مقایسه میانگین اثرات اصلی نشان داد که محتوای آب اولیه تحت تأثیر افزایش شدت تنش آبی کاهش نشان می دهد به طوری که بیشترین و کمترین محتوای آب اولیه با میانگین های 35/8 و 50/5 درصد به ترتیب مربوط به تیمار های آبیاری بر اساس 100 و 70 درصد نیاز آبی گیاه بود. همچنین نتایج این جدول در مورد مقدار نوسانات محتوای آب اولیه ی بافت های برگ در بین سطوح مختلف مصرف زئولیت نیز معنی دار بود به طوری که با افزایش مقدار مصرف زئولیت، محتوای آب اولیه با میانگین 20/7 درصد مربوط به تیمار مصرف 8 تن زئولیت در هکتار و کمترین محتوای آب اولیه با میانگین 34/6 درصد مربوط به تیمار عدم مصرف زئولیت بود (جدول4-26). محلول پاشی سالیسیلیک اسید نیز اثر مثبتی را بر محتوای آب اولیه داشته و باعث افزایش محتوای آب اولیه با میانگین 02/7 درصد نسبت به تیمار عدم مصرف سالیسیلیک اسید با میانگین 51/6 درصد شد (جدول4-26). میرزاخانی و سیبی (1389)، عنوان کردند که محتوای آب اولیه ی بافت های برگ گیاه با میانگین 34/4 درصد مربوط به تیمار آبیاری نرمال (شاهد) و کمترین مقدار آن با میانگین 03/3 درصد مربوط به تیمار تنش آبی شدید (آبیاری بر اساس 55 درصد نیاز آب گیاه) بود. بر اساس نتایج مقایسه میانگین اثرات متقابل آبیاری و زئولیت بیشترین محتوای آب اولیه با میانگین 55/8 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه و مصرف 8 تن زئولیت در هکتار وکمترین آن با میانگین 16/5 درصد متعلق ب