و، به، درصد، آب

عدم مصرف سالیسیلیک اسید بود. همچنین در بین اثرات متقابل دوگانهی زئولیت و سالیسیلیک اسید نیز بیشترین مقدار آب نهایی برگ با میانگین 04/23 درصد متعلق به تیمار مصرف 8 تن زئولیت در هکتار به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید و کمترین آن با میانگین 01/19 درصد متعلق به تیمار مصرف 4 تن زئولیت در هکتار و عدم مصرف سالیسیلیک اسید بود (جدول 4-31). بر اساس نتایج جدول مقایسه میانگین های اترات متقابل سه گانهی صفات مشاهده شد که بیشترین آب نهایی برگ با میانگین 03/25 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه و مصرف 8 تن زئولیت در هکتار به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید بود و کمترین آب نهایی برگ با میانگین 29/16 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه به همراه مصرف 4 تن زئولیت در هکتار و عدم مصرف سالیسیلیک اسید بود (جدول4-32). مقدار آب نهایی برگ گیاهانی که تحت شرایط تنش کمبود آب بودند، کمتر از تیمار آبیاری شاهد بود. این گیاهان مجبور بودند، به دلیل دسترسی کمتر به مقادیر کافی از آب، همواره مقدار آب موجود در سلول ها و بافت های خود را در سطح پایین تری حفظ نمایند.

4-30: میزان آب نسبی:
طبق نتایج جدول تجزیه واریانس مشاهده شد که میزان آب نسبی برگ تحت تأثیر تنش آبی قرار گرفته و در سطح آماری یک درصد معنی دار بود (جدول4-29). گزارش شده است که میزان آب نسبی برگ ها در شرایط خشک با تحمل به خشکی ژنوتیپ ها دارای همبستگی مثبت است. ژنوتیپ هایی که در شرایط تنش خشکی دارای میزان آب نسبی بالاتری باشند متحمل تر به خشکی هستند و میزان آب نسبی برگ ها را می توان به عنوان شاخصی در میزان تنش و پژمردگی آن ها به کار برد (Maclagan, 1993). در جدول مقایسه میانگین اثرات اصلی با افزایش شدت تنش آبی میزان آب نسبی برگ کاهش می یابد به طوری که بیشترین و کمترین میزان آب نسبی برگ با میانگین های 59/80 و 63/72 درصد به ترتیب مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 100 و 70 درصد نیاز آبی گیاه می باشد (جدول4-30). در سطوح مختلف مصرف زئولیت با افزایش مصرف زئولیت میزان آب نسبی برگ نیز افزایش می یابد به طوری که بیشترین میزان آب نسبی برگ با میانگین 99/77 درصد مربوط به مصرف 8 تن در هکتار زئولیت و کمترین میزان آب نسبی برگ با میانگین 78/74 درصد مربوط به تیمار عدم مصرف زئولیت بود همچنین با مصرف سالیسیلیک اسید بیشترین میزان آب نسبی برگ با میانگین 67/77 درصد نسبت به تیمار عدم مصرف سالیسیلیک اسید به دست آمد (جدول4-30). بر اساس نتایج مقایسه میانگین اثرات متقابل دوگانهی آبیاری و سالیسیلیک اسید بیشترین میزان آب نسبی برگ با میانگین 27/82 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید و کمترین مقدار آن با میانگین 24/72 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه و عدم مصرف سالیسیلیک اسید بود (جدول4-31). نتایج جدول مقایسه میانگین های اثرات متقابل سه گانهی صفات نشان داد که بیشترین میزان آب نسبی برگ با میانگین 77/85 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه و مصرف 8 تن در هکتار زئولیت به همرا مصرف سالیسیلیک اسید بود و کمترین میزان آب نسبی برگ با میانگین 05/70 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه و مصرف 4 تن در هکتار زئولیت و عدم مصرف سالیسیلیک اسید بود (جدول4-32). اثر تنش آبی، سطوح مصرف زئولیت و اثر متقابل تنش آبی و زئولیت بر صفت محتوای آب نسبی برگ ها در سطح احتمال یک درصد معنی دار شدند و بیشترین مقدار محتوای آب نسبی برگ با میانگین 27/51 درصد مربوط به تیمار آبیاری نرمال (شرایط بدون تنش) و کمترین آن با میانگین 04/42 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 55 درصد نیاز آبی گیاه (اعمال تنش شدید) بود (میرزاخانی و سیبی، 1389). با افزایش شدت تنش آبی، شرایط جذب آب برای گیاهان مشکل تر خواهد شد و در نتیجه مقدار آب موجود در سلول های بافت گیاهی از حالت تورژسانس فاصله خواهد گرفت. کاهش محتوای آب باعث تأثیر منفی بر تقسیم سلولی و رشد و نمو گیاه می شود. پس زئولیت می تواند مقدار آب قابل دسترس ریشه های گیاه را افزایش دهد و از این طریق باعث افزایش محتوای نسبی آب برگ ها شده و رشد و تقسیم سلولی آنها را افزایش دهد. با مصرف سالیسیلیک اسید نیز می تواند موجب افزایش توانایی سیستم دفاعی گیاه شده و باعث کاهش تعرق در گیاه می شود و میزان آب نسبی برگ در زمان محلول پاشی سالیسیلیک اسید بیشتر از زمانی می باشد که سالیسیلیک اسید مصرف نشده است.

مطلب مرتبط :   بیمار، هذیان، هذیانی، سندرم

4-31: کمبود آب اشباع:
صفت کمبود آب اشباع تحت تأثیر تنش آبی، مصرف زئولیت، اثر متقابل آبیاری و سالیسیلیک اسید و همچنین اثر متقابل آبیاری، زئولیت و سالیسیلیک اسید قرار گرفت و در سطح آماری یک درصد معنی دار شد. همچنین این صفت تحت تأثیر مصرف سالیسیلیک اسید و اثر متقابل آبیاری و زئولیت قرار گرفته و در سطح آماری پنج درصد معنی دار شد (جدول4-29). در جدول مقایسه میانگین اثرات اصلی، صفت کمبود آب اشباع با افزایش شدت تنش آبی افزایش پیدا می کند به طوری که بیشترین کمبود آب اشباع با میانگین 52/18 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه و کمترین کمبود آب اشباع با میانگین 41/13 درصد متعلق به تیمار عدم تنش آبی (شاهد) بود (جدول4-30). با افزایش مقادیر مصرف زئولیت مقدار کمبود آب اشباع کاهش پیدا می کند به طوری که بیشترین و کمترین کمبود آب اشباع با میانگین های 95/16 و 45/14 درصد به ترتیب مربوط به تیمار عدم مصرف و مصرف 8 تن در هکتار زئولیت بود. همچنین با مصرف سالیسیلیک اسید نیز کمبود آب اشباع نسبت به زمانی که سالیسیلیک اسید استفاده شده است، کاهش می یابد و مقدار آن با میانگین 23/15 درصد نسبت به تیمار عدم مصرف سالیسیلیک اسید با میانگین 11/16 درصد مشاهده شد (جدول4-30). بر اساس نتایج اثرات متقابل دوگانهی آبیاری و زئولیت بیشترین کمبود آب اشباع با میانگین 27/19 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه و عدم مصرف زئولیت و کمترین کمبود آب اشباع با میانگین 85/12 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 100 در صد نیاز آبی گیاه و مصرف 8 تن زئولیت در هکتار بود (جدول4-31). همچنین در بین اثرات متقابل دوگانهی آبیاری و سالیسیلیک اسید مشاهده شد که بیشترین میزان کمبود آب اشباع با میانگین 96/18 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید و کمترین مقدار آن با میانگین 04/13 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید بود (جدول4-31). اثرات متقابل دوگانهی زئولیت و سالیسیلیک اسید نشان داد که بیشترین کمبود آب اشباع با میانگین 42/17 درصد متعلق به تیمار عدم مصرف زئولیت و سالیسیلیک اسید و کمترین میزان آن با میانگین 08/14 درصد مربوط به تیمار مصرف 8 تن زئولیت در هکتار به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید بود (جدول4-31). نتایج جدول مقایسه میانگین اثرات متقابل سه گانهی صفات نشان داد که بیشترین کمبود آب اشباع با میانگین 36/21 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 85 درصد نیاز آبی گیاه و عدم مصرف زئولیت و عدم مصرف سالیسیلیک اسید می باشد و کمترین کمبود آب اشباع با میانگین 21/11 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه، مصرف 8 تن در هکتار زئولیت و مصرف سالیسیلیک اسید بود (جدول4-32). میرزاخانی و سیبی (1389)، اظهار داشتند که اثر تنش آبی و اثر متقابل تنش آبی و زئولیت بر صفت کمبود آب اشباع در سطح احتمال یک درصد ولی اثر مصرف سطوح مختلف زئولیت در سطح آماری پنج درصد معنی دار شدند. آن ها همچنین عنوان کردند بیشترین مقدار کمبود آب اشباع با میانگین 30/59 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 55 درصد نیاز آبی گیاه و کمترین آن با میانگین 43/49 درصد مربوط به تیمار آبیاری نرمال بوده و در بین سطوح مختلف مصرف زئولیت بیشترین مقدار کمبود آب اشباع در برگ های گیاه با میانگین 99/65 درصد از تیمار عدم مصرف زئولیت و کمترین مقدار آن با میانگین 38/53 درصد از تیمار مصرف 9 تن در هکتار زئولیت به دست آمد. سلول های گیاهی، تنها زمانی قادر به رشد و تقسیم سلولی هستند که، در وضعیت تورژسانس آبی قرار داشته باشند و در اکثر گیاهان با کاهش درصد آب موجود در سلول به کمتر از 90 درصد، تقسیم سلولی متوقف می شود. بنابراین با افزایش مقدار کمبود آب اشباع، سرعت رشد گیاه کاهش می یابد. با افزایش شدت تنش آبی، آب موجود در بافت های گیاهی کاهش و در نتیجه مقدار کمبود آب اشباع، افزایش خواهد یافت. سلول های گیاهی زمانی به حداکثر اشباع آبی خواهند رسید، که ریشه های گیاه هیچ گونه محدودیتی برای جذب آب از زمین نداشته باشند. در نتیجه انتظار می رود که بیشترین مقدار کمبود آب اشباع از تیمار تنش آبی شدید بدست آید. زئولیت می تواند شرایطی را در خاک ایجاد نماید که، ریشه های گیاه بتوانند مقادیر بیشتری آب جذب نمایند و در

مطلب مرتبط :   مسجد، چله‌نشینی، خانقاه، مقامات