و، به، در، شاخص

افزایش شدت تنش آبی شاخص برداشت نیز افزایش پیدا می کند به طوری که بیشترین و کمترین شاخص برداشت با میانگین های 15/35 و 2/34 درصد به ترتیب متعلق به تیمارهای آبیاری بر اساس 70 و 100 درصد نیاز آبی گیاه بود. در بین سطوح مختلف مصرف زئولیت نیز با افزایش مقادیر مصرف زئولیت شاخص برداشت کاهش نشان داد به طوری که بیشترین شاخص برداشت با میانگین 13/35 درصد متعلق به تیمار عدم مصرف زئولیت و کمترین شاخص برداشت با میانگین 26/34 درصد مربوط به تیمار مصرف 8 تن زئولیت در هکتار بود. طبق نتایج این جدول، تیمار مصرف سالیسیلیک اسید با تیمار عدم مصرف آن از لحاظ آماری در یک کلاس قرار گرفتند (جدول4-18). در گیاه گلرنگ، شاخص برداشت تحت تأثیر تنش خشکی قرار گرفت و در سطح احتمال یک درصد معنی دار گردید، همچنین تنش خشکی شدید باعث افزایش معنی دار شاخص برداشت نسبت به تیمار شاهد و دیگر سطوح تنش گردید (فراست، 1389). بر اساس نتایج مقایسه میانگین اثرات متقابل دوگانهی آبیاری و زئولیت بیشترین شاخص برداشت با میانگین 07/38 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه به همراه مصرف 4 تن زئولیت در هکتار و کمترین آن با میانگین 51/30 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه و عدم مصرف زئولیت بود (جدول4-19). بر اساس نتایج جدول مقایسه میانگین های اثرات متقابل سه گانهی صفات بیشترین شاخص برداشت با میانگین 78/41 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه به همراه مصرف 4 تن زئولیت در هکتار و عدم مصرف سالیسیلیک اسید و کمترین شاخص برداشت با میانگین 57/27 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه و عدم مصرف زئولیت و سالیسیلیک اسید بود (جدول4-20).
هرگاه شرایط زراعی برای تولید تعداد زیادی گل فراهم باشد و رشد رویشی و تولید مواد فتوسنتزی نیز در گیاه چشمگیر باشد، انتظار می رود که با انتقال حجم قابل توجهی از اسیمیلات ها به دانه ها، شاخص برداشت دانه در گیاه افزایش یابد. شرایط تنش آبی، باعث کاهش رشد رویشی گیاه شده و در نتیجه حجم اندام های رویشی گیاه نمی تواند پشتیبانی مناسبی را از فاز زایشی گیاه داشته باشد. در چنین شرایطی انتظار می رود که تعداد و اندازه ی دانه های موجود در واحد های زایشی گیاه کاهش یابد و باعث کاهش شاخص برداشت دانه می شود. به دلیل توانایی بالایی که زئولیت در جذب و نگهداری رطوبت اضافی موجود در خاک دارد، می تواند مقدار قابل توجهی آب را پس از هر بار آبیاری مزرعه در داخل خلل و فرج خود جذب و نگهداری نماید و به مرور در روزهای بعد از آبیاری که رطوبت خاک مزرعه کاهش می یابد، آب جذب شده به مصرف ریشه ی گیاه می رسد. همین امر باعث افزایش سطح کربوهیدرات های تولید شده در گیاه و افزایش شاخص برداشت دانه خواهد شد.

4-19: شاخص برداشت غوزه های اصلی:
آبیاری، سطوح مختلف مصرف زئولیت و مصرف سالیسیلیک اسید تأثیر معنی داری روی شاخص برداشت غوزه های اصلی نداشت (جدول4-17). همچنین شاخص برداشت غوزه های اصلی تحت تأثیر هیچ کدام از اثرات متقابل این تیمارها یعنی آبیاری، زئولیت و سالیسیلیک اسید نیز قرار نگرفت (جدول4-17). در جدول مقایسه میانگین اثرات اصلی مشاهده شد که بیشترین شاخص برداشت غوزه های اصلی مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 85 درصد نیاز آبی گیاه با 01/32درصد و کمترین شاخص برداشت غوزه های اصلی با 16/28درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه بو (جدول4-18). در سوح مختلف مصرف زئولیت بیشترین شاخص برداشت غوزه های اصلی با 06/31درصد مربوط به مصرف 8 تن در هکتار و کمترین شاخص برداشت غوزه های اصلی با 76/28 درصد مربوط به مصرف 4 تن در هکتار زئولیت بود. همچنین بیشترین شاخص برداشت غوزه های اصلی در تیمار محلول پاشی سالیسیلیک اسید با 95/29درصد نسبت به تیمار عدم مصرف سالیسیلیک اسید با 38/29درصد بود (جدول4-18). بر اساس نتایج مقایسه میانگین اثرات متقابل دوگانه ی آبیاری وزئولیت بیشترین شاخص برداشت غوزهی اصلی با میانگین 48/34 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 85 درصد نیاز آبی گیاه و عدم مصرف زئولیت و کمترین مقدار آن با میانگین 73/25 درصد مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه به همراه مصرف 4 تن زئولیت در هکتار بود (جدول4-19). در پژوهشی میرزاخانی و سیبی (1389)، اظهار داشتند که مصرف 9 تن زئولیت در هکتار، توانست شاخص برداشت دانه را از 58/23 به 84/24 درصد (که معادل 07/5 نسبت به تیمار عدم مصرف زئولیت است) افزایش دهد و نقش مثبت آن در کاهش صدمات ناشی از تنش کمبود آب به اثبات رسید. در جدول مقایسه میانگین اثرات متقابل سه گانه مشاهده شد که بیشترین شاخص برداشت غوزه های اصلی با 41/35 درصد مربوط به تیمار (آبیاری بر اساس 85 درصد نیاز آبی گیاه + عدم مصرف زئولیت + مصرف سالیسیلیک اسید) و کمترین شاخص برداشت غوزه های اصلی با میانگین 63/25 درصد مربوط به تیمار (آبیاری بر اساس 100 نیاز آبی گیاه + عدم مصرف زئولیت و سالیسیلیک اسید) بود (جدول4-20). امیدی (1388) طی بررسی اثر تنش آبی بر ویژگی های زراعی و فیزیولوژیکی سه رقم گلرنگ بهاره در کرج اظهار داشت که در بین سطوح مختلف تنش آبی، بیشترین و کمترین شاخص برداشت دانه به ترتیب با میانگین 23 و 15 درصد مربوط به تیمار شاهد و تیمار قطع آبیاری در دو مرحله تکمه دهی و گلدهی بود. موحدی دهنوی و مدرس ثانوی (1385) در بررسی اثر محلول پاشی ارقام گلرنگ تحت تنش خشکی در منطقهی اصفهان اظهار داشتند که بیشترین و کمترین مقدار شاخص برداشت دانه با میانگین 5/23 و 6/14 درصد به ترتیب مربوط به تیمار های قطع آبیاری در مرحله رویشی و قطع آبیاری در مراحل گلدهی و گرده افشانی بود.
تنش کمبود آب روی شاخص برداشت تأثیر گذاشته و با افزایش شدت تنش آبی شاخص برداشت غوزه های اصلی نیز افزایش نشان داده که این نشان دهندهی کاهش رشد رویشی غوزه ها است و چون غوزهی اصلی نسبت به سایر غوزه ها بزرگتر می باشد، هرچه شاخص برداشت آن افزایش داشته باشد یعنی انتقال مواد فتوسنتزی به غوزه های اصلی بهتر صورت گرفته است. افزایش مصرف زئولیت نیز در افزایش شاخص برداشت غوزه های اصلی تأثیر مثبت نشان می دهد.

مطلب مرتبط :   مسابقه، مجری، انیمیشن، نوجوان

4-20: شاخص برداشت غوزه های فرعی:
در جدول تجزیه واریانس شاخص برداشت غوزه های فرعی تحت تأثیر آبیاری، اثر متقابل آبیاری و زئولیت و اثر متقابل آبیاری، زئولیت و سالیسیلیک اسید در سطح آماری یک درصد و تحت تأثیر سطوح مختلف مصرف زئولیت و اثر متقابل زئولیت و سالیسیلیک اسید در سطح آماری پنج درصد معنی دار شد ولی مصرف سالیسیلیک اسید و اثر متقابل آبیاری و سالیسیلیک اسید از نظر آماری تأتیر معنی داری روی آن نداشت (جدول4-17). طبق نتایج جدول مقایسه میانگین اثرات اصلی مشاهده شد که شاخص برداشت غوزه های فرعی در سطوح مختلف تنش آبی با افزایش شدت تنش میزان آن نیز افزایش نشان می دهد به طوری که بیشترین و کمترین شاخص برداشت غوزه های فرعی با میانگین 57/32 و 81/29 درصد به ترتیب مربوط به تیمارهای آبیاری بر اساس 70 و 100 درصد نیاز آبی گیاه بود (جدول4-18). در سطوح مختلف مصرف زئولیت مشاهده شد که با افزایش میزان مصرف زئولیت شاخص برداشت غوزه های فرعی کاهش می یابد به طوری که بیشترین شاخص برداشت غوزه های فرعی با میانگین 77/31 درصد مربوط به تیمار عدم مصرف زئولیت و کمترین شاخص برداشت غوزه های فرعی با میانگین 91/28 درصد مربوط به تیمار مصرف 8 تن در هکتار زئولیت مشاهده شد (جدول4-18). مصرف سالیسیلیک اسید نیز بر شاخص برداشت غوزه های فرعی اثر مثبت داشته و بیشترین شاخص برداشت غوزه های فرعی با میانگین 63/31 درصد مربوط به تیمار محلول پاشی سالیسیلیک اسید مشاهده شد (جدول4-18).
نتایج مقایسه میانگین اثرات متقابل دوگانهی آبیاری و زئولیت نشان داد که بیشترین شاخص برداشت غوزهی فرعی با میانگین 59/34 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 100 در صد نیار آبی گیاه و مصرف 4 تن زئولیت در هکتار و کمترین میزان آن با میانگین 14/27 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه و مصرف 8 تن زئولیت در هکتار بود (جدول4-19). در بین اثرات متقابل دوگانهی آبیاری و سالیسیلیک اسید، بیشترین شاخص برداشت غوزه های فرعی با میانگین 24/33 مربوط به تیمار آبیاری بر اساس 70 درصد نیاز آبی گیاه به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید و کمترین مقدار آن با میانگین 93/27 درصد متعلق به تیمار آبیاری بر اساس 100 درصد نیاز آبی گیاه و عدم مصرف سالیسیلیک اسید بود (جدول4-19). همچنین در بین اثرات متقابل دوگانهی زئولیت و سالیسیلیک اسید بیشترین شاخص برداشت غوزه های فرعی با میانگین 91/33 درصد مربوط به تیمار مصرف 4 تن زئولیت در هکتار به همراه محلول پاشی سالیسیلیک اسید و کمترین آن با میانگین 83/27 درصد متعلق به تیمار مصرف 8 تن زئولیت در هکتار و عدم مصرف سالیسیلیک اسید بود (جدول4-19). نتایج جدول مقایسه میانگین اثرات متقابل سه گانهی صفات نشان داد که بیشترین شاخص برداشت غوزه های فرعی با میانگین

مطلب مرتبط :   بیعت، طریقت، زن، عهد