مفهوم تعاون و تعاونی

مفهوم تعاون و تعاونی

تعاون در لغت به معنای مشارکت، همیاری، دست یکدیگر را گرفتن، مساعدت و نوع دوستی می­باشد. از نقطه نظر جامعه­شناسی، زمانی تعاونی و همکاری شکل می­گیرد که تعامل اجتماعی بین اشخاص و گروه­هایی که هدف آنان پیوند دادن فعالیت­هایی چند، اعمال کمک متقابل و انحام کاری به طور مشترک است، پدید آید. از نظر اقتصادی تعاون و همکاری نوعی سازمان و عمل اقتصادی است که از طریق آن اشخاص و گروه­هایی با داشتن منافع مشترک، با یکدیگر جهت انجام فعالیت­های اقتصادی پیوند می­خورند و بالاخره اینکه تعاون و همکاری در سطح بین المللی و جهانی برای مشخص ساختن شکل خاصی از کمک متقابل اقتصادی و یا    کمک­های فنی که فارغ از هر نوع مقاصد سلطه جویانه کشور کمک کننده به انجام رسد بکار می­رود (نیازی و همکاران، 1385).

تعاون به معنی گروهی از افراد است که نیروی کار و توانایی­هایشان در قالب طرحی مشترک یکپارچه کرده­اند تا از منافع مشترک خود استفاد کنند و بر آن بیافزایند و در حالی که تمام سازمان­ها برخاسته از هم­آمیزی منافع اعضایشان می­باشند، تعاونی­ها متضمن فرایندی از مشارکت مردم می­باشد که در آن افراد ظرفیت­های مشخص خود را سامان می­دهند. لذا پویایی و بقای تعاونی­ها در مشارکت فعال مردم نهفته است (نیازی و همکاران، 1384).

نظام تعاون از جمله پدیده­هایی است که در راه ورود گروه­ها به طور جمعی به چرخه توسعه و نیز تعدیل اقتصادی و تعدیل بحران اشتغال نقش مؤثر و مفیدی دارد و این نظام در هر جا مانند یک مرکز کنترل روابط اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی و محلی می­تواند عمل کند. تعاون می­تواند موجب ارتباط افراد یک جامعه و پیدایش روحیه برادری و نوع دوستی در بین آن­ها گردد و از تفرق و تقابل و نیز خودخواهی و خود پرستی و بی­توجهی به منافع دیگران بر حذر دارد. تعاونی، انجمنی مستقل از افرادی است که به صورت داوطلبانه به منظور رفع نیازها و خواسته­های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خویش از طریق شرکتی با مالکیت مشترک و تحت کنترل دموکراتیک تشکیل می­شود. تعاونی­ها همچنین به مسئولیت­پذیری اجتماعی اعتقاد داشته و یکی از اصول آنها را توجه به جامعه­ای تشکیل می­دهد که تعاونی­ها در آن مشغول فعالیت هستند. یک سهم مهم نهضت تعاونی، همانا ظرفیت آن در گسترش و حمایت از توسعه کارآفرینانه در اشکال سازگار با اصول و اهداف گردهمایی جهانی برای توسعه اجتماعی است. در کل تعاونی و شرکت­های تعاونی که نهادهای اجتماعی هستند. مجموعه­ای از واحدهای اقتصادی و اجتماعی راتشکیل می­دهند که به منظور رفع تمام یا پاره­ای از نیازهای واقعی و مشترک اعضا از طریق خودیاری و کمک متقابل سازماندهی می­شوند و از همین رو ضرورتاً نیاز به باور و رعایت هنجارهای اصول سازماندهی و مدیریت علمی دارند (نیازی و همکاران، 1385).

مطلب مرتبط :   احکام، مصالح، حقوق، مصلحت