مجلس، نمایندگان، دعایی، صدام

متنفذ در میان مردم را طرد کرد. بعد از او مهندس غرضی استاندار شد. غرضی تنها به اتخاذ تدابیری اندیشید، که تا حدی ضربه پذیری ایران را در مقابل عراق و هوادارانش کم کند. عراقی¬ها قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در صدد بهره¬گیری از اوضاع داخلی ایران و حل مسائل و مشکلات خود بودند. بعد از تسلیم شدن به خواسته¬های رژیم شاه و بالاخره توافق الجزایر، در صدد انتقام و جبران شکست بودند. صدام نسبت به استان خوزستان طمع داشت. با سقوط شاه، داعیه قدرت برتر منطقه و ژاندارمی خاورمیانه را پیدا کرد. بدیهی است از بروز یک قدرت مستقل در مقابل شرق و غرب در منطقه هراس داشت. از هر توانی برای ضربه زدن به ایران استفاده کرد. صدام در حقیقت مقدمات جنگ علیه ایران را از آبان 57 (سه ماه قبل از پیروزی انقلاب)آغاز کرد و اولین قرارگاه اطلاعاتی و عملیاتی جنگ را از همان موقع در بصره تأسیس کرد. برادرش (برزان تکریتی) را مسؤل قرارگاه کرد. با انحلال ساواک و مراکز قدرت امنیتی و سیاسی رژیم شاه و با فروپاشی نظم سابق در بدنه ارتش، صدام به فکر انتقام از ایرانی¬ها افتاد و درصدد برآمد تا حقارتی را که از زمان امضای قرارداد الجزایر به دست خود، به دلیل تسلیم در برابر شاه احساس می¬کرد، جبران کند. صدام فهمیده بود با فروپاشی نظام دیکتاتوری شاه، پایه¬های دیکتاتوری حزب بعث عراق هم متزلزل می¬شود، برای تضعیف و صدمه زدن به این نظام نوپا از هیچ کوششی دریغ نکرد، به اضافه، ماهیت و طبیعت وابستگی صدام به بیگانگان، زمینه تحریک پذیری و تشویق وی را به جنایت فراهم می¬کرد و نیاز به زمینه چینی داخلی و موانع سر راه داشت، ولی حسن البکر رئیس جمهور عراق را به دلیل درک روشن از تجارب جهانی، مانع جدی خود دانست لذا با کودتای درون حزبی وی را وادار به استعفا کرد. ابتدا برخی از حکام دیکتاتور منطقه را از حکومت مردمی و انقلابی ایران به هراس انداخت و خود را حامی آنان معرفی کرد و سپس به ضد انقلاب، امید و امکان ضربه زدن، داد.»
با اینکه علاقمندان بازرگان و عبدالعلی بازرگان شیوه غیر اخلاقی برای محکوم کردن امام، در پیش گرفتند، و ادعا کردند که «دعایی و بازرگان و شهید بهشتی، پیشنهادی را در شورای انقلاب به امام دادند و صدام پیشنهاد کرد، امام خمینی نماینده¬ای به عراق بفرستد برای مذاکره که به جنگ کشیده نشود، دعایی خدمت امام خمینی رفت و گریه کرد و باز امام خمینی اعتناء نکرد و گوش نداد، حتی بازرگان و بهشتی تأکید کردند و امام با خشونت غیر منطقی برخورد کرد. دعایی در جواب امام خمینی گفت: دیگر به عراق بر نمی گردد.» دعایی در جواب آنها می¬گوید: «در سایت¬های خود با رندی و مزوّرانه طوری بیان کردند، که دعایی منجی و خیرخواه، و عمل خیرخواهانه بازرگان و بهشتی توسط سرسختی و بی منطق بودن امام خمینی بی نتیجه ماند.»
حسین زاهدی از نهضت آزادی و محمد جعفری، مدیر مسؤل و سردبیر انقلاب اسلامی بنی صدر بود. مدتی در زندان بود، بعد از آزادی به آلمان رفت. در حال حاضر در انگلستان است. از طریق ایمیلهای متعدد ادعاهای عبدالعلی بازرگان و … را از دعایی جویا شدند. دعایی یادآور شد، مسائل جنگ را در خاطراتش آورده است که امام خمینی گفت: بگذارید فکر کنم، که روز بعد، جواب آنها را به این صورت داد:
«تصور می کنم عراقی ها حسن نیت ندارند و قصد حمله به ما را دارند و من مصلحت نمی دانم در این شرایط، شخصی را بفرستم، این مسأله بماند تا کشور نظم خود را بیابد یعنی رئیس جمهور، مجلس و دولت منتخب مجلس داشته باشیم.» عراقی¬ها حاکمیت بر اروندرود و جزایر سه گانه را مدعی بودند و جنگ را آغاز کردند.
دعایی علاوه بر طرح مسائل جنگ در کتاب گوشه¬ای از خاطراتش، در مصاحبه¬ای که با وی صورت گرفت، عواملی دیگری را که باعث سوء استفاده صدام برای جنگ علیه ایران شد، را بر شمرد و گفت :
1ـ (آیت الله) سید صادق روحانی مسأله بحرین را مطرح کرد که مال ایران است از آنجایی که صدام دنبال موضعی بود که به نفع خود تمام کند و شیخ نشین¬های منطقه را از ایران بترساند و خود را منجی آنها معرفی کند.
2 ـ گروه¬های مبارزاتی که مدعی بودند علیه عراق کار می کنند، مثل تشکیلات خلق الساعه به نام «العمل الاسلامی» به وجود آمد و محمد منتظری اصرار داشت که از این تشکیلات حمایت کند، در حالی که در تشکیلات «العمل» افراد نفوذی وجود داشت و سعی داشتند فعالیت های حزب الدعوه را خنثی کنند که در حزب الدعوه که طرفدار صدر و شاهرودی بودند، و من به دنبال توجیه مسؤلان ایران بودم تا برنامه¬های رادیو به زبان عربی را کنترل کنند و از عناصر شایسته و صادق استفاده کنند. العمل اسلامی با اینکه عناصر بزرگی داشت، و توانستند کارهای بزرگی را انجام دهند، اسامی اینها را فاش کردند. به نوعی اسامی آنها را می سوزاندند، لو می دادند که در زندان هستند. صادق روحانی خطاب به مردم عراق می¬گفت به پا خیزید که باعث بلوا می¬شد. به جای اینکه با جبهه آزادیبخش بحرین رابطه¬ی حسنه ایجاد شود، طیف¬های حاج سیدمحمد شیرازی نشریه عربی چاپ کردند، از طریق وزارتخانه به سفارتخانه در عراق می¬فرستادند، در عراق پخش می¬شد، که کارسخیفی بود. کنترلی بر تشکیلات تبلیغاتی نبود و دیر متوجه شدند. شیوه تبلیغی را باید تغییر می دادند، اگر آثار شریعتی و مطهری مطرح می شد و شنونده پیام و الهام می¬گرفت، تأثیر گذار بود، تا این برنامه¬هایی که باعث تنش بیشتری می شد، انجام می¬دادند.

مطلب مرتبط :   روسیه، آمریکا، روسها، ایالات

فصل دوم ـ نمایندگی مجلس شورای اسلامی
این فصل اجمالاً به حضور دعایی در مجلس شورای اسلامی و سفرهایش به کنفرانسهای بین المجالس(هاوانا و رم) که وی سرپرستی هئیت ایرانی را بر عهده داشت، و عملکرد وی را در مجلس شورای اسلامی، اینکه دعایی از معدود نماینده¬¬هایی بوده که هیچ حقوق و مزایایی نگرفت، همچنین جدایی وی از جامعه روحانیت مبارز، و… پرداخته شده است.
گفتاراول: مجلس شورای اسلامی در شش دوره
همزمان با میلاد حضرت امام علی(ع) در ٧ خرداد ١٣۵٩ اولین دوره¬ی مجلس شورای اسلامی افتتاح شد. براساس آیین نامه پیشنهادی مصوب شورای انقلاب اولین هیئت رئیسه سنی به ریاست یدالله سحابی در همان تاریخ تشکیل شد. اولین گام برای رسمیت بخشیدن به مجلس جهت قانونگذاری و تصویب لوایح و طرحها، بحث و بررسی پیرامون اعتبارنامه های نمایندگان بود. با همه فراز و نشیبها عاقبت در ٢٠ خرداد ١٣۵٩ اعتبارنامه¬های تصویب شده نمایندگان از مرز ١٨٠ نفر گذشت و برابر با قانون اساسی مجلس رسمیت یافت. و نمایندگان رسماً کار خود را با انتخاب شش عضو حقوقدان شورای نگهبان شروع کردند که با انتخاب این افراد، شورای نگهبان نیز رسمیت یافت و به دنبال آن مجلس نیز اعتبار قانونگذاری پیدا کرد. همه می دانستند که چالش اصلی میان مجلس و رئیس جمهور بر سر انتخاب نخست وزیر خواهد بود. بنی صدر سعی بر جلب نظر امام و بیت ایشان برای بهره برداریهای سیاسی داشت و به همین خاطر مرحوم احمد خمینی را به عنوان نخست وزیر پیشنهاد کرد که مورد قبول امام واقع نشد. بنی صدر در اقدام بعدی مصطفی میر سلیم سرپرست شهربانی کل کشور و از اعضای حزب جمهوری اسلامی را به عنوان نخست وزیر به مجلس معرفی کرد که علیرغم حدس و گمانهای اولیه مبنی بر موافقت اکثریت نمایندگان مجلس با میر سلیم او موفق به کسب آرای لازم نشد. علی اکبر ولایتی دیگر نامزد پیشنهادی بنی صدر برای تصدی نخست وزیری بود که او نیز موفق به جلب نظر مجلس نشد. در نهایت تصمیم گرفته شد و کمیته منتخب نمایندگان و شوراهای انقلاب و رئیس جمهور در مورد محمدعلی رجایی به توافق رسید.علیرغم عدم عضویت محمدعلی رجایی در حزب جمهوری اسلامی، وی با آرای نسبتاً بالایی در مجلس موفق به کسب رأی اعتماد شد. کار انتخاب وزرا در کابینه محمدعلی رجایی با کندی پیش می رفت و علیرغم وعده رئیس جمهور مبنی بر عدم دخالت در تصمیم گیری نخست وزیر برای انتخاب اعضای کابینه به جز وزرای کشور و دفاع، عملاً با انتخاب بیش از ١۴ وزیر موافقت نکرد و اولین کابینه دولت با همین تعداد وزیر کار خود را آغاز کرد. چرخ اجرایی اداره کشور به کندی در حال چرخش بود و نمایندگان مجلس برای اینکه روند امور برای پیشبرد اهداف کابینه دولت تسهیل شود، تصویب لایحه دو فوریتی تعیین سرپرست برای سه وزارتخانه امور اقتصادی و دارایی، امور خارجه و بازرگانی را در دستور کار قرار دادند. نمایندگان ملی¬گرا موافقتی با بررسی طرح مذکور در مجلس نداشتند و به همین خاطر جلسه را ترک کردند. نمایندگان مخالف بنی صدر انتقادات تند و تیزی علیه او مطرح کردند و در نهایت بی کفایتی او رأی دادند. از دیگر اقدامات مهم نمایندگان مجلس بحث و بررسی برای روشن شدن تکلیف گروگانها و کارمندان سفارت آمریکا بود. دانشجویان در این خصوص شرط و شروطهایی داشتند و بنی صدر علیرغم همراهی های اولیه در اواسط دوران ریاست جمهوری خود به شدت از عملکرد دانشجویان انتقاد می کرد. در نهایت امام وارد صحنه شد و تصمیم گیری در مورد نحوه رسیدگی به وضعیت گروگانها را به مجلس واگذار کردند. از حوادث مهمی که ضربه¬ای سخت بر پیکر مجلس

مطلب مرتبط :   ارز، ارزی، سیاست، تعرفه