مجلس، دعایی، رأی، وزیر

خانه ملت شرکت می کردند. رسیدن به پیروزی برای جناح راست در انتخابات ریاست جمهوری با توجه به شرایط پیش آمده و چند دستگی جناح مقابل محتمل به نظر می رسید و حتی در برخی از محافل نیز شنیده شد که در خصوص کابینه در صورت پیروزی ناطق نوری تصمیم گیری شد و نامزدهای تصدی وزارتخانه ها مشخص شدند. علیرغم اینکه بیشتر انتقادها متوجه عطاءالله مهاجرانی و عبدالله نوری به عنوان دو وزیر پیشنهادی بود اما علیرغم رأی پایین نمایندگان به این دو وزیر پیشنهادی، ٢٢ نامزد معرفی شده خاتمی موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس شورای اسلامی شدند.چرا که مجلس بنای ناسازگاری با دولت را نداشت. اما روندی که عبدالله نوری در پیش گرفت مخالفت¬های زیادی را برانگیخت.درنهایت مجلس با ارسال نامه¬ای به امضای ٣١ نماینده خواستار استیضاح وزیر کشور شد. بالاخره مجلس شورای اسلامی در دویست و یکمین جلسه خود در ٣١ خردادماه1377عبدالله نوری وزیر کشور را استیضاح کرد.در نهایت بعد از اعلام رأی گیری از مجموع ٢۵۶ رأی مأخوذه ١٣٧ نفر به عزل وزیر کشور و ١١٧ نفر به ابقای او رأی دادند و رأی ١١ نفر نیز ممتنع اعلام شد.
عطاءالله مهاجرانی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با لحاظ قرار دادن شعار تسامح و تساهل در عرصه فرهنگی نگرانی¬های فراوانی را برای جناح راست در مجلس شورای اسلامی در پی داشت. تمهیداتی که وی از قبل برای کسب رأی اعتماد تدارک دید، و با آرامش و اطمینان خاطرِ بیشتری قدم به صحن علنی مجلس گذاشت. نهایتاً در ١١/٢/٧٨ مهاجرانی از مجموع ٢۶٣ رأی مأخوذه، رأی ١٣۵ نماینده مخالف استیضاح را به خود اختصاص داد و در سمت وزیر فرهنگ و ارشاد ابقا شد.
پیرامون قتلهای زنجیره¬ای مأمور مجلس شورای اسلامی برای تحقیق و تفحص شد. قربانعلی دری نجف آبادی وزیر اطلاعات از سمت خود استعفا داد. خاتمی رئیس جمهور، علی یونسی را به عنوان نامزد برای بدست گرفتن وزارت اطلاعات به مجلس معرفی کرد. متعاقب این وقایع سلسه¬ی، حوادث کوی دانشگاه در ١٨ تیر پیش آمد و نمایندگان مجلس را به واکنش واداشت، این حادثه باعث دعواهای سیاسی و جناحی شد و مدتی جوّ عمومی جامعه را متشنج کرد. ٢٠ خرداد ١٣۵٩ اعتبارنامه های تصویب شده نمایندگان از مرز ١٨٠ نفر گذشت و برابر با قانون اساسی مجلس رسمیت یافت. چالش اصلی میان مجلس و رئیس جمهور بر سر انتخاب نخست وزیر بود. نمایندگان رسماً کار خود را با انتخاب شش عضو حقوقدان شورای نگهبان شروع کردند که با انتخاب این افراد، شورای نگهبان نیز رسمیت یافت.
مجلس‌ ششم برای‌ نخستین‌ بار با اصلاح‌ آیین‌نامه‌ داخلی‌ مجلس‌ در سه‌ سال‌ متوالی‌ اقدام‌ به‌ بررسی‌ عملکرد دستگاههای‌ اجرایی‌ و تهیه‌ گزارش‌ در این‌ خصوص‌ با همکاری‌ مرکز پژوهش‌های‌ مجلس‌ کرد. این‌ امر در طول‌ تاریخ‌ اجرای‌ نظارت‌های‌ مجلس‌ بر امور کشور بی‌سابقه‌ بود. مجلس‌ ششم‌ اجرای‌ قانون‌ اساسی‌ را سرلوحه‌ قرار داد‌ و بیشترین‌ تلاش‌ را در اجرای‌ قانون‌ اساسی‌، قانونمندی‌ وقانونمداری‌، اصلاح‌ ساختار دولت‌ و تلاش‌ در جهت‌ تثبیت‌ و رشد وضعیت‌ اقتصادی‌ کشور، حذف‌ مقررات‌ دست‌ و پاگیر، ایجاد تسهیلات‌ مالی‌ و اقتصادی‌، دفاع‌ از حقوق‌ اساسی‌ مردم‌ و گسترش‌ مردم‌سالاری‌ دینی‌ و دفاع‌ از موقعیت‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ در عرصه‌های‌ بین‌ المللی‌ در جهت‌ تحکیم‌ پایه‌های‌ دموکراسی‌ و حقوق‌ بشر بود.‌
گفتار دوم: دعایی و شش دوره مجلس شورای اسلامی
انتخابات میان¬دوره¬ای مجلس، سال 1360 دعایی به نمایندگی مردم تهران به مجلس راه یافت و از مجموع 1 میلیون و 859 هزار و 463 رأی شهر تهران، 1 میلیون و 413 هزار و 928 رأی کسب کرد که 76 درصد کل آراء بود. وی در دوره های دوم تا ششم مجلس شورای اسلامی از سال 1363 تا 1383 به نمایندگی مردم تهران در مجلس حضور یافت. در مجلس اول و میان دوره ای بعد از فاجعه 7 تیر، چهارتن از شهدا، نماینده مجلس بودند و بنا بود که به جای آن شهدا چهار نماینده برای مجلس جایگزین شود و نمایندگان جدید معرفی شدند. خاتمی از طرف هاشمی رفسنجانی به دعایی زنگ زد که از طرف حزب جمهوری اسلامی وی را هم انتخاب کرده¬اند. علاوه بر دعایی، شیبانی و سعید امانی، و خانم بهروزی بودند. از طرف حزب جمهوری اسلامی، اسامی دعایی و شیبانی وارد لیست شد، سپس تأیید و وارد مجلس شدند. در میان دوره¬ای، آقای رجایی وقتی که اسامی کاندیداها را نوشت با اینکه محرمانه بود برای اینکه حضور ایشان را نشان دهند، از تلویزیون فیلمبرداری شد، اسامی کاندیداها را که رأی آوردند، خواند. باهنر به دعایی رأی داد. جامعه روحانیت در رأی¬گیری مجلس دوم به این نتیجه رسید، دعایی و فخرالدین حجازی را معرفی نکنند، همین امر باعث جدایی کروبی، جلالی خمینی، موسوی خوئینی ها از جامعه روحانیت شد و انشعاب یافتند. در انتخاب کاندیداها قبل از تشکیل مجلس، شورای مرکزی جامعه روحانیت به دعایی و فخرالدین حجازی، رأی ندادند. دومین دوره مجلس شورای اسلامی سید محمود دعایی بعد از احمد عزیزی که رئیس بود، نایب الرئیس اول کمیسیون سیاست خارجی بود.
در دور دوم مجلس، جامعه روحانیت مبارز در انتخاب آقای دعایی تردید داشت، در رأی-گیری جامعه روحانیت تهران، با اینکه دعایی عضو شورای مرکزی حزب جمهوری بود، در دور سوم بود، که عده¬ای از اعضای 15 الی 17 نفر از بیست و سه نفر در شورای مرکزی حزب انتخاب شدند، دعایی نفر یازدهم بود، تعدادی علی البدل بودند. زواره¬ای و عده¬ای از بازاریان رأی آوردند. به دعایی سه نفر رأی دادند، سیدهادی خامنه¬ای واکبر هاشمی رفسنجانی و دیگری خودش بود. دعایی درباره¬ی دور چهارم مجلس که توسط مجمع تشکیل شد،چنین می¬گوید: «طیف مقابل او را از خود نمی¬دانستند، در غیاب وی به او رأی ندادند. هاشمی رفسنجانی عضو اصلی، اعتراض کرد که شما اسم جامعه روحانیت مبارز را از رادیو صدای روحانیت گرفتید و زمانی جرأت کاری نداشتید، علناً فریاد بزنید، دعایی آنجا فریاد می¬زد. با سرزنش هاشمی رفسنجانی، متنبه شدند و اسمم را وارد لیست کردند. بنده تنها کسی بودم که اسمم علاوه بر اینکه در مجمع در جامعه روحانیت نیز بود. ، در لیست اصلاح طلبان بنابراین در مجالس چهار و پنج و شش که اکثریت با اصلاح طلبان بود شرکت داشتم.»
در هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی، احزاب و گروه¬های سیاسی و به قول مخالفین ایشان محافظه کار با وجود برگزاری دو کنگره توسط هیئت¬های مؤتلفه اسلامی، یعنی که در نهایت به حزب مؤتلفه اسلامی تغییر نام یافت لیست انتخاباتی ارائه نکردند. جامعه روحانیت مبارز و حزب مؤتلفه اسلامی یعنی دو گروه مشخص و سرشناس جناح محافظه کار حتی از موضع¬گیری کلان در خصوص انتخابات مجلس هفتم خودداری کرد. در دوره هفتم که اکثریت با اصولگرایان بود، دعایی ثبت نام کرد و به دور دوم افتاد، و در دور دوم رأی نیاورد.
بیش از سه دهه دعایی مدیر مسئول روزنامه اطلاعات است و در عین حال تنها نماینده پارلمان جمهوری اسلامی در ۶ دوره گذشته است که هرگز چهره جنجالی یا خبرساز نبود و تعداد نطق¬های پیش از دستور او کمتر از هر نماینده دیگری بود. با وجود این دعایی همواره به عنوان چهره¬ای مورد توافق و تفاهم جناح¬های مخالف راست و چپ مطرح شد.

مطلب مرتبط :   وسوسه، وسواس، شیطان، افکار

گفتارسوم: نقدی بر عملکرد دعایی در مجلس
امیر حسین باقر نژاد دامغانی در مقاله¬ای در نشریه رسالت از عملکرد دعایی در مجلس انتقاد کرد، مضمون مقاله در ذیل آمده است.
«دعایی روز سه شنبه مورخ 22/2/1380 از سوی هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی منتشر شد، تصمیم فردی و یا مشترک گرفتند که برای چهارمین مرتبه در طول شش دوره نمایندگی خود یعنی 21 سال بعد از عمر مجلس، خود را به تریبون رسمی مجلس رساند. سوابق موجود نشان می دهد که نامبرده اولین نطق خود را در دوره اول مجلس در تاریخ 13 دی ماه 1360 ایراد کرد. طی آن ضمن تشریح اوضاع و شرایط پس از انقلاب، دفاع از برخورد نهادهای انقلابی با عوامل ضد انقلاب به وضعیت جنگ تحمیلی نیز توجه نمود. پس از این نطق که در سال دوم از دوره اول مجلس ایراد گردید، نه تنها در سالهای سوم و چهارم مجلس اول هیچ نطق دیگری که در آن نظر خود را به عنوان نماینده¬ای که می تواند طبق اصل 84 در تمام امور داخلی و خارجی بیان کند نداشت، بلکه طی12 سال بعدی هم یعنی در دوره های دوم و سوم و چهارم نیز در خصوص هیچ مسئله، مشکل و یا مناسبتی حرف و سخنی نگفت. در سال دوم، دوره پنجم مجلس دعایی در جریان مباحث مربوط به اخذ رأی اعتماد کابینه دوم خرداد وی با شکستن سکوتی 15 ساله در دفاع از تمام اعضای کابینه دوم خرداد، پیشنهاد داد که رأی اعتماد برای هیئت وزیران یکجا اخذ شود. دعایی در سخنان خود که در موافقت با تمام وزرای پیشنهادی دولت خاتمی بود. در مقدمه گفت:
«کمتر توفیق دارم که پشت این تریبون قرار بگیرم در مدت پنج دوره¬ای که در مجلس بودم، سومین دفعه ای است که این افتخار را کسب می کنم، البته نه اینکه کسی مانع باشد بلکه دأب خودم این نبود.»
دعایی ضمن حمایت از تمام وزرای پیشنهادی دولت دوم خرداد، فقط به سه وزیر پیشنهادی از بین تمام وزرا توجه کرد و در دفاع از آنان و تأکید

مطلب مرتبط :   ازدواج، وصیت، نماز،