عربستان، القاعده، وهابیت، تضعیف

ساختار عربی منطقه به منظور مقابله با شیعه ولو به قیمت تضعیف هیئت حاکمه‌ی این کشورها به کار بسته است.
به عنوان نمونه، تحرکات سال‌های اخیر گروه‌های سلفی در کویت، گویای آن است که این جریان تندرو این بار این کشور را مورد هدف قرار داد و قصد دارد آتش اختلافات فرقه‌ای خود را به این کشور بکشاند. پس توفیقات جریان‌های تندرو وهابی در حوزه‌ی سیاسی و امنیتی امارات و حمله‌ی گسترده‌ی آنان علیه شیعیان و به ویژه رجال دینی و روحانیون این کشور که با وجود بیش از ده سال حضور در امارات، اقامت آنان باطل و مجبور به ترک این کشور شده‌اند، اینک این جریان تندروی تکفیری مدتی است که به اجرای برنامه‌ی اختلاف برانگیز خطرناکی درکویت دست زده است. گروه‌های تندرو وهابی این برنامه را از طریق جریانی فرقه‌گرا در کویت که دستگاه‌های دولتی و امنیتی این کشور نفوذ دارد، پی می‌گیرند. از سوی دیگر برخی از منابع آگاه کویتی از وجود برنامه‌ی تفرقه افکنانه‌ای برای فروپاشی وحدت ملی کویت و تضعیف حاکمیت‌ ملی در این کشور خبر داده‌اند که در خارج از کویت طراحی شده و از طریق رسانه‌های محلی اجرا خواهد شد تا ضمن شعله‌ور ساختن آتش اختلافات فرقه‌ای، دولت کویت را مجبور کند تا در خصوص شهروندان شیعه‌ی کویتی و روحانیون و مساجد آنان اقدامات منفی انجام دهد.319
رفتار حکمرانان سعودی در قبال این کشور نیز آشکارا نشان از عصبانیت وهابیون از روند تحولات در عراق و نقش شیعیان در این کشور دارد. بنابراین عجیب نیست که بیش‌ترین کوشش برای تضعیف دولت شیعه‌ی نوری المالکی از سوی وهابیت و حامیان آن‌ها در دولت عربستان سعودی می‌باشد. در همین ارتباط، یکی از اعضای فراکسیون ائتلاف دولت قانون به رهبری نوری المالکی نخست‌وزیر عراق، هراس عربستان از استقرار دموکراسی در عراق، سرایت دموکراسی خواهی به این کشور و تقویت شیعیان منطقه‌ی نفت خیز الشرقیه عربستان در مرز با عراق را، راز اصرار ریاض برای اخلال در عراق عنوان کرده است. به عقیده‌ی سعد المطلبی، عربستان تلاش می‌کند عراق را همچون سابق، به مجموعه‌ی کشورهای عربی بازگرداند و امت عربی جدیدی تشکیل دهد تا عراق، نگهبان مرزهای شرقی عربستان باشد و این نشان دهنده‌ی دغدغه و نگرانی وهابیت از حضور شیعیان در منطقه است. آل سعود بیم آن دارد که عراق به کشوری با ثبات و با رویکرد مذهب شیعه تبدیل شود و این رویکرد شیعی ممکن است دموکراسی و آزادی را به مناطق شیعه نشین هم مرز با عربستان گسترش دهد. به گفته‌ی وی عربستان مداخله در عراق را این‌گونه توجیه می‌کند که درصدد دفاع از دستاوردهای خود است و آن را یکی از حقوق آل سعود می‌داند و بنابراین خواهان قیمومیت عراق را تحت خود دارد و آن را یکی از حقوق آل سعود می‌داند و بنابراین عراق را تحت فشار قرار می‌دهد تا نتواند به عنوان یک کشور مستقل قد علم کند. عربستان با این‌گونه اقدامات می‌خواهد بگوید اگر عراق بخواهد ثبات داشته باشد، باید روش سیاسی دموکراتیک خود را تغییر دهد و تاریخ را به گذشته بازگرداند و نگهبان دروازه‌های شرقی عربستان باشد.320 همچنین عندن السراج یکی دیگر از اعضای ائتلاف دولت قانون عراق، دولت وهابی عربستان را به حمایت مالی از تشکیلاتی متهم کرده که قصد براندازی دولت عراق را داشته است. وی عنوان کرده است که این تشکیلات که قصد براندازی دولت عراق را داشته است، به دنبال اعمال سیاست‌های حزب منحل شده‌ی بعث در عراق می‌باشد و در روند سیاسی این کشور برای براندازی دولت عراق بعد از خروج نیروهای آمریکایی از خاک کشور تلاش می‌کند. از سوی دیگر، عدی عواد، نماینده‌ی پارلمانی فراکسیون الاحوار وابسته به جریان صدر نیز علت عدم مشارکت نورالمالکی، نخست وزیر عراق در مراسم عزاداری ولیعهد عربستان را، مواضع منفی دولت عربستان در قبال نظام سیاسی عراق، دانسته است.321
علاوه بر عراق، وهابیت در تلاش برای ایجاد اخلال در همبستگی و بافت سیاسی، اجتماعی سوریه می‌باشد و حوادث چند سال اخیر بخشی از سیاست وهابیت در این کشور می‌باشد. به طور طبع عربستان جهت بقای دولت بشار اسد علاقه و میلی ندارد بلکه درصدد تغییر در حکومت این کشور می‌باشد. در حقیقت ریاض خواستار اصلاحات سیاسی در سوریه نیست، چنانکه اصولاً مسأله‌ی حقوق بشر، دموکراسی و آزادی شهروندان سوری برای عربستان مهم نیست. بلکه خواستار سرنگونی کامل این حکومت می‌باشد. که عمده دلیل آن رابطه نزدیک و بین ایران و سوریه است و تضعیف ایران از طریق تغییر حاکمیت در سوریه می‌باشد. چون چنین نظامی با هم پیمانانی چون ایران، مقاومت و محور ضد سازش که در منطقه دارد، باعث تضعیف سیاسی عربستان در منطقه خاورمیانه خواهد شد. بنابراین سرنگونی نظام سوریه سبب تضعیف این ائتلاف در منطقه می‌شود و این به سود وهابیت عربستان است.
در مورد افغانستان نیز دولت آل سعود در تلاش جهت تأثیرگذاری مستقیم در اوضاع سیاسی این کشور می‌باشد، به رسمیت شناختن طالبان، داشتن رابطه‌ی پشت پرده با پاکستان، میانجگری برای مذاکرات مخفیانه میان طالبان و دولت کرزای و نهایتاً تلاش برای تأسیس دفتر نمایندگی طالبان، در ترکیه، از مواردی است که شاهد این مدعاست. تحت سلطه در آوردن سایر کشورهای حوزه‌ی جنوبی خلیج‌فارس، از دیگر اهدافی است که دولت وهابی آل سعود در سر می‌پروراند؛ به نحوی که پس از لشکرکشی به بحرین و اشغال این کشور، سعودی‌ها ایجاد کنفدارسیونی متشکل از کشورهای عربی حاشیه‌ی خلیج‌فارس به مرکزیت عربستان، برآمده‌اند. به این معنا که در صورت موافقت کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس، معاهده‌ای برای یک پارچه کردن سیاست‌های خارجی، دفاعی و امنیتی بین این کشورها امضا خواهد شد.322
5. تهدید امنیت داخلی از طریق فعالیت‌های تروریستی
تقریباً یک چهارم گروه‌های تروریستی که در سراسر جهان فعال هستند، از علائق مذهبی برانگیخته شده‌اند. در واقع، انگیزه‌ی آن‌ها سیاسی است و مذهب، صرفاً برای مشروعیت بخشی برای به کارگیری نیروها و اعضا می‌باشد. به عبارت دیگر، مردم برای دست زدن به اعمال خشونت‌آمیز به مشروعیه اخلاقی نیاز دارند و مذهب، چنین نیازی را برآورده می‌سازد. گسترش این مشروعیت‌ها باعث می‌شود تا گروه‌های افراطی، تهدیدات سیاسی را با صبغه‌ای مذهبی عجین نمایند که همین امر، باعث شده تا تمایزی قائل باشد. به عنوان نمونه، تروریسم مسیحی صورت می‌گیرد و ریشه فکری القاعده نیز به عنوان یک سازمان سیاسی- نظامی در عصر حاضر ریشه در باور و تفسیر این افراد از آیین مسیحیت و آموزه‌های انجیل دارد. بستر فکری القاعده نیز به عنوان یک سازمان سیاسی- نظامی در عصر حاضر، ریشه در تفکرات وهابیت و سلفی‌گری دارد. با این پشتوانه، شبکه‌ی القاعده توانسته است تصویری از دولت مجازی پست مدرنی را ایجاد کند که با حملات تروریستی خود، غرب و در رأس آن ایالات متحده آمریکا را به چالش بکشاند. تاکنون نیز راهبرد کلیدی القاعده عبارت از اجرای حملات تروریستی بر ضد غرب و متحدان آن در سرتاسر جهان بوده است. در این بین، القاعده مسئولیت بزرگترین عملیات تروریستی تاریخ ایالات متحده آمریکا را برعهده گرفته است، حادثه‌ای که امنیت‌ ملی این کشور را با چالشی اساسی مواجه ساخت. طبق ادعای سران القاعده، حوادث 11 سپتامبر ناشی از حملات انتحاری بود که به دست این گروه تروریستی در خاک ایالات متحده آمریکا انجام شد. بنابراین، در صبح آن روز، 19 تن از اعضای القاعده، چهار هواپیمای تجاری- مسافربری را ربودند که دو فروند از آن‌ها به برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی در شهر نیویورک اصابت کرد. در نتیجه این دو برخورد، تمامی مسافران به همراه عده بسیاری که در ساختمان‌ها حضور داشتند، کشته شدند. هر دو ساختمان پس از حدود دو ساعت کامل ویران شدند. هواپیمای سوم نیز به ساختمان پنتاگون، واقع در شهرستان آرلینگتون در ویرجینیا برخورد کرد. هواپیمای چهارم اما در زمینی نزدیک شکسویل، در ایالت پنسیلوانیا سرنگون شد و هیچ کدام از مسافران این پرواز نیز همچون سه پرواز دیگر زنده نمادند. در مجموع نزدیک به 3000 نفر در طی این حملات کشته شدند که بیش‌تر کشته‌شدگان را مردم عادی تشکیل می‌دادند.323
11 سپتامبر 2001م. همچنین سرآغاز تلاش القاعده برای تهدید امنیت‌ ملی آمریکا و هم‌پیمانانش از طریق انجام عملیات‌هایی در خاک کشورهای غربی محسوب می‌شود، چرا که پیش از این، تهدیدات القاعده تنها متوجه نیروهای نظامی و پایگاه‌ها و سفارت‌خانه‌های آمریکا در کشورهای خارجی بود اما از آن تاریخ تاکنون، شهروندان آمریکایی بارها شاهد پخش تهدیدات صوتی و تصویری رهبران القاعده نسبت به انجام عملیات تروریستی در خاک این کشور و هشدارهای متعدد نیروهای امنیتی به مردم بوده‌اند. القاعده همچنین با عضوگیری از میان پیروان وهابیت و سلفی‌گری در بسیاری از کشورهای عربی و تشکیل شاخه‌های عملیاتی متعدد دامنه‌ی حملات خود را علیه غرب شدت بخشیده است. که این امر، امکان مبارزه با تهدیدات القاعده را برای غربی‌ها با مشکل مواجه ساخته است. در یکی از آخرین موارد این تهدیدات نیز وزارت امنیت ملی

مطلب مرتبط :   حقوق، تحریم، حقوقی، اروپایی