زیست‌محیطی، رئیس، کمیته، شاخص‌های

دولت در حوزه آیین‌نامه‌ها که در راستای همان قوانین مصوّب است وارد می‌شود.
حوزه اختیار دولت در تدوین ذیل قوانین
PK36
حال در مورد آیین‌نامه‌هایی که هیئت وزیران تدوین می‌کند نکته‌ای که مهم است، تفاهم و توافق وزارتخانه‌های مختلف است.
اصل تفاهم و توافق در تدوین
PK37
ممکن است آن آیین‌نامه در هیئت وزیران تصویب شود ولی به عنوان مثال وزارتخانه جهاد کشاورزی یا وزارتخانه دیگری موافق نباشد ولی کوتاه بیاید.
امکان تصویب به صورت غیر اجماعی
PK38
این آیین‌نامه در مرحله اجرا با مشکل مواجه می‌شود چرا که تفاهم همه را نداشته است
عدم اجماع، موجب بروز مشکل در مرحله اجرا
PK39
و در واقع باید به سراغ راهکارهای بُرد-بُرد میان وزارتخانه‌های مختلف رفت.
سیاست برد- برد در مرحله تدوین
PK40
بنابراین تفاهم همه بازیگران دولت و در واقع تفاهم ملّی است که مشکلات اجرا را می‌کاهد.
اهمیت تفاهم ملّی
PK41
ما یک محیط زیست سنّتی در کشور داریم که خاستگاه آن موضوعات منابع طبیعی است
سنتی بودن محیط زیست در کشور
PK42
که بیشتر مباحث تنوع زیستی و حفظ جنگل‌ها و منابع طبیعی را مورد توجه قرار می‌داده است
تمرکز محیط زیست بر منابع طبیعی
PK43
که حدود 15 تا 20 سال است در دنیا مفهوم آن تغییر پیدا کرده و مفهوم “توسعه پایدار” طرح شده است.
تغییر مفهومی و ارتقاء به مفهوم توسعه پایدار
PK44
توسعه پایدار فراتر از یک وزارتخانه است.
فرابخشی بودن مفهوم توسعه پایدار
PK45
در این نوع نگرش محیط زیست در انتهای فرآیند نیست که وقتی مشکلات و بحران‌های زیست‌محیطی بوجود آمد، برای آنها چاره‌اندیشی کند.
غیرمنفعل بودن محیط زیست در بستر مفهوم توسعه پایدار
PK46
محیط زیست باید بیاید ابتدای فرآیند و در قالب مفهوم توسعه پایدار موضوعات را بررسی کند
فعال بودن محیط زیست در مفهوم توسعه پایدار
PK47
بنابراین حل مسائل توسعه پایدار ممکن است خارج از حیطه سازمان محیط زیست باشد
توسعه پایدار،‌ فراتر از سازمان محیط زیست
PK48
و تنها چیزی که در اختیار آن باقی می‌ماند حفظ منابع طبیعی و زیست‌گاه‌ها است.
منابع طبیعی، محور فعالیت محیط زیست
PK49
در برخی کشورها محیط زیست تبدیل به وزارتخانه شده است و در برخی کشورهای دیگر تشکیلات توسعه پایدار دارند به عنوان مثال در ساختار سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی.
الگوهای ساختاری متنوع برای محیط زیست
PK50
در سازمان ملل نیز توسعه پایدار به یک مجمع عمومی با عضویت تمامی اعضاء سازمان ملل ارتقاء پیدا کرده است.
ارتقاء جایگاه توسعه پایدار در ساختار سازمان ملل
PK51
پیش‌تر به صورت یک کمیته محدود بود که سازمان ملل به دلیل درک ضرورت توسعه نقش حکمرانی و حاکمیتی مباحث توسعه پایدار بر تمامی امور این کمیته را به مجمع عمومی توسعه پایدار ارتقاء داد.
ارتقاء جایگاه توسعه پایدار در ساختار سازمان ملل
PK52
در فاز نخست می‌توان گفت در کشور در صورت احیای سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی، تشکیلات توسعه پایدار حتما در سطوح عالی آن تعبیه شود.
ضرورت تعبیه ساختاری توسعه پایدار در کشور
PK53
در مجلس حتماً کمیسیون توسعه پایدار شکل گیرد و به صورت فعال نقش آفرینی کند.
ضرورت شکل‌گیری کمیسیون توسعه پایدار در قوه مقننه
PK54
کمیته ملی توسعه پایدار کشور زاییده شورای عالی محیط زیست است.
توسعه پایدار ذیل محیط زیست در ساختار فعلی
PK55
این کمیته یک نقش فرادستگاهی دارد و چنین الگویی برای سیاستگذاری کلان زیست‌محیطی در کشور مناسب‌تر است.
فرابخشی بودن کمیته ملی توسعه پایدار
PK56
در حال حاضر نیز معاون رئیس جمهور به نیابت از رئیس جمهور ریاست این کمیته را به عهده دارد.
ریاست معاون رئیس جمهور بر کمیته ملی
PK57
معاون رئیس جمهور نه به عنوان رئیس سازمان محیط زیست بلکه به نیابت از شخص رئیس جمهور
رئیس جمهور، رئیس واقعی کمیته ملی
PK58
چرا که همانطور که گفته شد مباحث توسعه پایدار بسیار گسترده‌تر از حوزه وظایف و اختیارات سازمان حفاظت از محیط زیست است.
توسعه پایدار،‌ فراتر از سازمان محیط زیست
PK59
باید در خود متن قوانینی که مجلس یا آیین‌نامه‌هایی که سازمان محیط زیست تدوین می‌شود مکانیسم‌های نظارتی و راهکارهای بازدارنده پیش‌بینی شود
ضرورت تدبیر راهکارهای بازدارنده در متن قوانین
PK60
که به عنوان مثال در صورت تخطّی قوه قضاییه چگونه ورود پیدا کند و چه مجازاتی دارد و چه نهادهایی پاسخگو باشند؟
ضرورت ورود قوه قضاییه در مسائل نظارتی
PK61
موضوع مهم‌تر در خصوص راهکارهای نظارتی، تدوین شاخص‌های پایداری ذیل الگوی ملی توسعه پایدار است
تدوین شاخص‌های پایداری، اصل راهبردی در نظارت مستمر
PK62
که در صورت مشخص‌ شدن این شاخص‌های پایداری به عنوان مثال در آب، هوا و خاک بر اساس همان شاخص‌ها گزارش‌هایی تدوین شود.
تدوین شاخص‌های پایداری، اصل راهبردی در نظارت مستمر
PK63
البته باید سازمان یا سازمان‌هایی مسئول پایش و ارائه گزارش این شاخص‌ها باشند.
نقش سازمان در پایش مستمر شاخص‌ها
PK64
ما در سطح جهانی شاخص EPI (Environment Performance Index) را داریم که در حال حاضر نیز کشور ما و تمامی کشورها را با همین شاخص رتبه‌بندی می‌کنند و در دنیا چنین نظارتی وجود دارد.
وجود شاخص‌های پایداری در سطح جهانی
PK65
مشابه این کار را باید در ایران نیز انجام دهیم.
ضرورت طراحی شاخص‌های پایداری در کشور
PK66
البته در برنامه پنجم توسعه پیش‌بینی شده است که مجمع تشخیص مصلحت نظام شاخص‌های پایداری را باید تدوین کند.
نقش مجمع تشخیص در تدوین شاخص‌ها
PK67
گزارش مستخرج از این شاخص‌ها می‌شود گزارش سالیانه نظارتی کشور که در حال حرکت به سمت پایداری هستیم یا ناپایداری.
اهمیت ارائه گزارش‌های سالیانه شاخص‌محور
PK68
البته این شاخص‌ها را مجمع تشخیص مصلحت نظام باید پس از تدوین و تصویب به دستگاه‌ها ابلاغ کند.
ضرورت اطلاع‌رسانی همه جانبه شاخص‌ها
PK69
توسعه پایدار باید در موضوعات تجدید ساختار دستگاه‌های دولتی لحاظ شود.
اهمیت لحاظ نقش توسعه پایدار در بازطراحی‌ها
PK70
به نظر می‌رسد سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور باید نقش هر کدام از بازیگران متعدّد زیست‌محیطی در فرآیند تدوین سیاست‌های زیست‌محیطی را مشخص و ابلاغ نماید.
نقش محوری سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی در رفع ابهامات نقش‌های بازیگران زیست‌محیطی

مطلب مرتبط :   تاریخ‌ایران، در‌این، غیاب، استبدادی

در نتیجه انجام مصاحبه یازدهم، علاوه بر تکرار برخی مفاهیم مصاحبه‌های پیشین، در مجموع 4 مفهوم جدید در نتیجه کدگذاری باز نکات کلیدی به شرح جدول زیر ظهور یافت تا تعداد مجموع مفاهیم شکل گرفته تا کنون به 113 مفهوم افزایش یابد.
جدول 4-37: مفاهیم شکل گرفته از کدهای مصاحبه‌ی مورد یازدهم (K)
ردیف
مفاهیم
نشانگر کدها
1
دانش زیست‌محیطی شهروندان
PK68
2
دانش زیست‌محیطی بوروکرات‌ها
PK1, PK19, PK20, PK29
3
گرایش زیست‌محیطی بوروکرات‌ها
PK29
4
ضعف بودجه‌ای سازمان حفاظت محیط زیست
PK32
5
حساسیت ملی زیست‌محیطی
PK40
6
اهمیت نظارت قضایی دادگاه‌ها
PK60
7
اهمیت نظارت تقنینی بر خط مشی‌ها
PK6
8
بی‌تفاوتی رسانه‌ای زیست‌محیطی در کشور
PK68
9
نظارت ضعیف سازمان ملل متحد
PK50, PK51
10
اهمیت استقلال مالی محیط زیست
PK28
11
ابهام در تعریف نقش بازیگران متنوع زیست‌محیطی
PK3, PK5, PK7, PK8, PK9, PK10, PK12, PK13, PK18, PK70
12
ارتقاء ساختار کلان توسعه پایدار
PK49, PK50, PK51, PK52, PK53, PK54, PK69, PK56, PK57
13
اثربخشی بیشتر تصویب اجماعی به اکثریت
PK36, PK37, PK38, PK39, PK40
14
کارکرد وحدت‌بخشی سیاستی شورا
PK17
15
شمول محیط زیست ذیل توسعه پایدار
PK41, PK42, PK43, PK44, PK45, PK46, PK47, PK48, PK58, PK7, PK8, PK18, PK52, PK54
16
عدم تضادّ ماهوی توسعه و پایداری آن
PK39
17
اهمیت رویکرد فرابخشی دولتمردان
PK25, PK26, PK27, PK55, PK44, PK47, PK39
18
تأخیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در بررسی سند ملّی
PK11
19
اهمیت تدوین سیاست‌های کلی برنامه‌های توسعه
PK16
20
تأثیر توسعه دیپلماسی زیست‌محیطی
PK4, PK27
21
نقش کلیدی سند چشم‌انداز در تدوین
PK15
22
تدوین موفق، پیش‌شرط اجرای موفق
PK31, PK32, PK59, PK38
23
اهمیت نظارت قضایی سازمان بازرسی کلّ کشور
PK60
24
اهمیت ارزیابی‌ها و پیوست های زیست‌محیطی
PK2, PK63, PK65
25
اهمیت مشارکت مردمی سبز
PK21
26
ضعف بدنه مدیریتی در بوروکراسی محیط زیست
PK30
27
اشکال در تلفیق شأن بهره‌برداری و حفاظت کمیسیون کشاورزی
PK53
28
استقلال قو مجریه در تدوین خط مشی‌های اجرایی
PK35
29
کمیسیون کشاورزی،‌ محور تدوین در قوه مقننه
PK53
30
اهمیت رویکرد حامیانه رئیس جمهور
PK56, PK57
31
ضرورت تدبیر سازمان برای هماهنگی و نظارت فراقوه‌ای
PK6
32
تزاحم مدیریت ملّی و محلّی زیست محیطی
PK14
33
رعایت اصل انعطاف‌پذیری در تدوین
PK22, PK23, PK24, PK33, PK34
34
نظام ارزیابی شاخص‌محور، لازمه پایش مستمر
PK61, PK62,

مطلب مرتبط :   تبریز، قطار، فازهای، اطلاعاتی