دانلود پایان نامه درباره اندازه گیری و اکسیداسیون

دانلود پایان نامه
17/0
52/0
65/0
CV%
4/6
2/14
4/15
*میانگین هایی که در هر ستون دارای حروف مشترک می باشنداز نظر آماری در سطح احتمال 5% P≤ اختلاف معنی داری ندارند.
نتایج نشان داد که تمامی غلظت های اسانس قادر به کاهش عدد پراکسید نمونه بوده اند و سرعت اکسیداسیون را از لحاظ تشکیل هیدروپراکسید ها کاهش دادند )5%(P=.
میزان پراکسید در تیمارهایی که در آن ها از اسانس های گیاهی استفاده شده بود به خاطر وجود خاصیت آنتی اکسیدانی که در آن ها وجود دارد، کاهش یافت و افزایش غلظت اسانس سبب کاهش بیشتر پراکسید شد.
پس از گذشت 2 ماه در تیمارهای پوشش دار با CMCو سوربیتول 45 درصد و بدون اسانس، میزان پراکسید 76/2 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن گردید که با افزودن اسانس زنیان در غلظت های 25/0 ، 5/0 و 1 درصد با پوشش CMC به ترتیب میزان پراکسید 71/2 ، 51/2 و 45/2 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن اندازه گیری شد. تیمار پوشش دار با پکتین، 45 درصد سوربیتول و 5/0 درصد اسانس زنیان، میزان پراکسید را به 68/2 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن رسانید. در تیمارهای حاوی 5/0 درصد اسانس ولی با دو نوع پوشش CMC و پکتین، میزان پراکسید به 51/2 و 68/2 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن رسید که در مقایسه تیمار CMCپراکسید را بیشتر از تیمار حاوی پکتین کاهش داد. با افزودن اسانس آویشن پس از 2 ماه میزان پراکسید در تیمارهای پوشش دار با CMC و سوربیتول 45 درصد و غلظت های مختلف 25/0 ، 5/0 و 1 درصد اسانس به ترتیب به 74/2 ، 61/2 و 58/2 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن رسید و تیمار پوشش با پکتین و 45 درصد سوربیتول و 5/0 درصد اسانس آویشن، میزان پراکسید را به 65/2 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن رسانید. در تیمارهایی که به ترتیب دارای 5/0 درصد اسانس ولی با دو نوع پوششCMC و پکتین بودند، میزان پراکسید 61/2 و 65/2 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن بود که در مقایسه تیمار CMC پراکسید را بیشتر از تیمار حاوی پکتین کاهش داد (جدول 4-3).
پس از گذشت 4 ماه، پراکسید در تیمار حاوی CMC و 45 درصد سوربیتول بدون اسانس به 85/3 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن رسید و در تیمارهای با پوشش CMC با افزودن اسانس زنیان به غلظت های 25/0 ، 5/0 و 1 درصد، میزان پراکسید به ترتیب 76/3 ، 39/3 و 58/2 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن گردید. در تیمار حاوی پکتین و 5/0 درصد اسانس زنیان، میزان پراکسید 64/3 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن بود و با افزودن اسانس آویشن پس از 4 ماه میزان پراکسید در تیمارهای پوشش دار با CMC و
سوربیتول 45 درصد و غلظت های مختلف 25/0 ، 5/0 و 1 درصد اسانس به ترتیب 82/3، 62/3 و 61/3 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن شد و میزان پراکسید در تیمار حاوی پکتین با 5/0 درصد اسانس آویشن 51/3 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن گردید (جدول4-3).
پس از گذشت 6 ماه میزان پراکسید در تیمار حاوی CMC و سوربیتول 45 درصد بدون اسانس به 28/4 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن رسید. تیمارهای حاوی پوشش CMC و سوربیتول 45 درصد و اسانس زنیان در غلظت های 25/0 ، 5/0 و 1 درصد میزان پراکسید به ترتیب 18/4 ، 89/3 و 74/3 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن بودند. در تیمار حاوی پکتین و 5/0 درصد اسانس زنیان میزان پراکسید 94/3 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن اندازه گیری شد. با افزودن اسانس آویشن پس از 6 ماه میزان پراکسید در تیمارهای پوشش دار با CMC و سوربیتول 45 درصد و غلظت های مختلف 25/0 ، 5/0 و 1 درصد اسانس میزان پراکسید به ترتیب به 24/4، 08/4 و 92/3 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن رسید. در تیمار حاوی پکتین و 45 درصد سوربیتول و 5/0 درصد اسانس آویشن میزان پراکسید 16/4 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن گردید. میزان پراکسید در نمونه شاهد در زمان شروع آزمایش 58/0 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن بود پس از گذشت 2 ماه به 11/3 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن رسید و پس از 4 ماه به 83/4 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن و پس از 6 ماه به میزان 16/6 میلی اکی والان اکسیژن برکیلوگرم روغن رسید که روند افزایشی داشت (جدول4-3).
با توجه به مطالبی که ارایه شد بهترین تیمار در تیمارهای پوشش دار حاوی اسانس زنیان و آویشن از لحاظ کاهش میزان پراکسید در روغن مغز گردو تیمار CMC و یک درصد اسانس زنیان بود. اسانس زنیان دارای حدود 50 درصد تیمول بوده که دارای خاصیت آنتی اکسیدانی می باشد. تمام تیمارها که پوشش دار و همراه با اسانس بودند از نظر میزان پراکسید در زمان های مختلف روند افزایشی داشتند. این روند در مقایسه با تیمارهای پوشش دار و بدون اسانس کمتر بود. در بین تیمارهایی که 5/0 درصد اسانس زنیان و آویشن با دو نوع پوشش CMC و پکتین داشتند، میزان پراکسید در تیمار دارای پوشش CMCکمتر بود. در مورد تیمارهایی که پوشش زنیان و آویشن داشتند نتایج نشان داد که با افزایش غلظت اسانس، میزان پراکسید نیز کاهش یافت و در تیمارهای حاوی اسانس زنیان این کاهش بیشتر از تیمارهای حاوی اسانس آویشن بود. اسانس زنیان حاوی 50 درصد تیمول می باشد که دارای خاصیت آنتی اکسیدانی بوده و فساد چربی مغز گردو را کندتر نموده است. کاهش میزان پراکسید در تیمارهای پوشش دار همراه با اسانس پس از گذشت 6 ماه 30 تا 41 درصد بود.
اسانس آویشن نیز به علت داشتن کارواکرول (6/45 درصد) که ایزومر تیمول
می باشد خاصیت آنتی اکسیدانی دارد و باعث کند شدن فساد چربی در مغز گردو شد ولی چون میزان آن کمتر از تیمول موجود در زنیان است اثر کمتری نسبت به اسانس زنیان داشت. ترکیبات دیگری در اسانس زنیان و آویشن مانند سینئول 1 و 8 و لینالول و سایر ترکیبات اکسیژن دار وجود دارد که مقدارشان کم و تاثیرشان ناچیز است.
هاشمی و همکاران در سال 1389 در مورد فعالیت آنتی اکسیدانی اسانس های آویشن و زنیان بر روی روغن آفتابگردان نشان دادند که این دو اسانس می توانند به عنوان آنتی اکسیدان طبیعی عمل کرده و مدت زمان نگهداری آن را افزایش دهند.
4-2-4- آنالیز اسانس زنیان
بازده اسانس میوه زنیان 1/2 درصد وزنی _ وزنی بود. با استفاده از دستگاه GC-MS ، 18 ترکیب مختلف اسانس زنیان مشخص شد که آنالیز درصد ترکیبات شیمیایی موجود در آن ها زنیان در جدول 4-4 نشان داده شده است. همان طور که مشاهده می شود بیشترین ترکیبات اسانس مربوط به تیمول (50 درصد)، گاما ترپنین (92/23 درصد) و پاراسیمین (9/22 درصد) بود. این اسانس هم چنین حاوی ترکیباتی چون لینالول (01/0درصد) و 1 و 8 سینئول (5/0 درصد) بود. این دو ترکیب خاصیت آنتی اکسیدانی داشته اما میزان آن ها در این نمونه ی اسانس بسیار کم می باشد.
جدول4-4 آنالیز ترکیبات شیمیایی موجود در اسانس زنیان با GC-MS
ترکیب
شاخص بازداری
مقدار (%)
α- Thujen
76/931