دانلود پایان نامه ارشد با موضوع اثربخشی آموزش مدیریت استرس و اختلال استرس پس از سانحه

دانلود پایان نامه
اکسو و سانگ (2011) طی یک مطالعه ی طولی به بررسی میزان شیوع اختلال استرس پس از ضربه و عامل های خطر این اختلال در میان نمونه اس 367 نفری از بازماندگان زلزله 2008 در سیچوان پرداختند.نتایج این مطالعه میزان شیوع PTSD در بازماندگان این زلزله را 2/48% تخمین زد.
ویس، کریستین سون و بلاست (2012) به بررسی نشانه های اختلال استرس پس از سانحه و رابطه با کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سرطان در اواخر عمر پرداختند. نتایج این پژوهش در مقایسه گروه کنترل نشان داد که وجود این اختلال با کیفیت زندگی رابطه ی منفی دارد. در بیمارانی که PTSD و یا نشانه هایی از آن را دارند کیفیت زندگی به طور معنا داری پایین می آید.
آوارسا، استودارد، دورنا، ایو، چو، مک فال، ساکسون و بیکر(2012) در پژوهشی به بررسی نقش پیش بینی کنندگی اختلال استرس پس از ضربه و افسردگی در کیفیت زندگی در سربازان وابسته به مواد پرداختند. نتایج تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که اختلال استرس پس از ضربه و افسردگی پیش بینی کننده کیفیت زندگی در این نمونه بودند.
وانگ، کائو، وانگ، زانگ و لی(2012)، به بررسی نشانه های استرس پس از سانحه و ارتباط آن با کیفیت زندگی در بازماندگان زلزله چین پرداختند. نمونه این پژوهش شامل 326 نفر از بازماندگان زلزله بود که فرزندان خودرا در این حادثه از دست داده بودند. نتایج نشان داد که سطح میزان اختلال استرس پس از سانحه رابطه معنی داری با ابعاد روانی و جسمانی کیفیت زندگی داشته است به طوری که هر چه میزان علائم اختلال استرس پس از سانحه افزایش می یابد، ابعاد روانی و جسمانی کیفیت زندگی کاهش نشان می دهد.
موهیت، کوپرا، هونگامی، کایزر، مویه، لورتن، اوسلین و اسپیرو(2013) در پژوهش با هدف بررسی میزان شیوع اختلال استرس پس از سانحه و اثرات طولی این اختلال بر بعد روانی کیفیت زندگی، 1185 فرد کنهسال با میانگین سنی53/73 سال را که در خانه سالمندان نگهداری می شدند، انتخاب کردند و در سه مقطع خط پایه، 3 ماهه و 6 ماهه موردارزیابی قرار دادند. نتایج نشان داد هر چه میزان اختلال استرس پس از سانحه در این افراد بیشتر بود، سطح سلامت روانی در طول زمان کاهش نشان می دهد.
2-3-2 – مطالعات انجام شده در داخل کشور
در بررسی مطالعات انجام شده در داخل کشور، پژوهش های قابل توجهی در مورد شیوع اختلال استرس پس از سانحه در حوادث گوناگون انجام شده است کهدر ادامه به نتایج برخی از آن ها اشاره می گردد.
میرزایی، خدادادی و محمد خانی (1385) به تأثیر خشونت های جنسی در بروز اختلال استرس پس از ضربه پرداختند. این مطالعه به صورت مروری و بررسی مقالات و پیشینه های داخلی و خارجی که به این موضوع پرداخته بودند، انجام شد که نتایج نشان داد این افراد حدود 25 الی 30 درصد از نشانه های اختلال استرس پس از سانحه را دارا بودند.
پرنده، سیرتی نیر، خاقانی زاده و کریمی زارچی(1385) در پژوهشی به بررسی آموزش حل تعارض بر کیفیت زندگی همسران جانبازان مبتلا به PTSD پرداخته و نشان دادند این آموزش ها توانسته است سطح کیفیت زندگی آن ها را افزایش دهد. در این پژوهش نشان داده شد که پیش از ابعاد دیگر بعد روانی تحت تأثیر اختلال قرار دارد.
معزی، شاکری، خدیویو پور حیدر(1386) در پژوهشی با هدف بررسی میزان و شدت اختلال PTSD و تأثیر مداخلات بهداشت روان بر آن، در کودکان و نوجوانان روستای سفیلان استان چهار محال و بختیاری، نشان دادند که میانگین نمره PTSD قبل از مداخله و بلافاصله بعد از حادثه در این دانش آموزان در گروه سنی 10-5 سال 26/54 و در گروه سنی 15-10 سال 53/65 بود. پس از اعمال مداخلات بهداشت روانی شامل تشکیل گروه های کاری، بازگویی روانشناختی، شناخت افکار اجتماعی و راه کارهای درمانی به مدت 4 جلسه میانگین اختلال در دو گروه به ترتیب 43 و 51 به دست آمد که کاهش معنی داری بوده است. هم چنین در این پژوهش جنسیت تأثیری نداشته است و علاوه بر این، هر چه تحصیلات افزایش می یابد، میزان علائم اختلال نیز کاهش می یابد.
خواجه موگهی و ناظمی (1387) میزان علایم اختلال استرس زا پس از ضربه در کودکان زیر 6 سال را سه ماه پس از بمب گذاری در اهواز مورد بررسی قرار دادند. در این مطالعه تحلیلی- مقطعی جمعیت مورد مطالعه شامل کلیه کودکانی که در تنها مهدکودک واقع در شعاع 500 متری محل بمب گذاری واقع شده بود می باشد. در این پژوهش از پرسشنامه PTSD مخصوص افراد زیر 15 سال استفاده شد. در این مطالعه 9/62 درصد کودکان درجاتی از علایم PTSD را نشان دادند. در این مطالعه میزان علایم PTSD در جمعیت نمونه به ترتیب: تجربه مجدد 4/19 درصد، افزایش برانگیختگی 5/14 درصد و رفتارهای اجتنابی 7/9 درصد بود. به طور کلی کودکان پیش دبستانی که در نزدیک ترین فاصله از محل بمب گذاری قرار داشته اند، علایم PTSD را بیشتر نشان داده اند.
احمدی، بشارت جو، کرمی و انیسی(1388)، درپژوهشی با هدف بررسی فراوانی اختلال استرس پس از ضربه نیابی در همسران جانبازان شیمیایی سردشت پرداختند و نشان دادند که سطح اختلال در همسران جانبازان برابر با 68/128 و بیشتر از گروه کنترل با میانگین 27/111 بوده است. لذا با توجه به فراوانی و شدت بالای این اختلال در همسران لزوم پیگیری و درمان ضروری است.
همچنین، احمدی، رشادت جو، کرمی و انیسی (1389) به بررسی میزان شیوع اختلال استرس پس از ضربه ی نیابی در فرزندان جانبازان شیمیایی پرداختند. این مطالعه توصیفی- تحلیلی مقطعی روی 528 نفر از اهالی شهرستان سردشت انجام شد. برای انتخاب گروه مورد فرزندان تمام خانواده های مصدومان شیمیایی شهرستان سردشت مورد بررسی قرار گرفتند که برای انتخاب گروه کنترل 5 منطقه شهرستان سردشت به صورت تصادفی خوشه ای و 600 خانواده به صورت تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند.286 نفر گروه مورد و 242 نفر گروه کنترل بودند. در این پژوهش از مقیاس می سی سی پی استفاده شد. نتایج این مطالعه نشان داد میزان PTSD در فرزندان و پدران گروه خانواده های مصدومان شیمیایی بیشتر از گروه کنترل بود. میزان شیوع در 2 درصد گروه مذکور شدید، در 7/70 درصد متوسط و در 2/27 درصد از آن ها کم بوده است.
احمدی، بشارت جو و کرمی (1389) در طی یک مطالعه به بررسی فراوانی اختلال استرس پس از ضربه در جانبازان شیمیایی سردشت پرداختند. در این مطالعه 150 نفر از مصدومین شیمیایی شهرستان سردشت از نظر علایم PTSD بررسی و با 156 نفر از افراد سالم مقایسه شدند. نتایج نشان داد میزان و شدت PTSD در مصدومین شیمیایی به طور معنی داریبیشتر از گروه کنترل بود. نتایج در این پژوهش نشان داد که رابطه بین اختلال استرس پس از سانحه با سن مثبت است.
خدادی، قنبری، یوسف زاده، مسکینی، عسگری و کوچکی نژاد(1389) در طی یک مطالعه میزان اختلال استرس حاد و اختلال استرس پس از سانحه و رابطه ی آن با کیفیت زندگی بعد از حوادث رانندگی در مصدومین بستری شده در بیمارستان را مورد بررسی قرار دادند. برای انجام این مطالعه از افراد بستری شده در بیمارستان پورسینای رشت، یک هفته یا دو ماه بعد از تصادفات استفاده شد. نتایج نشان داد که میزان PTSD به طور معناداری در این مصدومین بیشتر بود و حوادث رانندگی می تواند کیفیت زندگی این افراد را پایین بیاورد.
نریمانی، زاهد و بشرپور(1389) شیوع اختلال استرس پس از سانحه در پرستاران اورژانس بیمارستان ها و کارکنان مراکز آتش نشانی شهر ارومیه را مورد بررسی قرار دادند. در این مطالعه از روش زمینه یابی- مقطعی به روی 100 نفر از پرستاران و 100 نفر از کارکنان آتش نشانی انجام شد. داده ها بوسیله ی مقیاس می سی سی پی جمع آوری شد و نتایجی که بدست آمد نشان می داد که میزان PTSD در پرستاران اورژانس 14% و در کارکنان مراکز آتش نشانی 8% بود.
نجفی، محمدی فر، دبیری، عرفانی و کمری (1390) به مقایسه ی کیفیت زندگی خانواده ی جانبازان با و بدون اختلال استرس پس از سانحه پرداختند. برای این پژوهش 300 خانواده ی جانباز از بین خانواده های جانباز استان همدان انتخاب شد و برای جمع آوری داده ها از مقیاس SF-36 استفاده گردید. نتایج نشان می دهد که همسران و فرزندان جانبازان که اختلال استرس پس از سانحه دارند نسبت به گروه کنترل نمرات پایین تری در کیفیت زندگی به دست آوردند.
حسینی پور(1391) در پژوهشی به بررسی اثربخشی آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی- رفتاری بر علائم سوگ و اختلال استرس پس از سانحه در دختران نوجوان داغدیده افغانی ساکن استان قم پرداخت. گروه آزمایش در 10 جلسه تحت مداخله قرار گرفت، ولی گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. نتایج نشان داد که دو گروه در نمرات سوگ و استرس پس از سانحه تفاوت معنی داری نشان داده اند.
2-4 -نتیجه گیری
نتیجه بررسی پیشینه پژوهش های داخلی و خارجی در این فصل نشان داد استرس های ناشی از حوادث ناگواری مانند خشنونت های جنسی، جنگ، آتش سوزی، بمب گذاری، حملات شیمیایی، زلزله و حوادث رانندگی تأثیر بسزایی در شیوع علائم اختلال استرس پس از سانحه حتی در سطح شدید در قربانیان داشته است. هر چه نزدیکی شخص قربانی به حادثه نزدیک تر و اثرات بر ابعاد زندگی وی بیشتری بوده است، سطح آسیب و شدت علائم اختلال افزایش نشان داده است. علاوه بر این در پاره ای از تحقیقات داخلی و خارجی نیز به بررسی اختلال استرس پس از سانحه نیابتی پرداخته شده است که نتایج این مطالعات نیز نشان داده است که رخداد یک حادثه ناگوار نه تنها فرد قربانی بلکه نزدیکان وی را نیز تحت تأثیر قرار می دهد و در این افراد نیز هر چه ابعاد بیشتری از زندگی تحت الشعاع قرار گیرد، شدت علائم اختلال استرس پس از سانحه افزایش می یابد. حادثه انفجار لوله گاز سرخس- مشهد در سال 1389 نیز به عنوان یکی از حوادث ناگوار در کشور، قربانیان زیادی داشته است. لذا انجام پژوهش در زمینه بررسی میزان شیوع علائم اختلال استرس پس از سانحه در قربانیان این حادثه و خانواده های آن ها ضروری است.
فصل سوم