خانقاه، رسوم، برهنه، صوفی

نوازی: مهمان نوازی از دیرباز برای ایرانیان یکی از مهمترین ارزش های اخلاقی تلقی می شده است و در حکایات کتاب این موضوع کاملاً مشهود است. «عزازی هرچه تماتر شیخ را فرود آورد و سه روز میزبانی نیکو کرد با تکلف های بسیار» (همان: 230).
به زیارت رفتن: یک رسم رایج به زیارت مشایخ رفتن بوده است.
4-2-3-2 رسوم اخلاقی
هرگاه آداب و رسوم نه تنها به طور کلی و رسمی در گروهی اجرا شود بلکه در عین حال مبنی بر ارزش ها و احساساتی باشد بطوری که عدم تمکین بدان موجی برای مجازات شدیدی از جانب گروه گردد، آنگاه این رسوم به نام «رسوم اخلاقی» نامیده می شوند (قرائی، 1389: 211). متصوفه به عنوان یکی از نهادهای اجتماعی دارای مقرراتی است که اجرا نکردن برخی از آن ها مجازاتی را به همراه داشته است: بیرون رفتن از خانقاه و ایستادن بدلیل عذرخواهی از گناه، رسمی بوده است که چون گناهی از صوفی سر می زد، به در خانقاه می رفتند و می ایستادند و این نشان اعتراف به گناه و عذرخواهی بوده است (اسرارالتوحید، 521).
حسن مؤدب می گوید «شیخ به نظر انکار در من نگریست و گفت: ای حسن بیرون شو و اندرون خود از دوستی دنیا پاک کن تا بگذاریمت که نزد صوفیان بنشین. بیرون رفتم به در خانقاه بایستادم و سر و پای برهنه کردم و استغفار نمودم و بسیار بگریستم (همان: 97).
1- سرپای برهنه کردن
2-خرقه بر کشیدن
3- زاویه بیرون خانقاه نهادن
4- داشتن پیر
خرقه برکشیدن:خرقه از تن کسی بیرون آوردن رسمی بوده است که اگر صوفی هنجارشکنی می کرده است و خلاف رسوم خانقاه کاری می کرده است، خرقه او را که رمز تصوف او بود از او می گرفتند (همان: 514). «در نیشابور روزی بلقسم قشیری قدس ا… روحه المزیز درویش را خرقه برکشید و بسیار برنجانید و از شهر بیرون کرد» (همان: 81).
آداب غذا خوردن …
معرفی توسط معرفان …
غسل کردن:

مطلب مرتبط :   زن، معظم، استخراج، رهبری،