ترکیب های جدید به اغلب مقاوم های آنتی بیوتیکی نه می گویند

در گزارشی که Nature امروز منتشر کرد گفته شده که محققین آنتی بیوتیک جدیدی کشف کردن که Teixobatin اسمشه و عفونتای زیادی رو در موشا درمان می کنه. از عفونتای خونی گرفته تا استافیلوکوکوس. و به خاطر ساختار مولکولی Teixobatin، محققان فکر می کنن که ساخت عنصری مقاوم در برابر این ترکیب خیلی سخت میشه.

Kim Lewis، میکروبیولوژیست دانشگاه Northeasten و یکی از نویسندگان این گزارش در اعلامیه خبری میگه معمولا، باکتریایی که واسه تولید آنتی بیوتیک استفاده میشن در محیط استرلیزه آزمایشگاهی رشد پیدا می کنن اما فقط یه درصد میکروارگانیسمای محیطی می تونن به طور موفق در ظروف پتری رشد پیدا کنن.

پس محققین به بخش بسیار کوچیکی از باکتری دسترسی دارن. اما محققین این دانشگاه راه جدیدی واسه رشد باکتریا در خاک پیدا کردن که قبل از این تقریبا نشدنی یا دست کم فوق العاده سخت بود. با به کار گیری این راه، محققان ۱۰ هزار گونه باکتری خاکی رو پیدا کردن که ۲۵ مورد از اونا توانایی تولید آنتی بیوتیک داره. و در آخر، لویس میگه Teixobatin مهم ترین اوناس.

به چه دلیل؟ در ادامه مطلب با سایت ما همراه باشین.

لویس میگه: "اوایل کار، ما فهمیدیم هیچ مقاومی در برابر Teixobatin تولید نمی شه. هم اینکه فهمیدیم در عفونتای حیوونی تاثیر خیلی عجیبی داره."

هرساله تقریبا ۲۳ هزار نفر در آمریکا به دلیل مقاومت پاتوژنا در برابر آنتی بیوتیکا کشته می شن و این کشف جدید در زمان به طور کامل مناسبی انجام شده. در جواب، مقامای دولتی اعلام کردن که آنتی بیوتیکا تنها وقتی باید مورد استفاده قرار بگیرن که واقعا الزامیه. این اقدام طی سالای گذشته دلیل شده که علاقه محققان به تحقیق در این بخش کم بشه و صنعت داروسازی هم اهمیت کمتری به این بحث دهد.

کیم لوزیس در این رابط صحبتایی داره: "پاتوژنا، ارگانای مقاوم رو سریع تر از اینکه ما فرصت تولید آنتی بیوتیک جدید واسه شون داشته باشیم در اختیار می گیرن. ما حالا پاتوژنا رو داریم. مثلا، گونه های مایکوباکتریوم توبرکلوسیز، نسبت به تموم آنتی بیوتیکای الان مقاوم هستن."

محققین امیدوارن که این اتفاق دلیل شه، داروسازان در سراسر دنیا دوباره تحقیق روی ترکیبات جدید رو شروع کنن.

Teixobactin، دیواره سلولی باکتری رو شکست می خوره و دلیل مرگ سلول می شه که به گفته تانیا اشنایدر، پاشنه آشیل حملات آنتی بیوتیکیه. تانیا اشنیادر هم یه بیوشیمی دانه و در تحریر این مقاله نقش داره. به خاطر این که باکتریا خیلی راحت نمی تونن دیواره سلولی خود رو در برابر آنتی بیوتیکا مقاوم کنن، داروها به این سادگیا در برابر مقاوما کاری نمی کردن.

محققین تونسته ان با به کار گیری Teixobactin به شکلی موفقیت آمیز، موشی که به عفونت خونی، شش و استافیلوکوکوسی گرفتار بوده رو درمان کنن. بدیش اینه، این ترکیب قادر به درمان عفونتی که اشرشیا کلای مسبب اون بوده نشده. این مدل از باکتریا که عموما "گرام منفی" میگن، با غشای خارجی سرسختی محاصره شدن که دارو رو از رسیدن به هدف باز می داره.

هنری چبمرز، محقق بیماریای عفونی در دانشگاه کالیفرنیا و سان فرانسیسکو، که در این تحقیق مشارکتی نداشته، تصور داره این روش جالبه. اما آنتی بیوتیکا در برابر بیشتر باکتریای گرام منفی موثر نیستن و این مسئله نا امید کننده س. اون میگه: "داروهای بسیاری واسه درمان عفونتای ایجاد شده به وسیله باکتری گرام مثبت هست اما واسه باکتریای گرام منفی نیاز به تلاش بیشتره."

چمبرز هم اینکه در مورد هیجان زدگی زیادتر از اندازه در مورد ایده آنتی بیوتیکای جدید اخطار میده: "هنوز بسیار زوده که حیرت زده شیم چون که باید اثبات شه این روش در تاسیسات کلینیکی هم قابل استفاده باشه. اگه آنتی بیوتیک به اندازه کافی مصرف شه، مقاومی واسه اون در آخر ظاهر می شه."

مثلا، ۵۰ سال به طول رسید تا مقاومت در برابر وانوکومایسین تولید شه (آنتی بیوتیک دیگری که مشابه Teixobactin عمل می کنه). در هر صورت اگه طی سالای آینده اثبات شه که Teixobactin می تونه بری آدم هم مورد استفاده قرار بگیره، خبر فوق العاده ای میشه.

لویس در آخر میگه: "کشف ترکیباتی چون Teixobactin که از محیطی غیر عادی رشد باکتری میان، نشون میده که [خاک] منبع قابل اعتمادی واسه تولید آنتی بیوتیکه. و فرصت خوبی ارائه میده تا بخش کشف آنتی بیوتیکا دوباره جون بگیره."

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *