ارتباط معنی دار

دانلود پایان نامه

دسترسی به آن، بررسی را از نوع شاهد-موردی انجام داده اند، در بررسی سیلویا و همکاران، گروه شاهد از اشخاصی که به عنوان دهنده در عمل پیوند کبد شرکت داشته اند، یا اشخاصی که به علت چاقی تحت عمل جراحی برداشت کیسه صفرا قرار گرفته اند، با رعایت دستورالعمل های کمیته اخلاق پزشکی، نمونه گیری شده است، در این بررسی از ۴۶ بیمار cholelithiasis به ترتیب ۳۱ زن و ۱۵ مرد با میانگین سنی ۵۱.۵ و پراکندگی ۱۵.۶ سال به عنوان گروه مورد و ۱۸ بیمار بدون cholelithiasis متشکل از ۶ زن و ۱۲ مرد با میانگین سنی ۳۸.۳ با پراکندگی ۱۷.۴ سال و محدوده ۱۸ تا ۷۰ سال استفاده شده است، برای بررسی های هیستولوژی از رنگ آمیزی لام های تهیه شده از بلوک های پارافینی بیماران بوسیله hematoxylin and eosin استفاه شده، روش کشت هلیکوباکتر در این بررسی هیچ توجه ی به فرم کوکوئید این باکتری نداشته و هیچ مورد مثبتی در کشت هلیکوباکتر در گروه مورد و شاهد ثبت نشده است. به ترتیب DNA هلیکوباکتر در ۳۱.۹ و ۴۲.۹ درصد از بفت و مایع صفرای بیماران گروه مورد یافت شد.در تفاسیر بدست آمده از مدل آماری رگرسیون cholelithiasis ارتباط معنی دار افزایش دهنده ای با جنس زن (P= 0.02) و افزایش سن (P= 0.002) و حضور DNA هلیکوباکتر در بافت کیسه صفرا (P= 0.009) داشته ست. حضور DNA هلیکوباکتر در مایع صفرا ارتباط معنی داری با cholelithiasis نداشته است (P= 0.8) . ارتباط معنی دار بین بررسی های هیستولوژی اپیتلیوم بافت صفرا و حضور DNA هلیکوباکتر حتی بعد از تعدیل سازی سن و جنس (P= 0.002) دیده شد. در این بررسی برای تشخیص سویه های هلیکوباکتر ، تعیین توال بر روی ژن s rRNA 16انجام گردیده است،که نتاج آن مطابقت بیش از ۹۹% با هلیکوباکتر پیلوری را داشته ست، در پایان ایشان اشاره داشته اند که نتایج بدست آمده، از نظریه ارتباط هلیکوباکتر با cholelithiasis حمایت می کند.[۱۰۰]
چن و همکاران با هدف بررسی حضور جنس هلیکو باکتر و بالاخص هلیکوباکتر پیلوری و هلیکوباکتر بیلیس در کیسه صفرای بیماران مبتلا به non-malignant gallbladder diseases و گروه کنترل بررسی انجام داده اند که نتایج آن در سال ۲۰۰۳ منتشر شد ،در مجموع ۸۵ بیمار مبتلا به non-malignant gallbladder diseases که تحت عمل کله سیستکتومی قرار گرفته اند،به عنوان گروه مورد در این تحقیق وارد شده اند که ۶۰ بیمار دارای سنگ Symptomatic و ۱۰ بیمار دارای سنگ Asymptomatic و ۱۵ بیمار داری دیگر بیماری های صفراوی بوده اند، ۳۷ بیمار نیز به عنوان گروه کنترل از بین بیماران مبتلا به سرطان متاستاتیک روده بزرگ که به عنوان بخشی از عمل جراحی کیسه صفرای آن ها جدا میشود استفاده شده است، در این بررسی از روش کشت هلیکوباکتر استفاده نشده، نوع سنگ کیسه صفرا دسته بندی گردیده است، نتایج ۴۸.۳% از بیماران دارای سنگ Symptomatic، ۶۰% از بیماران دارای سنگ Asymptomatic، ۷۳.۴% از بیماران سایر بیماری های صفراوی، ۴۰.۵% گروه شاهد و در مجموع ۵۰% موارد در بررسی واکنش های زنجبره ای پلیمرازی، بوسیله پرایمر اختصاصی جنس هلیکوباکتر مثبت بوده است. نتایج ۲۸.۳% از بیماران دارای سنگ Symptomatic، ۳۰.۳% از بیماران دارای سنگ Asymptomatic، ۴۶.۷% از بیماران سایر بیماری های صفراوی و۱۳.۵% و در مجموع ۶۳.۹% در بررسی واکنش های زنجبره ای پلیمرازی، بوسیله پرایمر اختصاصی برای ژن ۲۶ kDaمثبت بوده است. در این تحقسق هیچ مورد مثبتی از هلیکوباکتر بیلیس مشاهده نشده است.در این تحقیق تنها نمونه هایی که برای پرایمر اختصاصی جنس هلیکوباکتر مثبت بوده اند ، بوسیله پرایمر ۲۶ kDaمورد ارزیابی قرار گرفته اند. نتایج این تحقیق نشان دهنده حضور معنی دار هلیکوباکتر پیلوری در گروه مورد و شاهد می باشد، به همچنین اشاره شده ست که عفونت با هلیکوباکتر پیلوری به تنهایی نمی تواند در نوع و فرم سنگ کیسه صفرا تاثیر داشته باشد، و در نهایت اینگونه نتیجه گیری شده است که حضور هلیکوباکتر پیلوری به تنهایی نمی تواند در ایجاد سنگ کیسه صفرا نقش داشته باشد.[۱۰۱]
فالن و همکاران در پی بررسی، با هدف یافتن هلیکوباکتر در مایع صفرا جمع آوری شده بوسیله endoscopic retrograde cholangiopancreatography و بررسی میزان فراوانی و ارتباط آن با بیماری های کبدی صفراوی انجام داده اند ، که نتایج آن در سال ۲۰۰۳ منتشر شده، در این بررسی مایع صفرا از ۱۲۵ بیمار با بیماری های مختلف کبدی صفراوی که تحت endoscopic retrograde cholangiopancreatography قرار گرفته اند جمع آوری گردیده است، در این بین ۷۵ نفر آن های داری سنگ صفرا، ۱۵ نفر درگیر بیماری های پانکراتیک صفراوی و چهار نفر از آن ها مبتلا به sclerosing cholangitis praimeryشناخته شدند. استخراج DNA از مایع صفرا صورت گرفته و بوسیله پرایمر اختصاصی جنس هلیکوباکتر، حضور هلیکوباکتر را مورد ارزیابی قرار داده اند؛ نتایج این گونه بوده که در هیچ یک از ۱۲۲ مورد مثبت نبوده ، تنها ۳ مورد از نموه های مایع صفرا داری محدود کننده واکنش زنجیرهای پلیمرازی بوده، تمامی کنترل مثبت های واکنش زنجیره ای پلیمرازی نتیجه مثبت به همراه داشته اند،در پایان ایشان پیشنهاد داده اند که با توجه به کم بودن تعداد بیماران sclerosing cholangitis praimery این بررسی با تعداد موارد بیشتر این بیماری تکرار گردد.[۱۰۲]
H.pylori در نمونه های صفراوی جدا شده از انسان یا بیماری های مختلف گوارشی مشاهده شده است[۱۰۱, ۱۰۳]
Chen و همکاران در سال [۱۰۱]و ۲۰۰۷ [۴۴,۴۵]،Silva و همکاران در سال ۲۰۰۳ [۱۰۰] ،شهره فرشاد و همکاران در سال ۲۰۰۴[۱۰۴] ،Apostolve و همکاران در سال۲۰۰۵ [۱۰۵] ،Misra و همکاران در سال [۱۰۶]۲۰۰۷ با استفاده از تکنیک واکنش های زنجیره ای پلیمرازی گزارشاتی مبنی بر حضور هلیکو
باکتر پیلوری را در صفرای بیماران مبتلا به بیماری های صفراوی اعلام نموده اند؛بطور متوسط دراین گزارشات میزان حضور هلیکوباکتر پیلوری بین ۰ تا ۷۲ % گزارش شده است.
در برخی بررسی ها شواهدی مبنی بر حضور هر دو گروه هلیکوباکتر های معده ای و روده ای در صفرای بیماران صفراوی می باشد[۹, ۱۰]
میزبان طبیعی باکتری هلیکوباکتر هپاتیکوس موش بوده [۲۰]و با توجه به پتانسیل بالای موش خانگی در انتقال بیماری های زئونوز تحقیقاتی بسیاری پیرامون احتمال ایجاد آلودگی و بیماری زایی این باکتری در انسان صورت گرفته است که تعدادی گزارش نیز مبنی بر ایجاد بیماری صفراوی و بیماری های خارج معده ای نیز در دستگاه گوارش انسان مشاهده شده است[۷۰-۷۳]
هلیکوباکتر بیلیس اولین بار در سال ۱۹۹۵ از سیستم صفراوی موش جدا شده است[۷۴]، پس از آن شواهد ای مشخص کننده حضور این باکتری در انسان بوده که از آن جمله به حضور این باکتری در بیمارن مبتلا به بیماری های مزمن صفراوی و سرطان کیسه صفرا در کشور شیلی ، ژاپن و تایلند می توان اشاره کرد[۷۱, ۷۵]
پاردهان و دالیس بررسی با هدف تغییرات هیستوپاتولوژی بافت کیسه صفرا در التهاب کیسه صفرا در بیماران آلوده و غیر آلوده به عفونت هلیکوباکتر هپاتیکوس انجام داده اند که نتایج آن در سال ۲۰۰۴ منتشر شده است، در این که جمع آوری نمونه های آن بیش از یکسال به طول انجامیده، ۳۸۰ نمونه کلسیستکتومی شده را جمع آوری نموده اند، از این بین ۶۵.۵۳% کله سیستیت مزمن بوده،از بین ۳۸۰ نمونه جمع آوری شده، ۱۰۰ نمونه شرایط ورود به تحقیق را داشته اند، نمونه های بافت جمع آوری شده در ابتدا با رنگ آمیزی هماوکسیلین-ائوزین برای بررسی های میکروسکوپی و سپس رنگ آمیزی نقره به روش وارتین-استاری۴۶ برای مشاهده هلیکوباکتر هپاتیکوس انجام شده است. در بین نمونه های وارد شده به تحقیق ۴۷% آنها کله سیستیت مزمن و ۷% آن malignancy, بوده است،در ۸۲% از کل ۱۰۰ نمونه مورد مطالعه، حضور هلیکوباکتر هپاتیکوس مثبت گزارش شده، در ۸۵% از malignancy ها حضور هلیکوباکتر هپاتیکوس مثبت گزارش شده، در پایان با ابراز این موضوع که هیکوباکتر هپاتیکوس می تواند به عنوان فاکتور بسیار مهم در سرطان کیسه صفرا نقش داشته باشد، این باکتری را به عنوان ریسک فکتور در بیماری زایی سرطان کیسه صفرا و تشکیل سنگ های کیسه صفرا مطرح کرده اند.در این تحقیق با توجه با استفاد از نمونه های جمع آوری شده فیکس شده در فرمالین و از بلاک های پارافینی استفاده شده ، عدم استفاده از روش های کشت و واکنش های زنجیره ای پلیمرازی که برای این موضوع از حساسیت و اختصاصیت بالایی برخوردار می باشند ، بحث و نتیجه گیری انجام شده را مورد تردید قرار می دهد.[۱۰۷]
در یک بررسی موروری که رندی و همکارانش انجام داده اند و نتایج آن در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، موروری بر فاکتور های موثر در بیماری های کیسه صفرا انجام شد، نقش فاکتور های کیفیت زندگی، ژنتیک و عفونت های میکروبی در این بررسی به وضوح دیده شده است، افزایش سن با بروز سرطان صفرا ارتباط مسقیم داشته،ایشان از بین بررسی های اپیدمیولوژی به عمل آمده نتیجه گرفته اند که نسبت میزان سرطان کیسه صفرا در زنان بیشتر از مردان و به صورت ۳ به ۱ بوده، و این رنج در کشور های آسیای و اروپای شرقی متفاوت بوده، به گونه ای که در خاور دور این نسبت ۱ و در کشور مل اسپانیا که از کشور های اروپای شرقی است ۵ می باشد، و تا سال ۲۰۰۵، بالاترین میزان گزارش تا سال ۲۰۰۵، مربوط به زنان شهر دهلی از کشور هند با (۲۱.۵/۱۰۰,۰۰۰) مورد، زنان کراچی از کشور پاکستان با (۱۳.۸/۱۰۰,۰۰۰) مورد و زنان کیوتو از کشور اکوادور با (۱۲.۹/۱۰۰,۰۰۰) مورد بوده است، سابقه خانوادگی ابتلا به سنگ صفرا ،و ایتلا به عفونت های همچون سالمونلا تیفی و سالمونلا پاراتیفی [pooled RR 4.8 (95% CI: 1.4-17.3)]، هلیکوباکتر پیلوری و هلیکوباکتر بیلیس [pooled RR 4.3 (95% CI: 2.1-8.8)] را از عوامل احتمال بروز سرطان ابراز نموده اند.[۱۰۸]
کوبایاشی و همکاران با هدف بررسی نقش جنس هلیکوباکتر ها در بیماری های صفراوی خارج کبدی تحقیقی را انجام داده اند و در سال ۲۰۰۵ نتایج آنرا منتشر کرده اند، DNA 57 نمونه مایع صفرا ) ۳۰ بیمار benign bilary disease ، ۶ بیمار malignant bilary disease، و ۲۱ بیمار (nonbiliary diseases ) در این تحقیق استخراج شده است، دراین تحقیق حضور جنس هلیکوباکتر، هلیکوباکتر پیلوری، هلیکوباکتر هپاتیکوس و هلیکوباکتر بیلیس بوسیله پرایمر اختصاصی s rRNA16، مورد ارزیابی قرار گرفت،در ۵۳% از بیماران benign bilary disease و ۸۶% از بیماران malignant bilary disease و ۹% از بیماران nonbiliary disease حضورقطعه کوک ۴۰۰ جفت بازی DNA جنس هلیکوباکتر مورد تایید قرار گرفت، اما در هیچ یک از نمونه ها قطعه ۱۲۰۰ جفت بازی دیده نشد، تنها در ۲ نمونه DNA هلیکوباکتر بیلیس دیده شده و در هیچ یک از نمونه ها هلیکوباکتر هپاتیکوس شناسایی نشده است، در این ببرسی از کشت میکرورگانیزم ها نیز استفاده شده اما هیچ توجه ای به فرم کوکوئید و نیاز های این فرم برای کشت میکروارگانیزم ها نشده، هیچ مورد مثبتی در کشت گزارش نشده است. در این تحقیق ژن های ۲۶kDa و urease A نیز مورد ارزیابی به وسیله روش Nested-PCR قرار گرفت که نتیجه به صورت زیر گزارش شد: هیچ نمونه مثبتی برای ۲۶kDa شناسایی نشده، اما urea A از لحاظ توانایی شناسایی هلیکوباکتر پیلوری از توان رقابت بالایی برخوردار است.[۹]که این موضوع در بررسی که توسط سینگ و همکاران در سال ۲۰۰۸ انجام شده، رد شده است.[۱۰۹]
شهره فرشاد وهمکاران در کشور ایران در سال ۲۰۰۶، تحقیقی
با هدف بررسی حضور جنس هلیکوباکتر و بویژه هلیکوباکتر پیلوری انجام داده و نتایج آنرا در سال ۲۰۰۶ منتشر نموده اند، ۳۸ نمونه بافت کیسه صفرا و ۳۶ نمونه مایع صفرا از بیماران گرفته شده و آزمایش های تست سریع اوره، کشت میکرو ارگانیزم ها و Multiplex-PCR برای رسیدن به این هدف استفاده شده است، در این بررسی از دو پرایمر با هدف شناسایی ژن s rRNA16 جنس هلیکوباکتر و ژن اختصاصی isocitrate dehydrogenase برای هلیکوباکتر پیلوری اسفاده شده است، در این تحقیق ۴۰ نمونه مایع صفرا و بافت صفرا نرمال تایید شده از لحاظ پاتولوژی استفاده شده است، در این تحقیق میزان بسیار کمی از هلیکوباکتر پیلوری در بیماران صفراوی جنوب ایران گزارش شده و هیچ ارتباط معنی داری بین هلیکوباکتر پیلوری و بیماران صفراوی دیده نشده است، در پایان پیشنهاد داده اند که نیاز به بررسی های بیشتر با تعداد بیماران بیشتر مشهود است، روش کشت انتخاب شده در این تحقیق به فرم کوکوئید این باکتری توجه ای نشده است.[۱۱۰]
تیواری و همکاران در کشور هند در سال ۲۰۰۶، بررسی را با هدف بررسی حضور ژن s rRNA 16جنس هلیکوباکتر و ژن های urea و cagA در مایع صفرا بیماران صفراوی که تحت قرار گرفته اند، انجام داده و نتایج آنرا در سال ۲۰۰۶ منتشر نموده اند، برای این منظور مایع صفرای ۶۰ بیمار در دو گروه مورد و شاهد، که گروه مورد با ۳۰ بیماری های مختلف کبدی-صفراوی و گروه شاهد با ۳۰ بیمار با بیماری ای معده ای جمع آوری شد، واکنش زنجیره ای پلیمرازی برای بررسی حضور ژن های یاد شده استفاده شده است، هیچ مورد مثبتی در کشت میکرو ارگانیزم ها یافت نشد، در ۹۶.۷% از گروه مورد و ۶.۶% از گروه کنترل حضور DNA هلیکوباکتر مورد تایید قرار گرفت، در ۳۳.۳ % از گروه مورد و ۳.۳ % از گروه شاهد حضور ژن s rRNA 16هلیکوباتر پیلوری مثبت ارزیابی شد، در ۳۳.۳ % از گروه مورد و ۳.۳ % از گروه شاهد حضور ژن ureA هلیکوباتر پیلوری مثبت ارزیابی شد و در ۳۰% از گروه مورد و ۳.۳% از گروه شاهد حضور ژن cagA مثبت ارزیابی شد، ایشان در نتیجه گیری اینگونه ابراز کرده اند که ارتباط هلیکوباکتر پیلوری با بیماریزای در بیماری های مختلف کبدی-

دیدگاهتان را بنویسید