آیا گرافیک های مجتمع توانایی رقابت با کارت های گرافیک اختصاصی را دارند؟

سیستمای گرافیکی استفاده شده در کامپیوترها دو دسته ان؛ اونایی که کلا از بقیه اجزای رایانه واسه انجام پردازش گرافیکی استفاده می کنن که «گرافیک مجتمع – Shared Graphics» نام دارن و دسته دوم هم کارتای گرافیک اختصاصی هستن.

آدمایی که پردازش گرافیکی جدی تری رو با کامپیوتر خود انجام داده و یا اشخاصی که علاقه مند به بازیای کامپیوتری در PC هستن، حتما همیشه کارتای گرافیک با حافظه اختصاصی رو انتخاب کردن. اینجور کارتایی همیشه از گرافیکای مجتمع پرقدرت و البته پر مصرف تر بودن.

در ادامه می خوایم نگاهی به مقایسه دو نوع یاد شده داشته و ببینیم گرافیکای مجتمع تونسته ان در سالای گذشته رشد پیدا کرده و خود رو به سطح کارتای اختصاصی گرافیک برسانند یا خیر؛ با سایت ما همراه باشین.

مقایسه ای میان گرافیک مجتمع و اختصاصی

همونجوری که از نامشون هم پیداست، کارتای گرافیک اختصاصی، یه قطعه سخت افزاری جداگونه هستن که وظیفه پردازش امور گرافیکی رو تو یه کامپیوتر رو دوش دارن. «واحد پردازش گرافیک» که با نام اختصار GPU هم شناخته می شه، تقریبا عملکردی مشابه با پردازنده اصلی کامپیوتر و یا همون CPU داره که شامل رم اختصاصی خود هم می شه.

در گرافیکای مجتمع، اجزای یه پردازشگر گرافیکی در کنار CPU و با اندازه ای کوچیک جای گرفتن؛ این اجزا، حافظه خود رو هم از راه رم دستگاه تامین می کنن. به اون معنی که اگه در سیستم کاربر یه رم ۴ گیگابایت نصب شده باشه، و یه گیگابایت رم به امور گرافیکی اختصاص پیدا کنه، رم کامپیوتر به ۳ گیگابایت کاهش پیدا کرده.

یه کارت گرافیک اختصاصی اما معمولا از واحد پردازشی مجتمع، قوی تره. هم اینکه این کارتا اندازه بزرگ تری داشته و از برق بیشتری استفاده می کنن. تولید گرمای بیشتر هم یکی دیگه از مشخصه های اوناس.

بعضی از کامپیوترای شخصی از هر دو نوع گرافیک بهره مند هستن و به کاربران اجازه میدن بین قدرت پردازش گرافیکی بالاتر و یا عمر باتری بیشتر، انتخاب کنن.

خیزش گرافیکای مجتمع

معمولا تصور عمومی اینطوریه که گرافیکای مجتمع بی فایده ان؛ مخصوصا اگه کاربر بخواد از کامپیوتر خود استفاده ای سنگین داشته باشه. هم اینکه این سیستمای گرافیکی به عنوان راهکارهایی ارزون قیمت شناخته می شدن تا سازندگان کامپیوترای از پیش اسمبل شده و یا لپ تاپا، نیاز نداشته باشن یه قطعه گرون به نام کارت گرافیک رو در محصول خود جای بدن.

البته واسه آدمایی که واقعا به دنبال کامپیوترهایی ارزون قیمت می گردن، گرافیکای مجتمع انتخابی عالی بودن اما در گذشته، این سیستمای گرافیکی فقط می توانستد یه صفحه وب رو به درستی براتون نمایش بدن؛ بازی کردن با اونا اصلا ممکن نبود و بعضی وقتا حتی نمی تونستن یه ویدیوی HD رو هم به درستی نمایش بدن.

حالا ولی لپ تاپا کوچیک تر از هر زمان دیگری شدن و سیستمای گرافیکی مجتمع هم تبدیل به اولین انتخاب سازندگان گشته ان.

مک بوک اپل از پردازنده Core M و گرافیک HD 5300 اینتل استفاده کرده. فقط ۱۳.۱ میلیمتر ضخامت داره و باتری اش هم تا ۹ ساعت جوابگوست؛ در صورت به کار گیری یه کارت گرافیک اختصاصی، نه این نوت بوک انقدر باریک می شد و نه می تونست ۹ ساعت کار کنه. سیستمای گرافیکی مجتمع و مشترک دیگه این روزا فقط گزینه هایی ارزون حساب نمی گردند و کاربرهایی بالاتر از وب گردی پیدا کردن.

بهبود کارکرد

بنچمارکای سایت VideoCardBenchmark.net هم نشون دهنده این موضوع هستن که سیستمای گرافیکی اینتل HD 5200 و HD 6000 خیلی راحت می تونن با کارتای گرافیک اختصاصی و میان رده با قیمت حدود ۱۰۰ دلار رقابت کنن.

داده های اینتل هم خبر از این موضوع میدن که نسل گذشته سیستمای گرافیکی اش تونسته ان نسبت به نسل قبل تماشاگر بهبود ۳۵ درصدی باشن و در کل هم در مقایسه با اجناس مشابه در سال ۲۰۰۶، از عملکردی تا ۷۵ درصد بهتر بهره مند هستن.

کلا نتیجه اینه که در روزگار فعلی، گرافیکای مجتمع می تونن کاربردای زیادی داشته باشن و از طرف دیگه هم مصرف انرژی رو به شکل شایان ذکری کم کنن.

گرافیکای مجتمع واسه بازی هم مناسبند؟

با اینکه بیشتر کاربران متصور هستن که واسه انجام بازیای کامپیوتری بازم نیازمند کارتای گرافیک اختصاصی هستن اما حرفه ایای دنیای بازی در بیشتر موارد به به کار گیری یه سیستم گرافیک مجتمع رضایت دادن.

استیم، پلتفرم بازی آنلاین، به شکل ماهانه از ۱۲۵ میلیون کاربر خود می پرسد که از چه نوع سخت افزای بهره می جویند. در نظرسنجی ماه مارس مشخص شد که یکی از محبوب ترین سیستمای گرافیکی، مربوط به اینتل HD 4000 بوده و کلا هم گرافیکای مجتمع اینتل، به وسیله ۲۰ درصد از کاربران استیم استفاده میشن.

البته کارتای گرافیک اختصاصی با برند NVIDIA و ATI بازم در بالاترین جایگاه جدول نظرسنجیای استیم هستن و کارت NVIDIA GeForce GTX 760 در رتبه اول قرار گرفته؛ کارتی که واسه داشتنش، مجبور به پرداخت هزینه ای حدودا ۴۰۰ دلاری هستین.

انتخاب پایانی؟

حتما اگه پردازش گرافیکی سنگینی رو انجام می دید، نیازمند یه کارت گرافیک اختصاصی هستین؛ کاربرده هایی مثل انجام بازیای کامپیوتری با بالاترین رزولوشن، ویرایش ویدیو و همینطور طراحی گرافیکی.

اما از طرف دیگه گرافیکای مجتمع هم دیگه مثل پیش، ضعیف نیستن. سیستمای گرافیکی یاد شده واسه کاربرده های روزانه مثل وبگردی، به کار گیری آفیس، تماشای ویدیوهای HD و حتی انجام بعضی از بازیای ویدیویی با رزولوشن متوسط، عالی هستن. مخصوصا که اینجور سیستمایی در لپ تاپا، باعث کاهش اندازه و افزایش عمر باتری می گردن.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *