آرایش، رسانه‌ای، (آرایش، مخاطبان

ق آرایش رسانه‌ای، با آرایش نظامی و جنگ)
در آرایش رسانه‌ای لازم است که میان رسانه‌ها و مخاطبان همسو، وحدت و یکپارچگی ایجاد نمود و در میان مخاطبان و رسانه‌های معارض، ضمن پاسخ به پیام‌های رسانه‌ای آن‌ها، تعارض و چندگانگی و اختلاف ایجاد نمود. لذا یک آرایش موفق، شامل وحدت میان جبهه خودی و تفرقه میان جبهه دشمن می‌باشد. (این تعریف سیاست مدرن است.) (آرایش رسانه‌ای کارآمد، با وحدت خودی‌ها و ایجاد تفرقه میان رسانه‌های معارض)
در طیف‌بندی مخاطبان باید دانست که طیف بی‌طرف و خنثی، حائز اهمیت است. چراکه بخش عمده آرایش رسانه‌ای تصرف قلب و ذهن این طیف واجد ارزش، می‌باشد. اما متأسفانه عموماً از آن‌ها غفلت شده و تنها در زمان کنش‌های مهم سیاسی با مشارکت عمومی، اهمیت می‌یابند. اما در حالت عادی، هیچ رسانه‌ای در پی تصرف قلوب آن‌ها نیست. (اولویت آرایش رسانه‌ای، با تصرف قلب طیف خنثی)
نکته آنکه اساساً “رسانه” بضاعت آن را ندارد که در درازمدت، مخاطبان دائمی و وفادار داشته باشد و بتواند اکثریت خنثی را برای همیشه جذب خود نماید. (اولویت آرایش رسانه‌ای، با تصرف قلب طیف خنثی)
نکته دیگر آنکه رسانه‌ها عموماً به رسانه‌های رقیب حمله می‌کنند؛ درحالی‌که می‌بایست صاحبان رسانه‌ها را به طیف‌های خودی، رقیب و بی‌طرف، تجزیه نمود. (هجوم به صاحبان و آرایش رسانه‌ای دشمن، نه رسانه‌هایش)
در آرایش رسانه‌ای؛ گام اول طیف‌بندی است که به طیف‌بندی مخاطبان، طیف‌بندی رسانه‌ها و طیف‌بندی صاحبان رسانه‌ها تجزیه می‌شود. (الگوی آرایش رسانه‌ای- گام اول طیف‌بندی)
همچنین صاحبان رسانه، خود به نیروهای خودی، رقیب و بی‌طرف، تفکیک می‌شوند. (الگوی آرایش رسانه‌ای- گام دوم تفکیک صاحبان رسانه)
سپس می‌توان در میان نیروهای خودی، انسجام و در میان نیروهای دشمن، انشقاق و تعارض ایجاد نمود. (الگوی آرایش رسانه‌ای- گام سوم انسجام خودی و انشقاق دشمن)
در واقع در لایه‌بندی آرایش رسانه‌ای، ابتدا باید لایه آرایش قدرت‌های سیاسی را لحاظ نمود، سپس روی آن لایه، آرایش رسانه‌های آن‌ها را در نظر گرفت و سپس در لایه رویین، لایه طیف‌بندی مخاطبان را لحاظ نمود. (الگوی آرایش رسانه‌ای- گام سوم انسجام خودی و انشقاق دشمن)
در اقدام باید دانست، هیچ رسانه‌ای از ظرفیت کافی برای رقابت در سطحی که ما در آن درگیر هستیم، برخوردار نیست و صداوسیما امروز در حال جنگ در جبهه عظیمی است. (آرایش صداوسیما-پهنای جبهه جنگ رسانه‌ای)
اما به طرز نادرستی، نیروها و امکانات و منابع انسانی را تخصیص می‌دهد. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی، عدم تخصیص صحیح تجهیزات و منابع انسانی)
برخی بخش‌ها را به‌صورت سرطانی رشد داده و بخشی دیگر مورد غفلت واقع شده است. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی، عدم رشد همگون)
به‌عنوان‌مثال رانندگان حمل‌ونقل عمومی، که بخش عظیمی از اشاعه فرهنگ عمومی و ترویج سبک زندگی هستند، باوجود 65 شبکه تلویزیونی و ده‌ها شبکه رادیویی، در دسترس رسانه نیستند و گاهی هرگز با جبهه رسانه‌ای ما مواجه نمی‌شوند. لذا آموزش‌های عمومی که از طریق رسانه ما باید به سمت آن‌ها جهت‌گیری شوند، هرگز به آن‌ها نمی‌رسد و آن را مخاطبان خاص دیگری مثل زنان خانه‌دار، دریافت می‌نمایند. مسئله‌این است که در آرایش رسانه‌ای باید تفکیک مخاطب و تفکیک رسانه نمود. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی، عدم دسترسی رسانه به مخاطب)
ضمن آنکه با تکثر شبکه‌ها و تنوع آن‌ها و اختصاص هر شبکه به هر طیف، به دلیل وجود یک تلویزیون در خانه، همه مغلوب انتخاب یک نفر در خانه می‌شوند و لزوماً دسترسی رسانه به بخش عمده‌ای از مخاطبان خود، محدود می‌شود. بنابراین، خودمان علیه خودمان رفتار می‌نماییم. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی، تکثر شبکه‌ها عامل ریزش مخاطب)
آرایش رسانه‌ای یعنی، شکل محاسبه‌شده و مهندسی و طراحی اینکه، به هر مخاطبی در زمان و مکان و موقعیت خاص خود، دسترسی یابیم. این یعنی رسیدن به مخاطب (reach to audience) درحالی‌که تاکنون در مجامع علمی و حتی سازمان ملل، سخن از محدودیت دسترسی مخاطب به رسانه‌ها (access) می‌شده؛ اما اکنون بحث دسترسی رسانه به مخاطب، جدی شده است. (معنای آرایش رسانه‌ای- دسترسی رسانه به مخاطب)
آرایش رسانه‌ای، به معنای تأمین و طراحی کامل و جامع، برای ایجاد دسترسی به مخاطب‌های خاص، در بهترین زمان و موقعیت لازم و جای مناسب، می‌باشد. این باعث می‌شود، در همه‌جا حضور داشته باشیم. (معنای آرایش رسانه‌ای- دسترسی رسانه به مخاطب)
قشری از مخاطب وجود دارد که رسانه ما نسبت به آن کور است و در دسترس ما نیست؛ با این مخاطب چگونه می‌شود ارتباط گرفت؟ برای ایجاد چنین ارتباطی، جنبه‌های تکنیکی، مالی، نیروی انسانی، زیرساختی، مخاطب شناسی و مناسب بودن برنامه و… باید باهمدیگر هماهنگ باشد. (معنای آرایش رسانه‌ای- دسترسی رسانه به مخاطب- هماهنگی،تخصیص منابع و برنامه جامع)
مخاطب‌شناسی بسیار پیچیده است. لذا اگر مخاطب خاص خود را نیابیم و دسته‌بندی نکنیم، آرایش رسانه‌ای ما، واجد معناداری نیست. چراکه معناداری آرایش رسانه‌ای، به معنای معنادار بودن جبهه رسانه‌ای مخاطب است. تفکیک دقیق آن‌ها و اینکه در چه زمان و موقعیتی، امکان دسترسی به آن‌ها وجود دارد. (الزام آرایش رسانه‌ای- معناداری آرایش با معنادار بودن جبهه رسانه‌ای مخاطب)
آرایش رسانه‌ای صداوسیما نسبت به رقبا بسیار ساده‌لوحانه است. چراکه ضمن اینکه انفعالی و پاسخگو است؛ صرفاً به رسانه‌ی آن‌ها واکنش نشان می‌دهد؛ نه به نیروهای تولیدکننده آن پیام. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی؛ انفعالی و پاسخگویی به رسانه نه به صاحبان و اهداف)
باید این پیام‌ها را به نیروها و منابع قدرتی که از این پیام‌ها می‌خواهند به نتایجی خاصی برسند ارجاع داد و بررسی نمود که اهداف آنان چیست و در چه گزاره‌هایی خلاصه می‌شود، سپس در مقابل آن گزاره‌ها واکنش نشان دهیم، نه آنکه نسبت به مصادیق عکس‌العمل نشان دهیم. (آرایش صداوسیما- آسیب‌شناسی؛ انفعالی و عدم ارجاع پیام به منابع قدرت،)
نکته دیگر اینکه همه مخاطبان، اگرچه در کار خود متخصص و نخبه هستند؛ اما در سایر مسائل، عوام محسوب می‌شوند و زمانی که شبکه‌های سرگرمی راه‌اندازی می‌شود؛ این نخبگان همچون عوام به مخاطبان این شبکه‌ها می‌پیوندند و باعث ریزش مخاطب سایر شبکه‌ها می‌شوند و این در تعارض با دانشگاه عمومی بودن صداوسیماست. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی، عوام‌زده کردن نخبگان)
نیازسنجی از جانب رقبا به‌صورت حرفه‌ای برای رسیدن به مقاصد و اهداف سیاسی و یا فرهنگی انجام می‌گیرد. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی، عدم نیازسنجی صحیح مخاطبان)
اما رسانه ما خود را همه‌فن‌حریف می‌بیند. نوع فلسفه گذاری برای صداوسیما و دادن جایگاه ملی و انحصاری به این رسانه، باعث شده که تصور کند، می‌بایست همه عرصه‌های زندگی مردم را پوشش دهد. که این توهمی بیش نیست و حتی قویی‌ترین رسانه‌های دنیا، حقیرتر از آن‌اند که بتوانند این امر را برآورده نمایند. به‌طور متوسط مخاطبان بین 2.5 الی 4 ساعت به‌صورت گزینش‌شده و اختیاری، مخاطب یک رسانه می‌شوند و بیشتر از این، به‌صورت اتفاقی است و عامدانه نیست. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی؛ پوشش همه عرصه‌های زندگی)
اینکه ما خود را رسانه ملی بنامیم، مربوط به پارادایم دهه 60 است و با افزایش نفوذ رقبا و تکثر رسانه‌های نوین و… این انحصار، شکسته شده است. پایداری این ذهنیت، باعث شده که در رسانه ملی تصور شود، اگر حتی یک بخش از زندگی مخاطب را پوشش ندهد، رسانه‌های دشمن، آن بخش را تصرف می‌کنند. بنابراین خود رسانه ملی، کار دشمن را انجام می‌دهد و به هر قیمت و روشی درصدد پر نمودن آن عرصه است. لذا با برنامه‌های سطحی، سخیف و غفلت زا آن را پر می‌نماید که این غفلت، مولد سکولاریسم است. چراکه انتقال فرهنگ سنتی از طریق خانواده صورت می‌گیرد، اما رسانه ملی، انسان طراز دینی تربیت نمی‌کند و در جهت سکولار نمودن جامعه حرکت می‌کند. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی؛ پوشش همه عرصه‌های زندگی با برنامه‌های سخیف و غفلت زا)
آن‌قدر طیف تولیدات رسانه‌ای و شبکه‌های رسانه ملی، زیاد شده که عملاً کنترل کیفی محتوا و سیاست‌گذاری صحیح بر روی آن را غیرممکن کرده است. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی؛ کثرت تولیدات و عدم امکان کنترل کیفیت محتوا)
هرگز نمی‌توان از حضور رسانه‌های رقیب جلوگیری نمود و باید بپذیریم که در جهان متکثر رسانه‌ای زندگی می‌کنیم. ضمن اینکه رسانه توان پوشش همه عرصه‌های زندگی را ندارد. اگر به این صورت برنامه‌ریزی نماییم؛ توان، منابع انسانی، بودجه و تجهیزات خود را برای اداره مؤثر و تأمین محتوای شبکه‌های متعدد، تجزیه نموده‌ایم. (آرایش صداوسیما-آسیب‌شناسی؛ پوشش همه عرصه‌های زندگی و تجزیه توان سازمان)
اگر طرح و استراتژی برای انتقال صحیح معنا و پیام داشته‌ایم نیز با ورود انواع پیام‌های متنوع و سطحی برای تأمین برنامه، ناکارآمد خواهد شد. نتیجتاً هیچ‌کدام از آن شبکه‌ها مؤثر نیستند و از تأثیرگذاری و نفوذ پیام هر شبکه کاسته خواهد شد. (آرایش

مطلب مرتبط :   حفاظت، مجلس، رئیس، اعضاء